ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!
Αριστερό blog για τα κινήματα στις γειτονιές (και όχι μόνο!)

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Αδιέξοδα, αντιφάσεις και παλινωδίες στη δίνη του άγριου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού

Σε όλη την προεκλογική αντιπαράθεση  (αλλά και μετά) γύρω από τα βασικά και κρίσιμα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής τηρήθηκε, με συμφωνημένη ευλάβεια απ’ όλες τις πλευρές, σιγή ιχθύος. Η αντιπαράθεση ήταν (και είναι) σφοδρή σχετικά με το μνημόνιο, το GREXIT και τα σχετικά, αλλά το πλαίσιο του ανήκουμε στη Δύση ήταν αδιαμφισβήτητο, παρότι το αδιέξοδο για την ελληνική αστική τάξη ήταν ήδη ασφυκτικό.
Το τρίγωνο της αστάθειας όπως περιγράφηκε, από τη Λιβύη μέχρι τη Συρία και την Ουκρανία, που εμπεριέχει Κύπρο, ΑΟΖ, Αιγαίο, Θράκη και Βαλκάνια, πυροδοτεί ασταμάτητα εδώ και καιρό αλυσιδωτές συγκρούσεις-ανατροπές και υποτροπές που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση οδηγούν το πολιτικό προσωπικό της χώρας σε δεινή θέση. Παρότι ο Βενιζέλος χαιρέτισε πρώτος εκ μέρους της προεδρίας της ΕΕ τους φασίστες του Κιέβου, όπως λίγους μήνες νωρίτερα τη χούντα της Αιγύπτου. Παρότι η αστική τάξη υπερθεμάτισε επίθεση του ΝΑΤΟ στη Συρία και έδωσε τη Σούδα για το ρήμαγμα της Λιβύης, όπως άλλωστε τη δίνει κάθε φορά. Παρ’ όλα αυτά το «Μπαρμπαρός», που πλέει μήνες τώρα στην κυπριακή ΑΟΖ, και η πλατφόρμα γεωτρήσεων που ετοιμάζει η Άγκυρα την ώρα που ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ πιέζουν για νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, καταδεικνύουν σ’ ένα κρίσιμο ζήτημα το τραγικό αδιέξοδο της ελληνικής αστικής τάξης.
Και αν Σαμαράς και Βενιζέλος καιρό τώρα όπως και ο Τσίπρας στις προγραμματικές δηλώσεις κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, παρότι το παίζουν πατριώτες στους Κυπρίους, ωστόσο οι εξελίξεις αφορούν την ελληνική αστική τάξη και εντείνουν το αδιέξοδό της. Σ’ ένα ανάλογο ασφυκτικό πλαίσιο από την πλευρά της Δύσης εξελίσσονται για την ελληνική πλευρά τα πράγματα στα Βαλκάνια, με το Μακεδονικό να αντιμετωπίζεται, αγνοώντας τις «ευαισθησίες» του πάλαι ποτέ μακεδονομάχου Σαμαρά, το φθινόπωρο αλλά και να υπενθυμίζεται με νόημα από τις πρώτες μέρες από τη Νούλαντ στην εύθραυστη κυβερνητική συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.
Και βέβαια αυτά και άλλα κρίσιμα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, όπως αγωγοί, ενεργειακά, Αιγαίο, ΑΟΖ, Θράκη κ.λπ. τα διαχειρίζεται το πολιτικό προσωπικό, παλιό και νέο, για λογαριασμό πάντα της αστικής τάξης, με δεδομένη την αιχμαλωσία της κρίσης χρέους. Κρίση χρέους που οδηγεί σε παλιά και νέα μνημόνια, με ή χωρίς γέφυρες, με το γνωστό όπλο κάθε φορά της ασφυξίας ρευστότητας που επιβάλλει η επιλογή του ευρωμονόδρομου.
