Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Σε καθεστώς πλήρους απομόνωσης στις φυλακές Κέρκυρας κρατείται ο Bilgehan Karpat μετά την άρνηση του για εξευτελιστικό έλεγχο

Μετά την δημοσιοποίηση της εξαφάνισης του τούρκου αγωνιστή Bilgehan Karpat για 3 ημέρες μετά την μεταφορά του από τις φυλακές Ναυπλίου στο Μεταγωγών στην Αθήνα, εντοπίστηκε στις φυλακές τις Κέρκυρας, όπου και του επέτρεψαν σήμερα και μετά την δημοσίευση της αναζήτησης του, να επικοινωνήσει με έναν άλλο συναγωνιστή του για ελάχιστο χρόνο και να μεταφέρει λίγες πληροφορίες για την κατάσταση του.
Όλες αυτές τις ημέρες βρίσκεται στην απομόνωση στις φυλακές Κέρκυρας καθώς αρνήθηκε να υποστεί τον βάναυσο σωματικό έλεγχο ακόμα και στα πιο απόκρυφα σημεία που κάνουν οι ανθρωποφύλακες και εξευτελίζει συστηματικά τους κρατουμένους.
Επίσης δεν του επιτρέπουν την επικοινωνία με τον έξω κόσμο και τον απειλούν πως θα παραμείνει στην απομόνωση για «πάντα» αν δεν δεχτεί τον εξευτελιστικό σωματικό έλεγχο. Υπόψη πως η απομόνωση που κρατείται δεν διαθέτει καν τουαλέτα ενώ ο Bilgehan δεν γνωρίζει ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά και υπάρχει σοβαρό πρόβλημα επικοινωνίας.
O Bilgehan Karpat είχε συλληφθεί, μαζί με άλλους 3 Τούρκους, πέρσι μετά την έφοδο της αντιτρομοκρατικής σε διαμέρισμα στου Γκύζη, κατηγορήθηκε και αυτός για σύσταση και ένταξη σε «τρομοκρατική οργάνωση», το DHKP-C, και σωρεία άλλων αδικημάτων, και οδηγήθηκε στις φυλακές του Ναυπλίου.
Έκτοτε τόσο αυτός, όσο και οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοι του, (οι οποίοι κρατούνται σε 4 διαφορετικές φυλακές, Λάρισα, Ναύπλιο, Γιάννενα, Δομοκό), έκαναν συνεχείς αιτήσεις για τη μεταγωγή τους στην ίδια φυλακή, προκειμένου να έχουν δυνατότητα επαφής με τους δικηγόρους τους, ώστε να προετοιμάσουν την υπεράσπισή τους για την επικείμενη δίκη, πλην όμως οι αιτήσεις αυτές απορρίπτονταν.
Άλλωστε η σύλληψη και η καταδίκη του έγινε μόνο για να ικανοποιηθεί το τουρκικό κράτος και οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στο πλαίσιο της αγαστής συνεργασίας που έχουν ξεκινήσει με τις αντίστοιχες ελληνικές ενάντια σε κάθε κοινωνικό αγωνιστή και στα 2 κράτη μιας και την περίοδο που κατηγορείται πως ξεκίνησε την δράση του ως μέλος του DHKP-C ήταν μόνο 9 χρονών.

πληροφορίες από την δικηγόρο Αλέκα Ζορμπαλά
https://mpalothia.wordpress.com/

https://www.facebook.com/aleka.zorbala?fref=ts

http://oagonas.blogspot.gr/
1 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης στους Τούρκους Αγωνιστές συνεχίζονται (βίντεο)

0
Στις 25 Απρίλη, στην Φρανκφούρτη, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και πορεία για την απελευθέρωση των συλληφθέντων τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ στην Γερμανία, Ελβετία, Παρίσι και Αθήνα. Στην συγκέντρωση και πορεία συμμετείχαν οι οργανώσεις: AGİF, Alman antifaşistler, TATORT Kürdistan, DKP, MLPD, Kızıl Yardım, Sosyalist Sol, ADHF, Dersim İnisiyatifi, NAVDEM, BİRKAR, AABF, Sürgünler Meclisi, Yaşanacak Dünya.
Η συγκέντρωση που ξεκίνησε στη 1:00 μ.μ. μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό της Φρανφούρτης, άνοιξε με χαιρετισμούς των εκπροσώπων των οργανώσεων που συμμετείχαν ανάμεσα στα συνθήματα που φώναζαν οι συγκεντρωμένοι: «Τώρα είμαστε όλοι ΑΤΙΚ», «Απελευθέρωση των συλληφθέντων», «Ζήτω η επαναστατική Αλληλεγγύη».
Ο εκπρόσωπος της AVEG-KON στην ομιλία του είπε: «Η επίθεση στην ΑΤΙΚ είναι μια επίθεση που έγινε σε όλους μας, θα είμαστε κοντά στην ΑΤΙΚ με όλες μας τις δυνάμεις».
Από το MLPD: «Διαμαρτυρόμαστε για την αστυνομική τρομοκρατία και τις συλλήψεις των μελών της ΑΤΙΚ. 30 χρόνια αγωνιζόμαστε μαζί με την ΑΤΙΚ για τα δημοκρατικά δικαιώματα, θα υπερασπιστούμε τους συντρόφους της ΑΤΙΚ. Θα εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας με κάθε τρόπο».
Από το DKP: «Καταδικάζουμε τις συλλήψεις των μελών της ΑΤΙΚ και την αστυνομική τρομοκρατία. Δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε από κοινού ενάντια στον νόμο 129».
Στις 2:00 μ.μ. περισσότεροι από χίλιοι αγωνιστές προχώρησαν σε μια μαζική πορεία με παλμό, φωνάζοντας με μια φωνή τα συνθήματα «Να απελευθερωθούν οι συλληφθέντες», «ΑΤΙΚ αντιστάσου, οι επαναστάτες είναι μαζί σου», «Κάτω ο νόμος 129», «Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη».
Χαιρέτησαν και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους συλληφθέντες της ΑΤΙΚ εκπρόσωποι από τη NAV-DEM και την ABDEM.
Τελευταίος ομιλητής ήταν ο συγγραφέας Metin Ayçiçek που έκλεισε την εκδήλωση με τα παρακάτω λόγια: « Όλοι είμαστε ΑΤΙΚ, κάνω έκκληση στα ιμπεριαλιστικά κράτη της Ευρώπης. Μας είδατε στην Κομμούνα του Παρισιού και τελευταία στο Κομπάνι. Δεν θα υποχωρήσουμε από την επαναστατική πάλη. Θα σας νικήσουμε! Θα ακυρώσουμε τις επιθέσεις στην ΑΤΙΚ. Η επαναστατική αλληλεγγύη των λαών, η κοινή τους στάση θα σας αναγκάσει να αποσύρετε την πολιτική απόφαση για την επίθεση στην ΑΤΙΚ. Δεν θα σταματήσουμε, θα μας βρίσκεται μπροστά σας, μέχρι να απελευθερωθούν οι 12 φυλακισμένοι σύντροφοί μας. ΖΗΤΩ Η ΑΤΙΚ!».


http://www.atik-online.net/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Εργατική Πρωτομαγιά: πιο επίκαιρη από ποτέ

0

Τα ιστορικά γεγονότα είναι λίγο ως πολύ γνωστά. Μπορεί ο καθένας να αποκτήσει μια σχετικά επαρκή εικόνα μέσα από βιβλία, εφημερίδες ή το Διαδίκτυο. Μπορεί να ανατρέξει σε παλαιότερα και πιο πρόσφατα φύλλα και της «Προλεταριακής Σημαίας» αυτής της περιόδου κάθε χρονιάς. Εκείνο που πρέπει να ψάξει πολύ, ωστόσο, είναι το νόημα, η ερμηνεία, η σημασία της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Και κυρίως η μεταφορά στο σήμερα, στη σύγχρονη βαρβαρότητα του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος. Γιατί η εργατική τάξη εξακολουθεί να είναι αλυσοδεμένη από το κεφάλαιο και είναι όρος ζωής γι” αυτήν το σπάσιμο των δεσμών της. Η αφήγηση και πάνω απ’ όλα η υλική πραγματικότητα του ακόμη κυρίαρχου κεφαλαίου πατάει πάνω στην επιβολή από τη μεριά του της εξουσίας του με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Οι εργάτες είναι «εξάρτημα» της καπιταλιστικής μηχανής και προορίζονται για αντικείμενο εκμετάλλευσης και μόνο. Μπορούν να είναι καταναλωτές των προϊόντων που παράγουν ή κρέας για τα κανόνια των πολεμικών αναμετρήσεων. Σε καμιά περίπτωση, ωστόσο, δεν «νομιμοποιούνται» να διεκδικούν καλύτερους όρους δουλειάς, αμοιβής κ.λπ. Πολύ περισσότερο να «διαχειρίζονται» οι ίδιοι τους καρπούς του μόχθου τους. Τι εργάτες θα ήταν τότε;
Αυτήν ακριβώς την τάξη πραγμάτων αμφισβήτησαν οι πρωτοπόροι εργάτες του Σικάγου. Δεν έχει σημασία πόσο συνειδητά ή ασυνείδητα. Σημασία έχει ότι τέθηκε το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση: ως πάλη ανάμεσα σε τάξεις. Ώριμο ήταν τότε το ζήτημα της μείωσης των ωρών εργασίας, της αύξησης της αμοιβής της δουλειάς, της βελτίωσης των συνθηκών απασχόλησης. Και αν σε κάποιους φαντάζουν λίγα όλα αυτά, δεν έχουν παρά να ρίξουν μια ματιά γύρω τους σε σχέση με τους σημερινούς όρους μισθωτής σκλαβιάς -130 χρόνια μετά- αναφορικά με τα τρία αυτά βασικά ζητήματα. «Μόνο η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς την πραγματικότητα ν” αλλάξουμε».
Ασφαλώς η διεκδίκηση βελτίωσης των όρων δουλειάς προκύπτει ως ανάγκη για το προλεταριάτο. Μήπως όμως έτσι δεν θα είναι πάντα σε καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής; Αλήθεια, πώς προέκυψαν όλα όσα αποκαλούμε εργατικές κατακτήσεις, έως και αυτονόητα δικαιώματα; Και γιατί το κεφάλαιο επιτίθεται με τόση μανία τις τελευταίες δεκαετίες με στόχο να τα πάρει όλα πίσω; Κάποια πράγματα με τη λογική και την κοσμοαντίληψη της αστικής τάξης δεν είναι καθόλου αυτονόητα. Ή, για να το θέσουμε καλύτερα, γίνονται αποδεκτά μόνο αν είναι συμβατά με τα συγκεκριμένα ταξικά της συμφέροντα. Τα ταξικά συμφέροντα του προλεταριάτου είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Παντού στον κόσμο η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάζεται με απεργίες, διαδηλώσεις και συγκρούσεις. Κάθε χρόνο γεμίζουν τα δελτία ειδήσεων με σκηνές από τους σύγχρονους αγώνες των εργαζομένων, μικρό δείγμα των οποίων αναγκαστικά προβάλλεται από τα media. Με μια έννοια, η εργατική τάξη «δείχνει το μπόι της», το ως πού μπορεί να φτάσει με βάση την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική συγκρότηση που έχει κατακτήσει. Έτσι θα γίνει και εφέτος. Αλλού θα είναι πιο ήρεμα τα πράγματα. Αλλού πιο άγρια. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η βασική αντίθεση εργασίας-κεφαλαίου ξανά θα προβληθεί χωρίς φτιασιδώματα. Θα “ναι ακόμη μια διάψευση του «τέλους της πάλης των τάξεων». Σε χώρες εξαρτημένες όπως η δική μας θα αναδειχθεί η κύρια αντίθεση του λαού με το «ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», τον ιμπεριαλισμό. Δικαιώματα κατακτημένα με αίμα και θυσίες είναι αντικειμενικά στο προσκήνιο, ακριβώς γιατί αφαιρούνται από την αχαλίνωτη επίθεση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Το 8ωρο, το 5θήμερο. Το δικαίωμα στη δουλειά, την περίθαλψη, την ασφάλιση. Το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο και στην κυριακάτικη αργία. Οι ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και οι συλλογικές συμβάσεις. Τα μεροκάματα, οι μισθοί και οι συντάξεις που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Και αν σήμερα τίποτε από πλευράς εργατικών κατακτήσεων δεν είναι σταθερό και όλα μοιάζουν στον αέρα, χρειάζεται ξανά και ξανά να γίνονται αντικείμενο υπεράσπισης εκ μέρους της εργατικής τάξης, επιβεβαίωσης και πάλι της ικανότητάς της να αντιστέκεται, να διεκδικεί και να αναμετριέται με τον ταξικό της αντίπαλο. Αυτό ακριβώς το νόημα συμβολίζει και αναδεικνύει η Πρωτομαγιά και γι” αυτό αποσιωπάται, διαστρεβλώνεται και βάλλεται από τις δυνάμεις του συστήματος. Και όπου αποσοβείται η εκδήλωση του ταξικού μίσους -απότοκο της εκμετάλλευσης και καταπίεσης αιώνων που υφίσταται η εργατική τάξη- είναι παρούσες οι δυνάμεις καταστολής για έμπρακτη «υπενθύμιση». Βλέπετε το κεφάλαιο έχει πλήρη επίγνωση του κινδύνου που διατρέχει από τον ταξικό του αντίπαλο, που τον αναγνωρίζει ως τέτοιον. Μένει στους ίδιους τους εργάτες να αναγνωρίσουν τον δικό τους ρόλο τόσο στο πλαίσιο αυτής της κοινωνίας όσο και σε σχέση με την προοπτική. Ο αγώνας της εργατιάς δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιορίζεται στα στενά όρια της καπιταλιστικής κοινωνίας. Γιατί στην πάλη για μια καλύτερη ζωή ανακαλύπτει το πλαίσιο που θέτει το κεφάλαιο στον κοινωνικό ανταγωνιστή του που δεν είναι άλλο από τη διαιώνιση και αναπαραγωγή της κυριαρχίας του. Η διεκδίκηση της πολιτικής εξουσίας και της ταξικής ηγεμονίας έρχεται αναπότρεπτα. Με αυτήν την έννοια, οι μικροί και μεγάλοι καθημερινοί αγώνες, οι μικρές και μεγάλες νίκες αλλά και ήττες λειτουργούν είτε προωθητικά είτε επιβραδυντικά στο κοινωνικό προτσές.
Κάποιοι ίσως σπεύσουν να πουν ότι είναι «γνωστά όλα αυτά ήδη από τον 19ο αιώνα, τώρα τι γίνεται». Θα τους απαντήσουμε ότι ακριβώς αυτό είναι το μέλημά μας, γι” αυτό και αναφερόμαστε σε όλα αυτά. Γιατί εξακολουθούμε να πιστεύουμε στη δύναμη της εργατικής τάξης, στη δυνατότητά της να αντιπαρατίθεται στην αστική τάξη, να αντιστέκεται, να διεκδικεί και να νικά. Και αν μνημονεύουμε και γιορτάζουμε με ταξικό-αγωνιστικό τρόπο κορυφαίες στιγμές εργατικής ανάτασης σαν την Πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο, είναι ακριβώς επειδή τιμούμε, εμπνεόμαστε από αυτήν και εξακολουθούμε να επιδιώκουμε την ανατροπή του βάρβαρου ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος.
Πρόκειται για τους ίδιους ακριβώς λόγους που αναγνωρίζουμε ως το βασικό κοινωνικό υποκείμενο των επαναστάσεων του 20ού αιώνα -ανεξαρτήτως κατάληξης- την εργατική τάξη, θεωρώντας άρρηκτα δεμένη την επαναστατική διαδικασία με τον βαθμό συγκρότησης σε όλα τα επίπεδα της εργατικής τάξης. Πολύ περισσότερο σήμερα, που χρειάζεται να γίνουν σοβαρά βήματα στην προσπάθεια εκ νέου συγκρότησης της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της. Ένα μέτρο αυτής της συγκρότησης, γραμμένο στα πανό των εργατικών αγώνων, θα ήταν το σύνθημα «κάτω το σύστημα της μισθωτής σκλαβιάς». Η 1η Μάη θα ήταν ίσως η πιο κατάλληλη μέρα για την συμπύκνωσή του.
Να γιατί η Εργατική Πρωτομαγιά χρειάζεται ν” αγκαλιαστεί τόσο από την εργατική τάξη όσο και από τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Σαν φόρος τιμής και υπόσχεση για το μέλλον. Σαν σταθμός παγκόσμιας εμβέλειας. Σαν αυτό που εξακολουθεί να είναι: γιορτή της παγκόσμιας εργατιάς.

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Σάμος: κάλεσμα σε σύσκεψη για την Πρωτομαγιά

0
Σύσκεψη για την προετοιμασία της παρέμβασης και της συμμετοχής της στην απεργία-διαδήλωση της 1ης Μάη διοργανώνει η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική συνεργασία.
Η σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 29/4 στις 7μμ στην κινηματογραφική Λέσχη Ίριδα, στο Καρλόβασι.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Η οργή μας μπορεί να τους βουλιάξει!