Δύο μήνες πριν από τις εκλογές ο Τσίπρας, επισκεπτόμενος το Πεντάγωνο, δήλωνε πως τα ζητήματα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής δεν επιδέχονται αντιπαράθεση… Με αυτό το πνεύμα μπορεί και εμπιστεύεται τον Καμμένο στο υπουργείο Άμυνας και με το ίδιο πνεύμα επιστρατεύει τον Βαρουφάκη, άνθρωπο γνωστό στους κύκλους του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου και τον πρώην σύμβουλο του Γ. Παπανδρέου Ν. Κοτζιά στο υπουργείο Εξωτερικών. Το κράτος έχει συνέχεια, και στην περίπτωσή μας η ιμπεριαλιστική εξάρτηση απαιτεί γνωστούς ανθρώπους… Στα κρίσιμα υπουργεία λοιπόν της νέας κυβέρνησης υπάρχουν νέα πρόσωπα, αλλά δεν είναι άγνωστα πρόσωπα. Αυτό αποδεικνύεται και συμπληρώνεται και από τις συνεχείς διαβεβαιώσεις τόσο του Τσίπρα για το ανήκουμε στη Δύση όσο και του κυβερνητικού εκπροσώπου, που επενέβη καθησυχαστικά, με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο, έπειτα από τις δηλώσεις του Καμμένου για plan B με χρηματοδότηση από ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα. Ο Καμμένος σε συνέντευξή του στον Πρετεντέρη στο πλαίσιο της ελαφρότητάς του πέταξε μια κουβέντα για χρηματοδότηση από Ρωσία, Κίνα αλλά και ΗΠΑ, και εύκολα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Σακελλαρίδης τον επανέφερε. Σε ερώτηση του Σκάι για δανεικά από τη Ρωσία ο Σακελλαρίδης απάντησε: «Όχι, σε καμιά περίπτωση δεν συζητάμε μια τέτοια κατάσταση. Αυτή τη στιγμή αυτό που έχει σημασία για την Ελλάδα -και είναι κάτι το οποίο είχαν υποτιμήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις- είναι η ανάπτυξη μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, προφανώς προσανατολισμένης και ‘‘αγκυρωμένης’’ στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και στη σχέση με την ΕΕ. Οι σχέσεις με την ΕΕ είναι αδιαπραγμάτευτες. Κανείς δεν συζητά για αλλαγή προσανατολισμού, σε καμιά περίπτωση δεν αλλάζει ο προσανατολισμός της χώρας». Και αν το σκληρό παζάρι στα Eurogroup προϋποθέτει ακόμη και την επιδίωξη ή έστω την υπονόηση plan B με ταξίδια του Κοτζιά στη Μόσχα και τηλέφωνα και προσκλήσεις του Τσίπρα σε Μόσχα και Πεκίνο, ωστόσο αυτά ξεκαθαρίζεται πως αφορούν κινήσεις απόγνωσης απέναντι στην ασφυξία που προκαλεί η σκληρή στάση Μέρκελ-Σόιμπλε και τίποτε παραπάνω.
Η δέσμευση της νέας κυβέρνησης απέναντι στην πλουτοκρατική ολιγαρχία που ηγεμονεύει στο ντόπιο σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης είναι πως έχει ένα πλάνο και αυτό είναι το ανήκουμε στη Δύση. Ανήκουμε στη Δύση σημαίνει, στη συγκυρία που διανύουμε, εντός του ευρώ, γιατί τουλάχιστον σε αυτή τη φάση κάτι άλλο θα δημιουργούσε ανεξέλεγκτη αστάθεια, τέτοια που τα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ δεν μπορούν να ανεχθούν στον γεωπολιτικό σχεδιασμό της περιοχής.
Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που ο Ομπάμα πιέζει τη Μέρκελ, αλλά ταυτόχρονα μια σειρά στελέχη των ΗΠΑ πιέζουν τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του να συνετιστούν. Γιατί σίγουρα η κόντρα ΗΠΑ και Γερμανίας έχει πολύ πιο σημαντικά επίδικα που αφορούν κεντρικά την Ευρωζώνη, τον οικονομικό και γεωπολιτικό έλεγχο της Ευρώπης, τη σύγκρουση με τη Ρωσία και την ίδια τη στρατηγική του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η ελληνική περίπτωση μοιάζει πράγματι με βατράχια που κινδυνεύουν θανάσιμα, αν οι ελέφαντες δεν βρουν έστω έναν προσωρινό συμβιβασμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ χρόνια τώρα δεν έκρυψε ότι γοητευόταν από τη λεγόμενη πολυδιάστατη πολιτική του ΑΚΕΛ του Χριστόφια. Οι εξελίξεις δεν φαίνεται να διδάσκουν… Όμως τα σκιρτήματα από το ασφυκτικό πλαίσιο που επιβάλλει η Δύση στην ελληνική και την κυπριακή αστική τάξη δεν φαίνεται να είναι «ιδεολογική» επιλογή από τους αιθεροβάμονες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΚΕΛ.