0
Πάνω από 700 μετανάστες στην Λαμπεντούζα και 3 μετανάστες στη Ρόδο έρχονται να προστεθούν στα 20.000 θύματα των τελευταίων χρόνων που χάνονται στα νερά της Μεσογείου. Πρόκειται για εκείνους που ξεπουλάνε ό, τι έχουν και δεν έχουν στους δουλεμπόρους,, επιβιβάζονται σε σαπιοκάραβα, για να γλιτώσουν από την πλήρη φτώχεια αλλά ακόμη και τον θάνατο, που τους επιφυλάσσουν οι ξένοι και ντόπιοι δυνάστες στις εμπόλεμες και πάμφτωχες χώρες της Αφρικής και της Μ. Ανατολής.
Πέφτουν βροχή τα κροκοδείλια δάκρυα από τους «μεγάλους» της Ευρώπης και της Αμερικής , που προσπαθούν να μας πείσουν ότι λυπούνται για τον θάνατο τόσων ανθρώπων, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι συνεχίζουν τις ιμπεριαλιστικές επιδρομές, δίχως να μπορούν να σβήσουν την πραγματικότητα. Οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών στις καταπονημένες πατρίδες των χιλιάδων ξεριζωμένων, όσο και αν πολλές φορές καλωπίζονται με την μορφή της ανθρωπιστικής βοήθειας, είναι ξεκάθαρο πλέον πώς μόνο σκοπό έχουν να εξυπηρετήσουν την ακόρεστη δίψα τους για κέρδος και τα οικονομικά, στρατιωτικά, γεωπολιτικά τους συμφέροντα, στο φόντο της επανακοιοποίησης του κόσμου και του ξεζουμίσματος των λαών διεθνώς.
Από την άλλη πλευρά, η ελληνική κυβέρνηση αναρωτιέται πού βρίσκεται η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και τι θα κάνει τους μετανάστες που καταφτάνουν στην Ελλάδα, που σύμφωνα με τα λεγόμενα της αρμόδιας υπουργού «λιάζονται στις πλατείες», ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Είναι φανερή η προσπάθεια της κυβέρνησης να περάσει κάτω από το χαλί τους λόγους που οδηγούν τόσους ανθρώπους στην προσφυγιά, διατεινόμενη ότι το φαινόμενο αυτό οφείλεται σε κακή διαχείριση του μεταναστευτικού από την πλευρά της Ε.Ε, συγκαλύπτοντας τα αιματοβαμμένα σχέδια των ιμπεριαλιστών που απλώνονται από τη Λιβύη και την υποσαχάρια Αφρική μέχρι τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και την Υεμένη . Και βέβαια, η νέα κυβέρνηση -που θα έπαυε την ανθρωπιστική κρίση- συνεχίζει και δίνει γη και ύδωρ στους ξένους «εταίρους» της. Από τις αμερικανονατοϊκές βάσεις μέχρι τα στρατηγείο της Λάρισας αλλά και με την αρωγή του στρατού (π.χ. Αφγανιστάν) η συμβολή στο έργο των συμμάχων (δανειστών και εταίρων σε άλλες περιπτώσεις) είναι εδώ και δεν αμφισβητείται στο ελάχιστο από τη νέα μας εθνικά περήφανη κυβέρνηση. Το αντίθετο μάλιστα!
Από κοντά σιγοντάρουν και τα γνωστά παπαγαλάκια της κυβέρνησης. Με ρατσιστική υστερία κάνουν λόγο για «λαθρομετανάστες» και τζιχαντιστές, που θέτουν σε κίνδυνο την εθνική υπόσταση των Ελλήνων, και από την άλλη αναφέρονται στην πρωτοφανή ανθρώπινη τραγωδία με περίσσια συγκίνηση. Όσοι καταφέρουν να μη θαλασσοπνιγούν αποκαλούνται, λοιπόν, λαθραίοι και επικίνδυνοι για την «σταθερότητα» της χώρας, ενώ όσοι δεν καταφέρουν να επιζήσουν δέχονται την θρασύδειλη λύπη και την ανθρωπιά των κύριων υπευθύνων, των βασικών φορέων αυτού του σάπιου ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος.
Βέβαια, τα δεινά των επιζώντων δεν έχουν τελειωμό. Από τους βομβαρδισμούς, τους συνεχείς πολέμους, την καταστροφή της παραγωγικής βάσης των πατρίδων τους, έρχονται αντιμέτωποι με την ανασφάλιστη ,την πάμφθηνη και πολλές φορές πλήρως ανθυγιεινή εργασία για μια μπουκιά ψωμί. Δεκάδες είναι τα παραδείγματα εργατικών ατυχημάτων με θύματα μετανάστες, καθώς οι κεφαλαιοκράτες βρίσκουν την ευκαιρία να πλουτίζουν μέσω της αξιοποίησης του πολύ χαμηλού βιοτικού τους επιπέδου, αδιαφορώντας για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι εργάτες. Και επειδή σε αυτήν την περίοδο ο λαός διανύει την πιο οξυμένη επίθεση, με σκοπό την συσσώρευση του πλούτου σε μια χούφτα ιμπεριαλιστές, πολλές φορές οι μετανάστες χρησιμοποιούνται ως ο σάκος του μποξ, που πρέπει να χτυπήσεις για να λύσεις δήθεν το πρόβλημα. Καραμέλα έχει γίνει από τους φορείς του συστήματος και τα τσιράκια τους πως οι μετανάστες κλέβουν τις δουλειές από τους Έλληνες, σπέρνοντας την ξενοφοβία και ρίχνοντας στάχτη στα μάτια του λαού, καθώς περνά αλώβητη η αντιλαϊκή πολιτική.
Δε χάνουν, λοιπόν, χρόνο να βαφτίσουν εχθρό τον μετανάστη που δεν έχει χαρτιά, που βρίσκεται υπό τη μόνιμη απειλή της απέλασης, χωρίς δικαιώματα. Και πράγματι είναι εχθρός, ο ΔΙΚΟΣ ΤΟΥΣ εχθρός, όπως είμαστε κι εμείς εχθροί ΤΟΥΣ. Όπως είναι ο στόχος των πετσοκομμένων δικαιωμάτων η εργατική τάξη συνολικά, χωρίς χαρτί και εγγύηση για μια αξιοπρεπή ζωή, υπό τη μόνιμη απειλή της απόλυσης και την τσάκιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών της. Όπως στόχος είμαστε και εμείς, η νεολαία που πασχίζει να πάρει ένα πτυχίο για να ενταχθεί στην συνέχεια στο καθεστώς του εργασιακού μεσαίωνα και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Και εδώ αναδεικνύεται ακριβώς στη βάση της ταξικής ενότητας και αλληλεγγύης, η ανάγκη από κοινού αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και την ιμπεριαλιστική επέλαση, για ίσα δικαιώματα, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης, σίτισης, στέγασης.

http://www.agonistikeskiniseis.org/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Νομικό πλαίσιο που ξεσκίζει τη Δημοκρατία υιοθετούν Ισπανία και Γαλλία

0
Ένα-ένα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ρίχνουν τις μάσκες και οχυρώνονται για να αντιμετωπίσουν τον «εσωτερικό εχθρό». Αν οι ευρωπαϊκές νομοθεσίες της προληπτικής αντεπανάστασης υιοθετούνταν από κάποιο «κράτος-παρία», ας πούμε την επάρατη Βενεζουέλα, θα είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν να τις καταγγείλει ως μια ακόμη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και απόδειξη του αντιδημοκρατικού χαρακτήρα του «καθεστώτος». Όταν όμως η ίδια η Ευρώπη ξεσκίζει ακόμη και το μεσαιωνικό Habeas Corpus, οι λαλίστατοι αμύντορες των «δυτικών αξιών» κοιτούν αλλού. Και μένουν μονάχα οι… ανατρεπτικοί να υπερασπίζονται τις βασικές αρχές της παλιάς καλής αστικής δημοκρατίας.
Έχει βέβαια προηγηθεί όλο το οπλοστάσιο των τρομονόμων, των τρομολιστών, των μαζικών παρακολουθήσεων κ.λπ., στα οποία πρωτοπόρησαν οι ΗΠΑ. Τώρα όμως φαίνεται ότι ήρθε ο καιρός να ξεπεραστούν τα… προηγμένα νομικά κατορθώματα της Ουάσιγκτον – τουλάχιστον από την Ισπανία, που (δεν) ντρέπεται για το φρανκικό παρελθόν της. Το ισπανικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, σάπιο ως το μεδούλι (η υπόθεση του «θαυματουργού» Ροδρίγο Ράτο, πρώην υπουργού Οικονομικών και πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, αποτελεί απλά την κορυφή του παγόβουνου), έχει νιώσει πολλές φορές την ανάσα της λαϊκής οργής στο σβέρκο του. Τώρα, θωρακίζεται. Από κοντά κι η «φιλελεύθερη» Γαλλία, το μοντέλο των απανταχού της γης ανθρωπιστών…

Ο νόμος-φίμωτρο
Η ονομασία του αντισυνταγματικού εκτρώματος που ήδη εγκρίθηκε από την ισπανική Βουλή και θα αρχίσει να ισχύει τον Ιούλιο, είναι πετυχημένη. Αυτός ο νόμος βασικά προσθέτει το χαρακτήρα της διοικητικής παράβασης σε μια σειρά ποινικά αδικήματα, που έχουν κυρίως να κάνουν με κάθε είδους κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες. Αυτό σημαίνει ότι, ανεξάρτητα από τυχόν ποινική δίωξη, θα επιβάλλονται άμεσα στον «παραβάτη» τα (εξοντωτικά) πρόστιμα του νέου νόμου. Το ύψος των προστίμων κυμαίνεται από 100 έως… 600.000 ευρώ, και οι «παραβάσεις» καλύπτουν κάθε πιθανή «παρανομία»: από τις άνευ αδείας διαδηλώσεις, ιδίως έξω από έδρες νομοθετικών οργάνων και κυβερνητικών υπηρεσιών, έως τη «διαμαρτυρία εντός ιδιωτικών ή δημόσιων κτιρίων».
Να σημειωθεί ότι η μνεία στα «ιδιωτικά κτίρια» κρίθηκε αναγκαία για να αντιμετωπιστούν π.χ. οι ακτιβιστές που παρεμποδίζουν τις κατ’ εντολή των τραπεζών εξώσεις οικογενειών από τα σπίτια τους! Τον ίδιο σκοπό εξάλλου υπηρετεί και η διάταξη που επιβάλλει βαριά πρόστιμα σε όποιον «παρεμποδίζει οποιαδήποτε αρχή, δημόσιο υπάλληλο ή δημόσιο οργανισμό κατά τη νόμιμη άσκηση των καθηκόντων τους». Ήταν πράγματι επείγον να μετατραπούν τα ποινικά αδικήματα σε διοικητικές παραβάσεις, δεδομένου ότι αρκετοί δικαστές αθώωναν ακτιβιστές – ή και μέλη των Σωμάτων Ασφαλείας (π.χ. πυροσβέστες) που αρνούνταν να εκτελέσουν εξώσεις οικογενειών.
Πολλές ακόμη «παρανομίες» καλύπτονται από το νόμο-φίμωτρο, όπως η «αναρρίχηση σε μνημεία ή κτίρια»(!), αλλά και η «μη εξουσιοδοτημένη χρήση φωτογραφιών των μελών των Σωμάτων Ασφαλείας». Αυτή η τελευταία πρόβλεψη θα είναι επίσης πολύ χρήσιμη στο ισπανικό κράτος. Βάσει αυτής απαγορεύεται πλέον, για παράδειγμα, η ανάρτηση στο facebook μιας φωτογραφίας ΜΑΤατζήδων «επί τω έργω». Μια τέτοια «διοικητική παράβαση» επισύρει πρόστιμο έως και 30 χιλιάδες ευρώ – ξέχωρα η ποινική δίωξη! Ο αείμνηστος δικτάτορας Φράνκο σίγουρα γίνεται όλο και πιο περήφανος για την κληρονομιά που άφησε.