Η σύμπλεξη της καπιταλιστικής κρίσης με τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό παγκόσμια και ιδιαίτερα στο τρίγωνο της αστάθειας που αναφέραμε γεννά συνεχώς τάσεις στις εξαρτημένες αστικές τάξεις, μπροστά στα γενικευμένα αδιέξοδά τους, έστω να αλληθωρίζουν, γνωρίζοντας πάντα πως δεν πρόκειται για κάτι απλό, σε αλλαγή προστάτη. Η Ουκρανία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι παθαίνει όποιος δεν έχει σταθερό προσανατολισμό. Όμως παρ’ όλα αυτά, τα αδιέξοδα σε συνδυασμό με επικίνδυνες μωροφιλοδοξίες οδηγούν σε παλινδρομήσεις και επαμφοτερίζουσες στάσεις μια σειρά αστικές τάξεις της περιοχής. Χαρακτηριστική η Βουλγαρία, με τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της για τους αγωγούς. Διαφορετική η περίπτωση της φιλόδοξης και ασταθούς από κάθε άποψη Τουρκίας. Συνηθισμένη σε μεγάλες παλινδρομήσεις ιστορικά η Αίγυπτος, κυβερνάται ξανά από τη στρατιωτική χούντα, χάριν των ΗΠΑ. Όμως η διήμερη επίσκεψη Πούτιν στις 10-11 Φλεβάρη, πέραν της συμφωνίας για τον τεράστιας ισχύος σύγχρονο πυρηνικό σταθμό με τέσσερις αντιδραστήρες των 1.200 Μεγαβάτ έκαστος, έκλεισε και μια σειρά άλλες εμπορικές αλλά και σοβαρές στρατιωτικές συμφωνίες. Ο επικεφαλής της ROSATOM Σεργκέι Κιριένκο δήλωσε πως η ROSATOM είναι έτοιμη για άλλους τέσσερις σταθμούς υπερσύγχρονους και στα πρότυπα της «μετά Φουκουσίμα εποχής», για τους οποίους θα ακολουθήσουν διακυβερνητικές συμφωνίες με σκοπό την υπογραφή συμβολαίων έως το τέλος του 2015.
Οι απαντήσεις της Ρωσίας στον πόλεμο της Δύσης δεν μένουν καθώς φαίνεται στην αποφασιστική στάση στην Ουκρανία, ούτε στις σφήνες στο Ιράν. Η Ρωσία αποδεικνύει ότι παραμένει παγκόσμια δύναμη, δεν πτοείται ιδιαίτερα με τις κυρώσεις και πιθανότατα να χρειαστούν πολύ πιο επικίνδυνες έως και τυχοδιωκτικές επιλογές από την πλευρά ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για να επιβεβαιώσουν τον παραδοσιακά ηγεμονικό ρόλο της Δύσης παγκόσμια στο πλαίσιο της κρίσης της και της αναδιάταξης δυνάμεων.
Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο παροξυμένου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού οι επιδράσεις στο ρευστό και ασταθές πεδίο της ευρύτερης περιοχής γύρω από τη χώρα μας σίγουρα θα είναι καθοριστικές με πιθανότητα απότομων επιταχύνσεων σε μια σειρά εξελίξεις. Για να γυρίσουμε ξανά στο Κυπριακό, θα υπενθυμίσουμε τις πρόσφατες δηλώσεις του δυτικόφιλου κατά τα άλλα Αναστασιάδη στο ρώσικο πρακτορείο Τας, που έγιναν ενόψει της επίσκεψής του στις 25 Φλεβάρη. Δηλώσεις που ξεσήκωσαν τους Εγγλέζους που θέλουν το νησί δικό τους αβύθιστο αεροπλανοφόρο. Ο ίδιος λοιπόν ο Αναστασιάδης παραχωρεί ξανά διευκολύνσεις σε λιμάνια και αεροδρόμια της Κύπρου στις ρώσικες ένοπλες δυνάμεις για ανθρωπιστικές δράσεις και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Είναι προφανές πως τα αδιέξοδα και τα ασφυκτικά στριμώγματα, από κάθε άποψη, κάνουν την κυπριακή αστική τάξη να κοιτά ξανά προς τη Ρωσία, έστω δειλά και σπασμωδικά. Όμως ήδη η λεγόμενη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που στην περίπτωση της Κύπρου βασίζεται στην παραδοσιακή σχέση με τη Ρωσία και οι μωροφιλοδοξίες της αστικής τάξης για ενεργειακούς ρόλους έχουν φέρει τα πράγματα σ’ ένα πολύ επικίνδυνο σημείο που κάθε άλλο παρά ξεπερνιέται με την προσπάθεια των Κυπρίων να το ξαναπαίξουν σε πολλά «ταμπλό».

Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ καλά κρατεί!
Την ώρα που ήταν σε εξέλιξη το έκτακτο Eurogroup, ο υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς επισκεπτόταν τη Μόσχα και ο Καμμένος την Κύπρο. Μετά τη συνάντηση του υπουργού Άμυνας με την πρέσβειρα του Ισραήλ στην Αθήνα, ο Π. Καμμένος ξεδιπλώνει την κυβερνητική θέση της συνέχισης της συνεργασίας με το Ισραήλ, καθώς και την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Εδώ η βοήθεια του Καμμένου είναι καθοριστική για την επίτευξη μιας πλήρους κωλοτούμπας στην τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ που χαρακτήριζε επικίνδυνη και σαν αντιπολίτευση τοποθετούνταν εναντίον της συνεργασίας με το σιωνιστικό κράτος-δολοφόνο των λαών της περιοχής. Με βάση πληροφορίες που επικαλείται η «Καθημερινή» στις 3/2, η αλλαγή θέσης του ΣΥΡΙΖΑ έγινε σιωπηρά τους τελευταίους μήνες, κάτι που επιβεβαιώθηκε και στη συνάντηση που είχαν ο Τσίπρας με την πρέσβειρα Μπεν Άμπα Βιτάλε στα τέλη Νοέμβρη.
Εμείς δεν ξεχνάμε και άλλες κλειστές συναντήσεις με εκπροσώπους των σιωνιστών και των ιμπεριαλιστών αμέσως μετά τον Ιούνη του 2012, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκινούσε την υπεύθυνη αντιπολίτευση και την αναγκαία προσαρμογή στις βασικές απαιτήσεις ενός διαχειριστή του ντόπιου συστήματος. Κάπως έτσι φτάσαμε στην «περήφανη» ανακοίνωση των κοινών γυμνασίων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και ίσως και Αιγύπτου από τον Καμμένο, που μ’ έναν σπάρο έριχνε δύο τρυγόνια. Πρώτον, με τον φιλοσιωνισμό του απέδειξε τάχα ότι δεν διακατέχεται από αντισημιτισμό. Δεύτερον, απαντούσε, τρομάρα του, την τούρκικη πρόκληση του «Μπαρμπαρός» ενεργοποιώντας άμεσα -με πραγματικά επικίνδυνο τρόπο- την τριμερή συνεργασία με το κράτος του πολέμου με γυμνάσια στην κυπριακή ΑΟΖ που εξήγγειλε για τους επόμενους μήνες.
Το στρίμωγμα και της ελληνικής και της κυπριακής αστικής τάξης είναι ασφυκτικό και επώδυνο. Αυτό εξηγεί και τις επαφές με Κίνα, Ρωσία και γενικότερα την αγωνία να πιαστούν απ’ όπου μπορούν, τόσο με ισχυρούς παίκτες στην περιοχή όσο και με τους μεγάλους παίκτες. Όμως και η ελληνική αστική τάξη παραδοσιακά και η κυπριακή πλέον είναι «αγκυρωμένες» όχι μόνο στην ΕΕ αλλά και στο ΝΑΤΟ. Είναι θα λέγαμε οργανικά πλέον στη Δύση και δύσκολα η πλουτοκρατική ολιγαρχία τους μπορεί να διανοηθεί σύγκρουση με τα μεγάλα αφεντικά της Δύσης. Βέβαια, είναι ένα ερώτημα τι γίνεται όταν τα δυτικά αφεντικά τους έχουν αντικρουόμενες απαιτήσεις… Ή όταν, όπως στα χρόνια του Καραμανλή, η ίδια η Γερμανία ήθελε το αλισβερίσι με τους ρώσικους αγωγούς που τους απέτρεψε τελικά ο Γ. Παπανδρέου κατόπιν απαιτήσεων του Μπράιζα.