Να κι οι Γάλλοι…
Από κοντά και το λίκνο του Διαφωτισμού, και δη με «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, η οποία προωθεί την ψήφιση ενός νόμου που θα επιτρέψει στις υπηρεσίες ασφαλείας την παρακολούθηση «ύποπτων δραστηριοτήτων» χωρίς δικαστικό ένταλμα. Φυσικά με ενθουσιώδη υποστήριξη της Ακροδεξιάς, της Δεξιάς, της Κεντροδεξιάς και πάει λέγοντας. Πλήρης δηλαδή η απομόνωση των… ύποπτων αριστερών –και λίγων Πράσινων– που κάτι ψελλίζουν για ευρωπαϊκές αξίες οι οποίες τσαλαπατιούνται, υπό τα περιγελαστικά βλέμματα της Λεπέν, του Σαρκοζί και του Ολάντ. Με πρόσχημα την καταπολέμηση των Τζιχαντιστών (ο πρώην αρχηγός των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών παραδέχτηκε σε συνέντευξή του στο TV5 ότι «ο νόμος θα έχει πολύ ευρύτερη στόχευση»…) λύνονται τα χέρια των κατασταλτικών αρχών, που δεν θα χρειάζεται πλέον να «ταλαιπωρούνται» από εισαγγελείς και δικαστές. Μεταξύ άλλων, θα επιτρέπεται χωρίς προηγούμενη δικαστική εντολή: α) Η παρακολούθηση τηλεφώνων και ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. β) Η παγίδευση σπιτιών με μικρόφωνα και κάμερες. γ) Η τοποθέτηση σε υπολογιστές προγραμμάτων πλήρους καταγραφής κάθε πληκτρολόγησης.
Το μόνο παρήγορο σε όλα αυτά είναι ότι δείχνουν πόσο φοβούνται τους «πολίτες», και γι’ αυτό τους αποψιλώνουν πλέον και από τα τελευταία τους δικαιώματα. Έχουν δίκιο να τους φοβούνται!

Ερρίκος Φινάλης - http://www.e-dromos.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Εδώ και τρεις ημέρες αγνοείται ο Τούρκος πολιτικός κρατούμενος Bilgehan Karpat!

0
O Bilgehan Karpat είχε συλληφθεί, μαζί με άλλους 3 Τούρκους, πέρσι μετά την έφοδο της αντιτρομοκρατικής σε διαμέρισμα στου Γκύζη, κατηγορήθηκε και αυτός για σύσταση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση, το DHKP-C, και σωρεία άλλων αδικημάτων, και οδηγήθηκε στις φυλακές του Ναυπλίου.
Έκτοτε τόσο αυτός, όσο και οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοι του, (οι οποίοι κρατούνται σε 4 διαφορετικές φυλακές, Λάρισα, Ναύπλιο, Γιάννενα, Δομοκό), έκαναν συνεχείς αιτήσεις για τη μεταγωγή τους στην ίδια φυλακή, προκειμένου να έχουν δυνατότητα επαφής με τους δικηγόρους τους, ώστε να προετοιμάσουν την υπεράσπισή τους για την επικείμενη δίκη, πλην όμως οι αιτήσεις αυτές απορρίπτονταν.
Την προηγούμενη Παρασκευή, o Bilgehan μεταφέρθηκε από τις φυλακές Ναυπλίου στο Μεταγωγών στην Αθήνα, από όπου, σύμφωνα με ανεξακρίβωτες πληροφορίες, θα ακολουθούσε μεταγωγή του σε άλλη φυλακή.
Όμως, από τη στιγμή αυτή και μετά, ούτε ο ίδιος επικοινώνησε με τους δικούς του, ούτε καμία εξακριβωμένη και ασφαλής πληροφορία δίνεται από τους αρμόδιους σε αυτούς ή στην υπεράσπισή του, για την τύχη του.
Και τρεις ημέρες, χωρίς καμία απολύτως επικοινωνία, είναι μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί ο χρόνος μετρά αλλιώς για έναν πολιτικό κρατούμενο..

http://oagonas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Ξεκίνησαν οι εργασίες της 8ης Συνδιάσκεψης

0
Ξεκίνησαν, χθες Παρασκευή 25/4 στην γεμάτη αίθουσα Αντωνιάδη της ΑΣΟΕΕ, οι εργασίες της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) με την ανοιχτή κεντρική πολιτική εκδήλωση όπου παραβρέθηκαν αντιπροσωπείες από το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΝΑΡ και το ΕΚΚΕ.
Εκ μέρους του Μ-Λ ΚΚΕ χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντώνης Παπαδόπουλος, από το ΝΑΡ ο Παύλος Αντωνόπουλος και από το ΕΚΚΕ ο Χρίστος Μπίστης.
Αφού παρουσιάστηκε ένα 15λεπτο βίντεο για τη δράση του ΚΚΕ(μ-λ) ακολούθησε η εισήγηση της Συνδιάσκεψης από τον Ανδρέα Βογιατζόγλου.
Πριν απ” όλα όμως μνημονεύτηκαν και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή προς τιμήν των συντρόφων Ηλία Καμαρέτσου και Ισαάκ Ιορδανίδη.
Στο τέλος διαβάστηκε η ανακοίνωση καταγγελία της οργάνωσης για τη συντονισμένη πανευρωπαϊκά επίθεση, σε συνεργασία με το τούρκικο καθεστώς, και οι συλλήψεις τούρκων αγωνιστών. Συλλήψεις που έγιναν και στην Αθήνα.
Η εκδήλωση έκλεισε με τη Διεθνή.


http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

G. N. Saibaba: Ο μεγαλύτερος “μικρός άνθρωπος” στη χώρα σήμερα

0
του P. K. Vijayan *

Θέλω, αν μπορέσω,να σας πω την ιστορία ενός μικρού ανθρώπου, το όνομα του ήταν – ή μάλλον θα σας το πω αργότερα. Αυτός ο μικρός άνθρωπος γεννήθηκε σε μια εξαθλιωμένη οικογένεια που ζούσε σε ένα άγνωστο χωριό με παρίες και ανέγγιχτους. Ο πατέρας του μικρού ανθρώπου είχε επιλέξει να ζει με τους περιθωριακούς και τους αποκλεισμένους ως ένδειξη αλληλεγγύης προς αυτούς – κι αυτό είχε σαν κίνητρο μια ενστικτώδη αίσθηση δικαιοσύνης, μιας και ο πατέρας του ανθρωπάκου ήταν αγράμματος, πόσο μάλλον πολιτικά μορφωμένος.
Έτσι ο μικρός άνθρωπος μεγάλωσε ανάμεσα στους σκουπιδιάρηδες και τους ρακοσυλλέκτες έχοντας συντρόφους του την πείνα και την ανέχεια. Τότε, στα πέντε του χρόνια, έπαθε πολιομυελίτιδα και στα δυο του πόδια κινδυνεύοντας να πεθάνει από την έλλειψη ιατρικών εγκαταστάσεων. Όμως ο πατέρας του κατάφερε να τον σώσει τρέχοντας τον από γιατρό σε γιατρό και από ιατρείο σε φαρμακείο που θα του έδινε ελπίδα, μέχρι που κατάφερε να σταματήσει την αρρώστια με κόστος όμως την απώλεια της χρήσης και των δυο ποδιών του.
Αυτό όμως δεν αποθάρρυνε τον μικρό άνθρωπο και τον πατέρα του. Τον έγραψαν σε ένα ιεραποστολικό σχολείο, όπου έμαθε να γράφει και να διαβάζει και καταβρόχθιζε οτιδήποτε διάβαζε με άπληστη ευχαρίστηση. Διάβαζε στο φως της λάμπας του δρόμου, σερνόταν με τους αγκώνες και τα χέρια στους βρώμικους δρόμους του χωριού του, από το σπίτι στο σχολείο, έτρωγε πολλές φορές κάθε δυο μέρες, όμως ο μικρός άνθρωπος έβρισκε τόση ευχαρίστηση στο κόσμο των βιβλίων που ξεχνούσε την αναπηρία και τις στερήσεις του όσο ήταν αφοσιωμένος στο διάβασμα. Ο πατέρας του τον έπαιρνε μαζί του με το ποδήλατο όποτε μπορούσε και του έδειχνε τον κόσμο, αρνούμενος να αποδεχτεί ότι η κατάσταση του γιου του θα έπρεπε να μειώσει την κίνηση του. Έτσι ο μικρός άνθρωπος μεγάλωσε με ένα πάθος για ταξίδια και μια αδάμαστη θέληση να ξεπεράσει τους περιορισμούς της κατάστασης του.
Έτσι ο μικρός άνθρωπος, που δεν ήταν πια μικρός αλλά ενήλικας, πολύ αγαπητός νεαρός, παρά την αναπηρία κατά 90%, κατάφερε να τελειώσει το σχολείο, τις προ-πανεπιστημιακές και πανεπιστημιακές σπουδές με άριστα, χάρις κυρίως στις υποτροφίες που κέρδιζε με την ακαδημαϊκή του υπεροχή. Και καθώς ο νεαρός μεγάλωνε και ωρίμαζε έβλεπε γύρω του τις προκαταλήψεις του κόσμου και μάθαινε για τις βαθιές ανισότητες και αδικίες και για τα εκατομμύρια ανθρώπους που συστηματικά και συστημικά ήταν αποκλεισμένοι από γεννησιμιού τους. Του έμοιαζαν, αν όχι για ιατρικούς λόγους όπως αυτός αλλά για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, και στην πραγματικότητα ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτόν τον ίδιο.
Έτσι όταν μετακόμισε στη μεγάλη πόλη του Χαϊντεραμπάντ για να πάρει το μάστερ του, ήταν ήδη αποφασισμένος να αγωνιστεί ενάντια σ΄ αυτές τις αδικίες με την ίδια αποφασιστικότητα με την όποια πάλεψε για την αρρώστια του. Κι έτσι με το που πήρε το μάστερ του ήταν ήδη ένας ολοκληρωμένος, σεβαστός και δημοφιλής λόγιος και πολιτικός αγωνιστής.
Όμως ο νεαρός ήθελε να δει περισσότερα πράγματα, να μάθει περισσότερα να κάνει περισσότερα κι έτσι εγκατέλειψε τη γνώριμη περιοχή και γλώσσα του Χαϊντεραμπάντ και πήγε στο Δελχί με τη νιόπαντρη γυναίκα του. Αγωνιζόμενος να αντεπεξέλθει στις σκληρές και απάνθρωπες συνθήκες μιας μεγαλύτερης πόλης, αντιμέτωπος με το άγνωστο, την ανεργία, τις προκαταλήψεις και τη μοναξιά, ο άνθρωπος αυτός, ενάντια στα ένστικτα του, ενάντια στις τεράστιες απαιτήσεις που τον βάραιναν πνευματικά, φυσικά και οικονομικά, κατάφερε να προχωρήσει, να πηγαίνει από δουλειά σε δουλειά, μέχρι που διορίστηκε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Δελχί.
Αυτός ο άνθρωπος ήταν πλέον λόγιος και καθηγητής διεθνούς φήμης και κύρους. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του και ταξίδεψε παντού, στη χώρα και στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας εργασίες και δίνοντας διαλέξεις. Πάντα μιλούσε δυνατά, σταθερά και ακούραστα ενάντια στις αδικίες και τις ανισότητες με τις οποίες μεγάλωσε, για άλλες που είχε μάθει και για όσες στροβιλίζονται γύρω μας καθώς το κράτος πρόνοιας μας αποχαιρετά και αποχωρεί από την πολιτική σκηνή.
Όμως η πολύμορφη διαστροφή που έχει αντικαταστήσει το κοινωνικό κράτος έχει τα θεμελιώδη της συμφέροντα στη διατήρηση, συντήρηση, υποστήριξη και βάθεμα αυτών ακριβώς των αδικιών και ανισοτήτων, γιατί από αυτές τρέφεται και δυναμώνει, και δεν δέχεται καθόλου την αμφισβήτηση τους, πολύ περισσότερο από έναν άνθρωπο που είναι η επιτομή και η ενσάρκωση όλων όσων θέλει να συντρίψει και να καταστρέψει. Δηλαδή το αδάμαστο πνεύμα, την ατρόμητη αντίσταση και τη θέληση να ξεπεράσει τις σκληρότερες δοκιμασίες.
Δεν αποτελεί επομένως έκπληξη που οι διεφθαρμένοι εκπρόσωποι αυτού του διεστραμμένου συστήματος θέλησαν να συλλάβουν έναν άνθρωπο που είναι μόνιμα φυλακισμένος στην αναπηρία του. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το έκαναν με μαφιόζικο τρόπο, δένοντας του τα μάτια και απαγάγοντας τον μέσα από το πανεπιστήμιο μέρα μεσημέρι και στέλνοντας τον «πακέτο» αεροπορικά σε άλλη πόλη. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι του φόρτωσαν μια σειρά κατασκευασμένες κατηγορίες, ξεκινώντας από την κατηγορία ότι είχε κλοπιμαία στο σπίτι του (για φανταστείτε έναν άνθρωπο με καροτσάκι να γυρνάει από δω κι από κει κλέβοντας!) μέχρι ότι συνωμότησε για να ξεκινήσει πόλεμο κατά του κράτους (ο ίδιος ανάπηρος κατηγορείται ότι προσπαθεί να ανατρέψει το μεγάλο ινδικό κράτος!).
Δεν αποτελεί επίσης έκπληξη ότι επέλεξαν να τα κάνουν όλα αυτά στο απόγειο τον γενικών εκλογών, ώστε ο παραλογισμός των πράξεων τους να χαθεί μέσα στον μεγαλύτερο παραλογισμό του ινδικού εκλογικού τσίρκου, μιας φάρσας που παρουσιάζεται σαν η μεγαλύτερη γιορτή της δημοκρατίας στον κόσμο. Και ποια η καλύτερη απόδειξη αυτής της φάρσας της “δημοκρατίας” από τη σύλληψη αυτή, την χρονική στιγμή της, την αιτιολόγηση της και τη μέθοδο της; Και τι ειρωνεία για την ιστορία αυτού του ανθρώπου, που ξεπέρασε όλες τις δυσκολίες της αναπηρίας του, που κατάφερε τόσα στη ζωή του, να φιμώνεται και να ακινητοποιείται με τη βία απ΄ αυτήν ακριβώς την πολύμορφη διαστροφή την οποία πολέμησε σε όλη του τη ζωή;
Ο άνθρωπος αυτός βρίσκεται στην απομόνωση, σε ένα μικροσκοπικό κελί, χωρίς φως και εξαερισμό, στερημένος της φαρμακευτικής του αγωγής, ανίκανος να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα χωρίς σοβαρούς πόνους και ταλαιπωρία, σέρνεται στους αγκώνες και τα χέρια. Όλα αυτά σε μια απέλπιδα προσπάθεια να καταστρέψουν την αξιοπρέπεια του, να σπάσουν το ηθικό του και να τον εξαναγκάσουν να ομολογήσει εγκλήματα που ούτε διέπραξε ούτε υπάρχει απόδειξη ότι διέπραξε.
Ο G. N. Saibaba δεν είναι απλά ένας ακόμη “καλός γιατρός”. Έχει γίνει ο μεγαλύτερος “μικρός άνθρωπος” στη χώρα σήμερα. Η φωνή του είναι η φωνή των περιθωριακών και των αποκλεισμένων με τους οποίους μεγάλωσε στο χωριό του, αλλά και κάθε περιθωριακού και αποκλεισμένου στη χώρα. Η ιστορία του είναι η δική τους ιστορία και κανείς δεν μπορεί να τη φιμώσει, να την κάνει να σιγήσει. Ο Saibaba πρέπει να λευτερωθεί για να λευτερωθεί και η ιστορία αυτή. Αμέσως!

• Ο P. K. Vijayan διδάσκει Αγγλική Λογοτεχνία στο Ινδικό Κολέγιο του Πανεπιστήμιου του Δελχί. Στις 9 του Μάη, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την απαγωγή-σύλληψη του Δρ. Σαιμπάμπα από την αστυνομία της Μαχαράστρα και την παράνομη προφυλάκιση του σε άθλιες συνθήκες στις φυλακές της Ναγκμπούρ. Για την απελευθέρωση του συνεχίζεται η διεθνής κινητοποίηση. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική σελίδα sanhati.com/articles/13261/, στις 8 του Απρίλη 2015. Πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούνη του 2014 στην Economic and Political Weekly. Την μετάφραση από τα αγγλικά για λογαριασμό της Πρ.Σημαίας έκανε ο Άρης Λάμπρου.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

«Κλεμμένα αποθεματικά» ή μήπως... ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ;

1
Σε κάποιες πολιτικές δυνάμεις προκάλεσε δυσφορία, σε άλλες ενεργοποίησε «συναγερμούς». Αναφερόμαστε στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΠΝΠ), με την οποία η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ μετέφερε τα αποθεματικά των ταμείων δημόσιων οργανισμών και φορέων (ΑΕΙ- ΤΕΙ, υγεία, δήμοι) στην Τράπεζα της Ελλάδος. Σκοπός της, όπως διατείνεται, είναι να ανταποκριθεί στις τρέχουσες ανάγκες καταβολής μισθών και συντάξεων.
Για μας, είναι ξεκάθαρο ότι η εξέλιξη αυτή θα αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση, ώστε να συνεχίσει αλλά και να εντείνει την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν είναι τόσο μακρινές άλλωστε οι σύνοδοι των Πρυτάνεων και οι Σύγκλητοι, όπου εκφραζόταν η βαθιά λύπη των διοικήσεων για την υποχρηματοδότηση που τους «ανάγκαζε» να περικόψουν, απολύσουν, καταργήσουν… Προφανώς αυτό δεν αναιρεί ότι η υποχρηματοδότηση είναι υπαρκτή. Δεν είναι όμως και η κύρια πλευρά της επίθεσης που δέχεται σήμερα το Πανεπιστήμιο. Αυτή σε κάθε περίπτωση είναι πολιτική: έχει σχέση με την επίθεση που σε παγκόσμιο επίπεδο έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στους εργαζομένους στα πλαίσια της συνολικής –και όχι μόνο οικονομικής- δομικής του κρίσης.
Ιδιαίτερα στην εξαρτημένη από ΕΕ και ΗΠΑ χώρα μας, οι ανάγκες της αγοράς είναι συγκεκριμένες. Η διάλυση της παραγωγής, η αποβιομηχάνιση, η παραρτημοποίηση της οικονομίας απαιτούν ένα φτηνό, ευέλικτο και πειθήνιο εργατικό δυναμικό, το οποίο και δεν μπορεί να προκύψει από μια σωρεία πτυχιούχων! Αντίθετα, προϋποθέτει ότι όλο και λιγότεροι θα εισέρχονται στην τριτοβάθμια, και σε αυτήν ακόμα θα χειραγωγούνται και θα εγκαταλείπουν. Οι ταξικοί φραγμοί και η εντατικοποίηση συνιστούν επομένως πολιτική απόφαση χτυπήματος των δικαιωμάτων της σπουδάζουσας νεολαίας. Ενδεικτικά, σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκονται τόσο το νέο πολυνομοσχέδιο που διατηρεί ακέραιο το 80% του αντιφοιτητικού ν. πλ. Διαμαντοπούλου, όσο και οι δηλώσεις για κατάργηση των μετεγγραφών.
Βέβαια, δεν συμφωνούν όλοι με τα παραπάνω. Από τη μία, η ΔΑΠ πήρε σβάρνα τα ΔΣ να κατακεραυνώσει την κυβέρνηση και την παράταξή της που «δε θα χει λεφτά το Πανεπιστήμιο». Τι κι αν η ΝΔ είχε γίνει εξπέρ στις ΠΝΠ, απολύοντας χαρακτηριστικά χιλιάδες εργαζομένους εν μια νυκτί; Τι κι αν η ίδια η ΔΑΠ πρωτοστάτησε και πρωτοστατεί στην προώθηση της αντιφοιτητικής επίθεσης; Σήμερα, η ΝΔ, σε θέση πλέον αντιπολίτευσης, πιέζει τον ΣΥΡΙΖΑ προς μια δεξιότερη μετατόπιση, με τη ΔΑΠ να στέκεται ανάλογα απέναντι στην κυβερνητική παράταξη ΑΡΕΝ. Επιπλέον, η ΔΑΠ τάχα οργίζεται, για να μας τρομοκρατήσει ότι η -με την υπογραφή της ΝΔ- ωμή καταπάτηση δικαιωμάτων, η υπόκλιση σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, τα μνημόνια ήταν τελικά μονόδρομος στον οποίο έπρεπε και πρέπει να υποταχθούμε.
Από την άλλη, οι υπόλοιπες δυνάμεις προσεγγίζουν το ζήτημα παρόμοια. Με την υποχρηματοδότηση και τα οικονομικά αίτια να δεσπόζουν στην ερμηνεία τους για την κατάσταση που επικρατεί στο Πανεπιστήμιο, οδηγήθηκαν μέχρι και στο συμπέρασμα ότι οι σχολές, χωρίς αποθεματικά, σύντομα θα βάλουν λουκέτο! Αφού, λοιπόν, το πρόβλημα είναι μόνο οικονομικό, λογιστικού τύπου θα είναι και η λύση! Έτσι, για την ΑΡΕΝ, η ΠΝΠ αποτελεί και τη μοναδική επιλογή για την κυβέρνηση αφού ρευστότητα δεν υπάρχει, για την ΠΚΣ υπάρχει κι άλλη επιλογή, να επιστρέψει το κεφάλαιο τα κλεμμένα, ενώ για τα ΕΑΑΚ είναι απαραίτητο να διαγραφεί το χρέος ή και να αλλάξουμε νόμισμα! Στην ουσία, όλοι τρέχουν να συνδράμουν το κεφάλαιο στην αντιμετώπιση του χρέους και της κρίσης ΤΟΥ σαν καλύτεροι διαχειριστές του κράτους και των οικονομικών του. Φορτώνουν στον φοιτητόκοσμο τους εκβιασμούς και τα αδιέξοδα της κυβέρνησης (grexit, χρηματοπιστωτική ασφυξία) αντί να συμβάλλουν στην πάλη του στη βάση των άμεσων προβλημάτων του. Ζητούν παράλληλα «αύξηση της χρηματοδότησης», λες και έτσι θα παρθεί πίσω η πολιτική απόφαση ξεθεμελίωσης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας… Ωστόσο, η ιστορία έχει δείξει ότι αύξηση των χρημάτων για την παιδεία μπορεί να συνεπάγεται ένταση της επίθεσης (πχ λεφτά για security), με τον ίδιο τρόπο που το «κούρεμα» του χρέους (βλ. PSI) σηματοδότησε νέα αντιλαϊκά μέτρα για τον λαό συνολικά.
Μάλιστα συμφωνούν όλοι ότι απάντηση στην ΠΝΠ αποτελεί η απαίτηση «απειθαρχίας των διοικήσεων», εκείνων δηλαδή που έχουν δείξει δεκαετίες ολόκληρες την πειθαρχία τους στα συμφέροντα του κεφαλαίου και της εκάστοτε κυβέρνησης, κόντρα στις μαζικές φοιτητικές κινητοποιήσεις.
Ως Αγωνιστικές Κινήσεις, γνωρίζουμε ότι η σπουδάζουσα νεολαία δε χρωστάει τίποτα και σε κανένα, και κανένα λόγο δεν έχει να ανοίξει τα λογιστικά βιβλία του κράτους. Οι εργαζόμενοι γονείς μας έχουν πληρώσει με αγώνα δυο και τρεις φορές τα πετσοκομμένα δικαιώματά μας! Γνωρίζουμε επίσης ότι το χρέος, ως μόνο μία πλευρά της εξάρτησης της χώρας μας από ΕΕ και ΗΠΑ, δεν είναι πρόβλημα δικό μας αλλά της κυβέρνησης. Όποιος θεωρεί τη διαγραφή του προϋπόθεση για την κατάκτηση δικαιωμάτων όχι μόνο καθιστά τον λαό υπεύθυνο για τη δημιουργία του αλλά και βάζει τεράστια εμπόδια στην πραγματική και μόνη διέξοδο: την οργάνωση, συλλογική συζήτηση και δράση των φοιτητών μέσα στα όργανά τους.
Είναι πράγματι ανάγκη να μπούμε μέσα στις γενικές μας συνελεύσεις. Να παλέψουμε με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και όχι ακουμπώντας τα σε υπουργούς και διοικήσεις! Είναι ανάγκη να αγωνιστούμε για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για το σπάσιμο των δεσμών εξάρτησης από ΕΕ και ΝΑΤΟ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ανοιχτή επιστολή του ΣΥΒΧΑ προς την ΟΙΥΕ για το ζήτημα της Κυριακάτικης αργίας (μπροστά στην Κυριακή 3 Μάη)