Η δημοκρατία που δεν έχει αδιέξοδα και νίκησε κατά τον Α. Τσίπρα έχει δει πολλά σε αυτή τη χώρα, ακόμη και πριν από την «παρένθεση» των μνημονίων που τάχα πάλι κατά τον Τσίπρα έκλεισε στις 25 Γενάρη. Ας θυμηθούμε τις υποκλοπές, τα σκάνδαλα επί Καραμανλή, ακόμη και για σχέδιο δολοφονίας του πρωθυπουργού της χώρας, πέρα από την αποδεδειγμένη παρακολούθησή του, ειπώθηκε τότε… Βέβαια τα χρόνια περνούν και στις μέρες μας το λιγότερο είναι η παρακολούθηση ενός Έλληνα πρωθυπουργού… Είναι αλήθεια πως τα πράγματα είναι πλέον εξόχως επικίνδυνα. Και αυτή η πραγματικότητα όχι μόνο δεν άλλαξε όπως δεν υπήρχε περίπτωση ν’ αλλάξει στις 25 Γενάρη, μα αντίθετα τα πράγματα γίνονται συνεχώς πιο επικίνδυνα με ανοιχτά ενδεχόμενα απότομων επιταχύνσεων σε μια σειρά μέτωπα…
Γιατί ακόμη και αν υποθέσουμε πως σε μια εκτεταμένη περιοχή αστάθειας, η Δύση (ΗΠΑ-Γερμανία) θέλει επιτέλους την πολιτική σταθερότητα που πιθανώς μπορεί να επιτευχθεί στο εσωτερικό της Ελλάδας με τον Τσίπρα. Είναι ένα ζήτημα αν το κουβάρι των τοπικών και των κεντρικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων επιτρέπει και μέχρι πότε αυτή τη σταθερότητα στην Ελλάδα… Τα λοξοκοιτάγματα σε Κίνα και ιδιαίτερα στη Ρωσία είναι γνωστό στην κυβέρνηση ότι ακόμη και σαν τέτοια εξοργίζουν τις ΗΠΑ και συνολικά τη Δύση. Αν γίνονται και όσο γίνονται, δεν έχουν να κάνουν με την τέχνη των «αριστερών» διπλωματών ή των πατριωτών τσαμπουκάδων. Δεν γίνονται άλλωστε πρώτη φορά. Στην Κύπρο π.χ. ακόμη και ο δυτικόφιλος Αναστασιάδης πάει όσο μπορεί να το παίξει και με τη Ρωσία… Η ελληνική και η κυπριακή αστική τάξη δεν έχουν σοβαρό περιθώριο για δίπορτο μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, όπως κάποιες δυνάμεις που διεκδικούν ευρύτερο ρόλο σαν την Τουρκία, το Ιράν και την Αίγυπτο.
Αν, για λογαριασμό πάντα της αστικής τάξης, ο Τσίπρας παίζει (με όλους τους κινδύνους) με την αντίθεση ΗΠΑ και Γερμανίας ή αφήνει να τον παίζουν, αν μιλάει και με τον Πούτιν και θα παραβρεθεί στις 9 Μάη στη Μόσχα, αυτό δεν είναι ένδειξη πυγμής και δύναμης ούτε της αστικής τάξης που εκπροσωπεί ούτε φυσικά του ίδιου και της κυβέρνησής του, παρά τη φρέσκια εντολή. Είναι, αντίθετα, ένδειξη του επικίνδυνου αδιεξόδου όπου έχει οδηγηθεί το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης στον τόπο μας.
Να επιμείνουμε στο δρόμο της συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων, στην αντίσταση και στη διεκδίκηση της ζωής μας, στην αναμέτρηση με το σύστημα της βαρβαρότητας. Ούτε η δουλειά ούτε τα δικαιώματα ούτε η ειρήνη και η δημοκρατία είναι δεδομένα στον τόπο μας έξω από την αποφασιστική συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων στο επίπεδο που απαιτείται για να τα υπερασπιστούν, να τα διευρύνουν και ν’ ανοίξουν την απελευθερωτική τους προοπτική. Τίποτα δεν θα χαριστεί. Ούτε ο λαός μας πρέπει να χαρίσει τους προηγούμενους αγώνες του για τα ψίχουλα που εκλιπαρούν τους ιμπεριαλιστές οι νέοι διαχειριστές του συστήματος. Τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει από την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση ή από τον υπαρκτό άγριο ανταγωνισμό των κάθε λογής φονιάδων και ληστών των λαών που οι Τσίπρας-Βαρουφάκης και οι λοιποί της ΣΥΡΙΖΑϊκής αριστεράς τους αποκαλούν πλέον εταίρους.