0
Αθήνα, Πέμπτη 23 Απρίλη 2015
Ανοιχτή επιστολή
του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
προς την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος
Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής σας γνωστοποιούμε και πάλι και μέσω αυτής της ανοιχτής επιστολής ότι συνεχίζουμε δυναμικά και αταλάντευτα τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.
Σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, που εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ, τα εμπορικά καταστήματα θα είναι ανοιχτά και την Κυριακή 3 Μάη (1η Κυριακή του δεκαημέρου προσφορών του Μάη). Όπως άλλωστε ήταν ανοιχτά -στο πλαίσιο του ίδιου νόμου- και πριν από μερικές εβδομάδες, την Κυριακή 5 Απρίλη.
Μπροστά σε όλη αυτήν την κατάσταση, ο Σύλλογός μας επιμένει ότι πρέπει να κινηθούμε αγωνιστικά με ένα από τα βασικά όπλα μας και πάλι την Απεργία. Έτσι, όπως άλλωστε έχουμε κάνει και σε όλες τις προηγούμενες αντίστοιχες περιστάσεις, σας καλούμε (ως ΟΙΥΕ) να πράξετε το αυτονόητο και να κηρύξετε άμεσα πανελλαδική απεργία για όλο τον κλάδο του εμπορίου σε πανελλαδικό επίπεδο και για την Κυριακή 3 Μάη.
Επίσης, μέσα και από αυτήν την ανοιχτή επιστολή θα θέλαμε να κάνουμε σαφές το ότι παραμένει σε ισχύ και το σταθερό κάλεσμά μας προς το σύνολο των κλαδικών κι επιχειρησιακών σωματείων του εμπορίου για κήρυξη απεργιών και αγωνιστικές κινητοποιήσεις (όπως άλλωστε έγινε και στις 5 Απρίλη) όλες τις Κυριακές που μας επιβάλλεται να πάμε για δουλειά στα μαγαζιά.
Τις όποιες κυβερνητικές εξαγγελίες (τόσο προεκλογικά όσο και στις προγραμματικές δηλώσεις) που έκαναν λόγο «ξεκάθαρα» για επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας ακόμα δεν τις έχουμε δει να υλοποιούνται. Το πότε επιτέλους θα δοθεί ένα τέλος στο αίσχος αυτού του νόμου παραμένει πλέον άγνωστο. Από την άλλη, παραμένει ασαφές και αβέβαιο και το σε ποιο βαθμό θα είναι «ξεκάθαρη» η κατάργησή του. Από τα όσα προκύπτουν πάντως από διάφορες συναντήσεις των αρμόδιων υπουργών με συνδικαλιστικούς φορείς και εργοδοτικές ενώσεις καθώς και τις δηλώσεις των πρώτων και την όλη συζήτηση που γίνεται για το πόσες τελικά Κυριακές το χρόνο (2, 3, 2+4, 3+4,…) θα είναι ανοιχτά τα μαγαζιά, δεν υπάρχει καμιά απολύτως βάσιμη διαβεβαίωση για επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς ή για τη νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Από την πλευρά μας ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Γι’ αυτό και στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες και προσπαθήσαμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.
Γι’ αυτό και συνεχίζουμε και στο τώρα τον αγώνα μας.
Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά! Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά!
Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Αναμένουμε άμεση ανταπόκριση σε αυτό το τόσο κρίσιμο ζήτημα της κήρυξης απεργίας που σας θέτουμε.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6, Εξάρχεια, 10681, Αθήνα | τηλ: 210-3820537
sylyp_vivliou@yahoo.gr | https://bookworker.wordpress.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

3
> ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ:
:: ΚΥΡΙΑΚΗ 26/4 στις 19:30 στην πολιτική-πολιτιστική λέσχη “Αμπάριζα” (Ελ. Ανθρώπου 99, Τερψιθέα)
:: ΣΑΒΒΑΤΟ 9/5 στις 19:30 στο δημοτικό άλσος Ηλιούπολης “Δ. Κιντής”
> ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ:
:: ΣΑΒΒΑΤΟ 16/5 στις 19:30 στην πλατεία Σουρμένων στο Ελληνικό.
Συνέλευση Δράσεων για το Ελληνικό
http://suneleusi-drasewn-elliniko.espivblogs.net/
ακολουθεί σχετική ανακοίνωση της συνέλευσης:
Όχι στην ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού
To Ελληνικό ανήκει σε όλους – Ο αγώνας στα χέρια των κατοίκων
Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης του πρώην αεροδρομίου όχι μόνο δεν έχει εγκαταλειφθεί αλλά αποτελεί σταθερή επιδίωξη και της νέας συγκυβέρνησης. Οι θεσμοί υλοποίησής της διατηρούνται και ενισχύονται (ΕΦΑΔΠ).Στην πρόσφατη συμφωνία του Eurogroup, οι ιδιωτικοποιήσεις ανακηρύχθηκαν περίπου σε νέα εθνική στρατηγική. Η αντιλαϊκή πολιτική της παραχώρησης της δημόσιας γης, των φυσικών πόρων και των κοινωνικών αγαθών στην κερδοφορία του κεφαλαίου και η αποδοχή της ληστρικής εκμετάλλευσης για την εξυπηρέτηση του χρέους αποδεικνύονται μια μνημονιακή συνέχεια. Ο Λάτσης, η Lamda και κάθε ξένο ή ντόπιο αρπακτικό έχουν κάθε λόγο να τρίβουν τα χέρια τους. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης (ΜΜΕ) πιέζουν να ολοκληρωθεί πιο γρήγορα το deal. Όλα αυτά σε μια κοινωνία μαζικής φτωχοποίησης και ανεργίας, που πασχίζουν να την πείσουν να παρακολουθεί αμέτοχη, να αναθέτει τη ζωή και τα δικαιώματά της και να αποφεύγει τις…μονομερείς ενέργειες της αγωνιστικής διεκδίκησης, της ρήξης και της σύγκρουσης για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών.
Στο προπαγανδιστικό, φανταχτερό και καταπράσινο διαφημιστικό της LAMDA DEVELOPEMENT μιλάνε για 2.000 στρέμματα πρασίνου. Ας θυμηθούμε όμως τι προβλέπει η μελέτη της ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.:
• Πολυτελείς πολυκατοικίες, μονοκατοικίες και τουριστική κατοικία
• Ειδικές ζώνες για την ανάπτυξη τουριστικών εγκαταστάσεων, ξενοδοχείων και εμπορικών κέντρων (τύπου Mall)
• Λιμενικές εγκαταστάσεις (μπάζωμα της παραλίας και του βυθού)
• Ιδιωτικά νοσοκομεία
• Ιδιωτικά πανεπιστήμια
• Κέντρα διασκέδασης
• Καζίνο
Όλα τα παραπάνω με τους απίστευτα υψηλούς συντελεστές δόμησης που κυμαίνονται από 0.2 έως 2.2!
Έχουν, με άλλα λόγια, ως τελικό επενδυτικό στόχο μια πολυτελή πόλη μέσα στην πόλη, όπου το όποιο πράσινο θα είναι μέρος της διακόσμησης και προς εξυπηρέτηση των λαμπερών lifestyle εγκαταστάσεων. Μια πόλη περίκλειστη, μόνο για τους πλούσιους, στην οποία όλοι οι υπόλοιποι, ανάλογα με την ταξική τους προέλευση, θα έχουν περιορισμένη, επιτηρούμενη ή και καθόλου πρόσβαση. Όλα αυτά σε ένα λεκανοπέδιο πνιγμένο στο καυσαέριο, κατειλημμένο από τα αυτοκίνητα, το τσιμέντο και το γκρίζο∙ σε μία πρωτεύουσα που πασχίζει να ανασάνει, που έχει αναδειχθεί πρωταθλήτρια στο τσιμέντο και τελευταία σε ελεύθερους χώρους πρασίνου στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος. Γι’ αυτό ακριβώς η τύχη του Ελληνικού είναι υπόθεση όλης της Αθήνας. Γιατί οι επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης και της καπιταλιστικής αξιοποίησής του, με την επιπρόσθετη ρύπανση που θα φέρει, αφορά την υγεία όλων μας.
Ένα πάρκο υψηλού πρασίνου στο Ελληνικό με ελεύθερη πρόσβαση για όλους και χωρίς επιχειρηματική δραστηριότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αναγκαιότητα για όλο το λεκανοπέδιο, που επί δεκαετίες έχει δεχτεί τη μία επίθεση εργολάβων μετά την άλλη, τους καταστροφικούς εμπρησμούς, και την εσκεμμένη αδιαφορία του κράτους. Η χρόνια συνειδητή εγκατάλειψη και ερήμωση του δημόσιου χώρου του αεροδρομίου, η αποστέρησή του από τους κατοίκους δεν πρέπει να αποτελέσει το τυράκι για να πιαστούμε στη φάκα του ψεύτικου διλήμματος «απ’ το να ρημάζει, καλύτερα να ιδιωτικοποιηθεί». Γιατί όλα όσα προβλέπεται να γίνουν θα είναι καταστροφικά για τις κοινωνικές ανάγκες μας, με πρώτη την καταστροφή του παραλιακού μετώπου και τον αποκλεισμό της ελεύθερης πρόσβασης σ΄αυτό. Σταδιακά μια πολύτιμη έκταση, που θα μπορούσε να έχει σημαντική συμβολή στην κάλυψη λαϊκών αναγκών αναψυχής αλλά και να συμβάλλει στην ανάσα του λεκανοπεδίου, θα αλλάξει οριστικά χαρακτήρα. Αυτοί που τώρα σκίζουν τα ρούχα τους για την «αξιοποίηση» του χώρου, έχουν δείξει δείγματα γραφής: αν δε πιάσουν τους στόχους κερδοφορίας τους, θα αφήσουν τα πάντα να ρημάξουν και χωρίς τύψεις. Μόνο που τότε οι φράκτες και τα σύρματα θα είναι ψηλότερα, για να προστατεύουν την ιδιωτική, πλέον, περιουσία.
Τάζουν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Στην πραγματικότητα, όμως, ετοιμάζουν το γνωστό και ακόμη χειρότερο εργασιακό σκλαβοπάζαρο των ολυμπιακών έργων με τα εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα και την απλήρωτη εργασία. Της COSCO με τις συμβάσεις μιας μέρας, των ειδικών οικονομικών ζωνών, των ΜΚΟ, των voucher και των μαύρων εργασιακών σχέσεων, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του κόσμου για επιβίωση. Από την άλλη, δεν λένε για τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν, για τα μαγαζιά που θα κλείσουν και για το μαράζωμα της τοπικής αγοράς, εξαιτίας της υπερσυγκέντρωσης της εμπορικής δραστηριότητας στα mall που θα στήσουν. Τα αρπαχτικά όταν πιστεύουν ότι υπάρχει μερίδιο ανεκμετάλλευτο στην αγορά, θα βρούν τρόπους να ορμήσουν. Δεν λείπουν από την Αττική ούτε τα οικόπεδα ούτε τα κτήρια. Οι θέσεις εργασίας αυξάνονται πραγματικά και οι όροι εργασίας κατοχυρώνονται, μόνον όταν οι εργατικοί αγώνες μπορούν να επιβάλλουν κατακτήσεις (π.χ., μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, με μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες της ζωής, απαγόρευση απολύσεων, συνδικαλιστικές ελευθερίες και συλλογικές διαπραγματεύσεις) και όχι όταν χαρίζονται τα πάντα στα θηρία.
Μας λένε ότι η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού είναι αναγκαία λόγω της οικονομικής κατάστασης της χώρας.
Ας τελειώνουμε επιτέλους με τα ψέματα που θέλουν η υποβάθμιση της ζωής μας και η εξαθλίωσή μας να είναι αποτέλεσμα κάποιου νομοτελειακού υπερφυσικού νόμου ή ενός μονόδρομου αναγκαστικών πολιτικών. Το αεροδρόμιο του Ελληνικού είναι ενταγμένο σε πρόγραμμα συνολικών ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας περιουσίας, αγαθών και υποδομών. Έτσι ώστε, μέσω της εκποίησής του και προς εξυπηρέτηση στο διηνεκές ενός χρέους που αυτοί δημιούργησαν, να ληστεύεται ο πλούτος που εμείς παράγουμε. Έτσι ώστε να εξασφαλίζονται νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο, για να αντιμετωπίσει την κρίση του, εμπορευόμενο παραλίες, δημόσιους χώρους, βουνά, δάση, φυσικούς πόρους και στερώντας τα από εμάς στους οποίους ανήκουν.
Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να μπουν μπροστά οι ανάγκες του λαού και όχι του συστήματος και της διαχείρισής του. Η μόνη ρεαλιστική επιλογή είναι ο αγώνας για την υπεράσπιση του Ελληνικού ως δημόσιου χώρου, που ανήκει στο λαό, να αποτελέσει νικηφόρο παράδειγμα αγωνιστικής διεκδίκησης. Μόνο το τοπικό και λαϊκό κίνημα, η μαζική λαϊκή αντίσταση μπορεί να υπερασπιστεί και να διεκδικήσει το χώρο στο σύνολό του και απ’ τη σκοπιά των κοινωνικών αναγκών. Όχι η αναμονή, ούτε η μοιρολατρεία και η ανάθεση, αλλά οι αγώνες εκείνοι που θ’ ανοίξουν συνολικά το δρόμο για τις λαϊκές κατακτήσεις
Να κάνουμε το Ελληνικό δικό μας
Τίποτα, λοιπόν, δεν μπορεί να μας απογοητεύσει. Εξάλλου, ποτέ δε βασίζαμε τις ελπίδες μας σε θεσμικές διαπραγματεύσεις αλλά στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που όταν βγαίνει στο προσκήνιο μπορεί να σταματάει μπουλντόζες, να σκίζει συμφωνίες και να επιβάλλει τους δικούς του όρους. Το δείχνουν οι αγώνες των κατοίκων στις Σκουριές της Χαλκιδικής ενάντια στ’ αρπαχτικά της Eldorado Gold. Μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια εκποίησης του Ελληνικού, αν χαράξουμε μια αγωνιστική πορεία ενάντια σε λογικές ανάθεσης και διαχείρισης, με ένα κίνημα μαζικό, οριζόντιο και αδιαμεσολάβητο, «από τα κάτω». Εμείς οι κάτοικοι των περιοχών και όλης της Αττικής μπορούμε να επιβάλουμε να μετατραπεί το Ελληνικό σε μια έκταση που θα εξυπηρετεί τις δικές μας κοινωνικές ανάγκες, σε μια έκταση που θα ανήκει σε όλους! Στην κατεύθυνση αυτή καλούμε τους μαζικούς φορείς των γύρω δήμων, τα σωματεία εργαζομένων, τους αθλητικούς συλλόγους, τους εργαζόμενους, τις συλλογικότητες και τις επιτροπές κατοίκων των γειτονιών αλλά και καθένα κάτοικο να συμμετέχει, να συμβάλλει και να στηρίξει την προσπάθεια που κάνουμε.
Απαιτούμε:
> Πάρκο υψηλού πρασίνου
> Καμία οικοπεδοποίηση-τσιμεντοποίηση
> Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα σε βάρος της ζωής και της ελευθερίας μας
> Ελεύθερη πρόσβαση στο χώρο & στην παραλία
>Προάσπιση των κοινωνικών υπηρεσιών
Καλούμε σε ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση:
ΚΥΡΙΑΚΗ 26/4 στις 19:30 στην πολιτική-πολιτιστική λέσχη «Αμπάριζα», Ελ. Ανθρώπου 99,Τερψιθέα
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/5 στις 19:30 στο δημοτικό άλσος Ηλιούπολης «Δ. Κιντής»
Και σε ανοιχτή συνέλευση
ΣΑΒΒΑΤΟ 16/5 στις 19:30 στην πλατεία Σουρμένων στο Ελληνικό
Το Ελληνικό μας ανήκει!
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

πηγή:  http://askilioupolis.espivblogs.net/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Συνέντευξη για τους στόχους της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) (βίντεο)

0

Η 8η Συνδιάσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους λαούς. Η παρατεταμένη και συνολική κρίση αναπαραγωγής του συστήματος και η παρόξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών αποτελεί εγγύηση για ακόμα χειρότερες εξελίξεις ενάντια στους λαούς και το προλεταριάτο σε όλον τον κόσμο. Και επειδή προς το παρόν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την «τελική λύση» μιας γενικευμένης σύρραξης, το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα αναζητά διέξοδο στην πυροδότηση περιφερειακών εστιών πολέμου, στη λεηλασία των πιο αδύναμων χωρών, στην ολομέτωπη επίθεση στην εργατική τάξη και τους λαούς.
Η 8η Συνδιάσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο που όλα τα παλιά και νέα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα στη χώρα μας εμφανίζονται ακόμη πιο περίπλοκα. Μετά από δύο χρόνια (2010-2011) μαζικών λαϊκών και εργατικών αγώνων ενάντια στην πρωτοφανή καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική επίθεση, βρισκόμαστε τώρα σε μια παρατεταμένη φάση οπισθοδρόμησης του λαϊκού κινήματος.