Αντίθετα, είναι λογικό να ανησυχούμε όσο βλέπουμε να εκδηλώνονται καθημερινά οι συνέπειες της αθεράπευτης κρίσης του καπιταλισμού και οι άγριοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί που οδηγούνται σε ολοένα και πιο επικίνδυνες συγκρούσεις. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός της χώρας μας και τα μεγαλύτερα που τον απειλούν τον κάνουν ένα με τους λαούς σε όλο αυτό το τρίγωνο της αστάθειας, από τη Λιβύη μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία. Η ιστορία, τα τωρινά βάσανα, μα και το μέλλον των αγώνων ενάντια στην εκμετάλλευση, στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό πρέπει να μας ενώσουν με όλους τους γύρω λαούς. Χωρίς καμιά καθυστέρηση και χωρίς καμιά περίοδο χάριτος, να προτάξουμε τις διεκδικήσεις μας για δουλειά, ειρήνη, δημοκρατία απέναντι στους νέους επίδοξους διαχειριστές του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.
Όταν παρότι υποτίθεται αριστεροί μιλάνε για «εταίρους», καλλιεργούν τον πασιφισμό και δρουν διαλυτικά και εχθρικά στην ανάγκη συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων. Όχι μόνο δεν βάλανε τη δεξιά, τον φασισμό και όλο το παλιό προσωπικό στο χρονοντούλαπο, μα αντίθετα διεκδικούν και έχουν τη συναίνεσή τους όπως και των άθλιων ΜΜΕ για να μετατραπούν οι ίδιοι σε τυπικούς διαχειριστές του συστήματος. Μέσα σε λίγες μέρες έφτασαν να δέχονται το 70% των μνημονίων και για τα υπόλοιπα να διαπραγματεύονται με τον οίκο LAZART και την τεχνογνωσία του ΟΟΣΑ. Την ώρα που οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές απειλούν με γενικευμένο μακελειό την ανθρωπότητα κλιμακώνοντας τη σύγκρουση στην Ουκρανία αλλά και στη Μέση Ανατολή, αυτοί τους υμνούν και τους εμφανίζουν σαν συμμάχους του λαού μας. Αντιμάχονται τάχα τη γερμανική Ευρώπη της Μέρκελ, εξωραΐζοντας ασύστολα την αντιδραστική φύση του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού της ΕΕ, ενώ έχουν φτάσει να εμφανίζουν ότι το ΔΝΤ είναι εναντίον της λιτότητας!
Το ότι η κυβέρνηση αποκαλύπτεται πολύ γρήγορα, δεν φτάνει. Με δεδομένη την απόγνωση του λαού από τη φτώχεια, τα όποια ψίχουλα και η όποια ανακοπή των ρυθμών της επίθεσης με κάποια πιθανή γέφυρα, θα αξιοποιηθούν για να μανιπουλάρουν τον λαό και να αδρανοποιήσουν ένα σημαντικό δυναμικό αγωνιστών, αξιοποιώντας και την πολιτική ουρά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από τη άλλη, το ΚΚΕ μένει σταθερά στην καταγγελία χωρίς καμιά αγωνία να συμβάλει στη λαϊκή κινητοποίηση αναμένοντας να έρθει η ώρα να ζητήσει διόρθωση ψήφου. Το ΚΚΕ άλλοτε λέει πως έρχεται η ανάπτυξη και άλλοτε σφυρίζει αντεπίθεση αγνοώντας τα πραγματικά προβλήματα της λαϊκής πάλης. Στην ανάλυσή του δεν υπάρχει ιμπεριαλιστική εξάρτηση και αρνείται συνειδητά να δει τα επικίνδυνα αδιέξοδα της αστικής τάξης. Και σε καμιά περίπτωση δεν επιλέγει να τα οξύνει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων μέσα από την ανάπτυξη μαζικού και πραγματικού κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης.