Γι' αυτά και για τις αναζητήσεις του ΚΚΕ(μ-λ) μιλούν οι Θοδωρής Φωτόπουλος και Δημήτρης Μπαμπίλης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

8η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ(μ-λ). Ξεκινά σήμερα στην ΑΣΟΕΕ 7:30 μ.μ. (βίντεο)

10


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Να αφεθούν ελεύθεροι οι Τούρκοι αγωνιστές. Να τους δοθεί άμεσα πολιτικό άσυλο.

0
Στις 15-18 Απρίλη, οι αποκαλούμενες “αντιτρομοκρατικές δυνάμεις” της αστυνομίας σε Ευρώπη και Ελλάδα, πάνοπλες εισβάλουν σε σπίτια Τούρκων αγωνιστών και συλλαμβάνουν 11 άτομα. Στην Αθήνα 4, στη Γερμανία 7 και 1 στην Ελβετία. Οι παραπάνω αγωνιστές συλλαμβάνονται με την κατηγορία ότι είναι μέλη και στελέχη του TKP/ML (Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/Μαρξιστικό Λενινιστικό). Πρόκειται για οργάνωση την οποία το καθεστώς της Τουρκίας θεωρεί τρομοκρατική, όπως ακριβώς συμβαίνει και με όλες τις αριστερές οργανώσεις στην Τουρκία, όπου ακόμη και η έκφραση αριστερών πολιτικών απόψεων διώκεται με πολυετείς ποινές φυλάκισης. Σημειωτέον, ότι σε παρόμοια επιχείρηση πριν λίγα χρόνια στην Ευρώπη, αρκετά από τα ίδια άτομα είχαν και τότε συλληφθεί με παρόμοιες κατηγορίες οι οποίες τελικά κατέρρευσαν.
Στην υποτιθέμενη δημοκρατική Ευρωπαϊκή Ένωση, με πρωτεργάτη το γερμανικό κράτος, έχει αρχίσει να δημιουργείται εδώ και καιρό, με πρόσχημα την τρομοκρατία, ένα αυταρχικό κατασταλτικό νομικό πλαίσιο με στόχο ουσιαστικά τους ίδιους τους εργαζόμενους λαούς της Ευρώπης, με πρώτα θύματα τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Μια πρακτική που συνάδει απόλυτα με τις κάθε είδους επεμβάσεις των ισχυρών της Ευρώπης μέσα κι έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι περισσότερο από φανερό ότι οι Τούρκοι αγωνιστές διώκονται για τα πολιτικά τους φρονήματα, για τις πολιτικές τους απόψεις και για τους αγώνες τους τόσο στην Τουρκία όσο και στις ευρωπαϊκές χώρες όπου πλέον ζουν και εργάζονται. Οι περισσότεροι από τους συλληφθέντες αγωνιστές, από τα νεανικά τους χρόνια, βρέθηκαν στις φυλακές της Τουρκίας, για πολλά χρόνια, βασανίστηκαν απάνθρωπα ώστε να έχουν πλέον μόνιμα προβλήματα υγείας και τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι όταν κατέρρευσαν τα κατασκευασμένα κατηγορητήρια. Όλα αυτά αποδεικνύονται από ντοκουμέντα και επίσημες αποφάσεις των ίδιων των τουρκικών δικαστηρίων.
Οι συγκεκριμένοι αγωνιστές αναγκάστηκαν, όπως και τόσοι άλλοι, να καταφύγουν στην Ευρώπη και να συνεχίσουν τους αγώνες τους μέσα από τις γραμμές της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), οργάνωση γνωστή σε ολόκληρη της Ευρώπη για τη δράση της για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των μεταναστών και για τους αγώνες της για ειρήνη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Το γερμανικό κράτος έχει αποθρασυνθεί, απαιτώντας και προωθώντας μια Ευρώπη-φρούριο, με τους πιο ακραίους και αυταρχικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς, που φασιστικοποιούν τη δημόσια πολιτική ζωή. Να λοιπόν γιατί ανησυχούμε με αυτές τις διώξεις και φυλακίσεις των Τούρκων αγωνιστών. Η ζωή τους βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο, εάν απελαθούν στην Τουρκία ή στη Γερμανία, αφού και από εκεί το πιθανότερο είναι να καταλήξουν στην Τουρκία.
Ανησυχούμε γιατί οι ελληνικές αρχές ταυτίζονται με αυτές τις πολιτικές και τις εκτελούν χωρίς καμία αναστολή. Σύμφωνα με καταγγελία της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, μία από τους συλληφθέντες, ενώ έχει υποβάλει από τις 16/4/2015 αίτηση πολιτικού ασύλου, λόγω των διώξεων που υφίσταται και κινδυνεύει να υποστεί από τις αρχές της Τουρκίας για τις πολιτικές της πεποιθήσεις, μεταφέρθηκε στις 22/4 στο προξενείο του κράτους καταγωγής της, ενέργεια που συνιστά κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων. Αντί δηλαδή οι ελληνικές αρχές να προβούν στην εξέταση της αίτησης ασύλου που έχει υποβάλει, να την αφήσουν ελεύθερη και να την ενημερώσουν για τη διαδικασία που ακολουθείται, την μετέφεραν αιφνιδιαστικά στο προξενείο της Τουρκίας προκειμένου να την απελάσουν. Διαδικασία που ευτυχώς διακόπηκε χάρη στην άμεση κινητοποίηση.
• Απαιτούμε να δοθεί άμεσα πολιτικό άσυλο και να μην εκδοθούν ούτε στην Τουρκία ούτε σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
• Απαιτούμε επίσης την άμεση απελευθέρωσή τους μέχρι την εξέταση της αίτησης πολιτικού ασύλου.

Εάν απελαθούν από τη χώρα, την αποκλειστική ευθύνη θα έχει η κυβέρνηση και θα είναι υπόλογη στο λαό και περισσότερο απέναντι σε όλους αυτούς που αγωνίζονται για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των λαών.

Το δίκιο βρίσκεται με τους αγωνιζόμενους λαούς και όχι με τους αντιδραστικούς και τους ιμπεριαλιστές

Να οργανώσουμε μαζικές κινητοποιήσεις για να μην απελαθούν οι Τούρκοι αγωνιστές


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Γερμανία - Ελλάδα, συντονισμένες συλλήψεις Τούρκων αγωνιστών. Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης σε Ευρώπη, Τουρκία και Μεξικό

1
Η ΑΤΙΚ δεν είναι μόνη!
Στις 15 του Απρίλη, η ομοσπονδιακή αστυνομία της Γερμανίας συνέλαβε 7μέλη της ΑΤΙΚ και των Νέων Δημοκρατικών Γυναικών, ενώ ταυτόχρονα έσπασε πόρτες και παράθυρα, αναστάτωσε τα σπίτια τους με έρευνες, παρενόχλησε και εκφόβισε τους συγγενείς των συλληφθέντων. Συντονισμένα την ίδια μέρα και ώρα συνέλαβε ένα ακόμη άτομο στη Βέρνη της Ελβετίας. Στις 18 Απρίλη επεκτάθηκε η επίθεση στο Παρίσι και συνέλαβαν ένα ακόμη άτομο στη Γαλλική πόλη Ρεμς. Στις 15 και 18 Απρίλη στην Αθήνα σε δυο διαφορετικές εφόδους συνέλαβαν τρεις τούρκους αγωνιστές.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Kαταγγελία - πολιτική πρόσφυγας προσάγεται από την ΕΛΑΣ στο προξενείο της χώρας της κατά παράβαση της σύμβασης της Γενεύης

0
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η Ο.Α., πολίτης Τουρκίας υπέβαλε στις 16/4/2015 αίτηση ασύλου, λόγω των διώξεων που υφίσταται και κινδυνεύει να υποστεί από τις αρχές της Τουρκίας λόγω των πολιτικών της πεποιθήσεων.
Έκτοτε κρατείται στα κρατητήρια του Ελληνικού και οι αρχές αντί να προβούν στην εξέταση της αίτησης ασύλου που έχει υποβάλει, να την αφήσουν ελεύθερη και να την ενημερώσουν για τη διαδικασία που ακολουθείται, την μετέφεραν σήμερα αιφνιδιαστικά στο προξενείο της Τουρκίας προκειμένου να την απελάσουν.
Καταγγέλλουμε τη μεταφορά της αιτούσας άσυλο στο προξενείο του κράτους καταγωγής της ως ενέργεια που συνιστά κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων.
Οι ενέργειες αυτές προσβάλλουν βάναυσα τα δικαιώματα των προσφύγων, παραβιάζουν την αρχή της μη επαναπροώθησης και θέτουν τις ζωές τους σε κίνδυνο.
Απαιτούμε την τήρηση του διεθνούς και εθνικού δικαίου των προσφύγων από τις ελληνικές αρχές και δηλώνουμε ότι θα προβούμε σε κάθε ενέργεια προκειμένου να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα της κρατούμενης πολιτικής πρόσφυγα.

Αθήνα, 22 Απριλίου 2015
Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