Η συγκρότηση ξανά της εργατικής τάξης είναι το κρίσιμο ζήτημα της εποχής μας και αυτή η υπόθεση πρέπει να είναι μόνιμη έγνοια των πραγματικών αριστερών και των κομμουνιστών. Η εργατική τάξη μπορεί και είναι αναγκαίο να ξαναγίνει η ραχοκοκαλιά του λαϊκού κινήματος. Αυτή η υπόθεση όπως και η ευρύτερη συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων στη χώρα μας, για να υπηρετηθεί, απαιτεί καθαρές θέσεις γύρω από τα ζητήματα του ρόλου των κάθε λογής ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών καθώς και τους κινδύνους που απορρέουν από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Δεν υπάρχουν γεράκια και περιστέρια στο στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών, δεν υπάρχει ΕΕ των λαών και των εργαζομένων και αλίμονο αν πιστέψουμε πως το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ είναι ενάντια στη λιτότητα. Οι ιμπεριαλιστές σε Ανατολή και Δύση είναι φονιάδες και ληστές και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός ο μεγαλύτερος εχθρός των λαών. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο ο λαός μας να μπει αποφασιστικά στον δρόμο της αναμέτρησης με τους ντόπιους και ξένους δυνάστες. Μόνο έτσι σε μια πορεία δυναμώματος του μετώπου της λαϊκής πάλης θα μπορέσει να σπάσει τις κάθε λογής αλυσίδες της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, να υπερασπιστεί την ειρήνη σε συνεργασία με τους γύρω λαούς και να οικοδομήσει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Τέτοια που αξίζει στον κόσμο της δουλειάς.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

Υπάρχουν καλές μεταρρυθμίσεις με τις συμβουλές του ΟΟΣΑ;

Του Χρήστου Κάτσικα

Οι παρεμβάσεις του ΟΟΣΑ στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και η Κυβέρνηση
Τι σημαίνουν οι «αγάπες και τα λουλούδια» με τον γνωστό κ. ΟΟΣΑ;

«Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή»
Πριν από κάμποσες μέρες, στις 11 Φλεβάρη 2015, η νέα κυβέρνηση κάλεσε τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον Γ.Γ. του ΟΟΣΑ Ανχέλ Γκουρία ανακοίνωσαν τη σύσταση μιας μόνιμης επιτροπής συνεργασίας, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι «η Ελλάδα πρέπει να τολμήσει τις μεταρρυθμίσεις που δεν τόλμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις».
Σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο «Αλ. Τσίπρας - Άνχελ Γκουρία (γ.γ. του ΟΟΣΑ): Συνεργασία για μεταρρυθμίσεις με ξεκάθαρο κοινωνικό πρόσημο» (δείτε ΕΔΩ) αναφέρονται τα παρακάτω: «Μια νέα εποχή στην συνεργασία Ελλάδας – ΟΟΣΑ εγκαινίασαν ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας και ο γ.γ. του Οργανισμού Άνχελ Γκουρία…» είπε χαρακτηριστικά ο Αλ. Τσίπρας. «Ανακοίνωσε, μάλιστα την απόφαση για τη σύσταση μόνιμης κοινής επιτροπής που θα προετοιμάσει ένα σύμφωνο για ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνική συνοχή με δικαιοσύνη, αλλά και στενή συνεργασία με το ΟΟΣΑ για την εκπόνηση και την εφαρμογή του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων με ξεκάθαρο κοινωνικό πρόσημο».
Στις κοινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του ΓΓ του ΟΟΣΑ Ανχέλ Γκουρία μετά τη συνάντησή τους ο Αλέξης Τσίπρας ανάμεσα σε άλλα δήλωσε: «Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκα σήμερα τον κ. Γκουρία στην Αθήνα. Ο κ. Γκουρία προΐσταται ενός παγκόσμιου Οργανισμού για την ανάπτυξη. Για το λόγο αυτό νομίζω ότι ίσως είναι ο πιο χρήσιμος άνθρωπος σήμερα στην Ευρώπη. Διότι το ζητούμενο σήμερα στην Ευρώπη είναι η ανάπτυξη… Η νέα κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να πραγματοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις που πραγματικά έχει ανάγκη η Ελλάδα. Να πραγματοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις που δεν τόλμησαν να πραγματοποιήσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις… Είμαι αισιόδοξος ότι από κοινού με τον κ. Γκουρία και τους συνεργάτες του, μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας νέα σχέσης ανάμεσα στον ΟΟΣΑ, την ελληνική Κυβέρνηση και την Ελλάδα. Νομίζω ότι γυρίσαμε σελίδα στο κεφάλαιο των χρήσιμων μεταρρυθμίσεων για τη χώρα μας. Αποφασίσαμε να συστήσουμε μια μόνιμη κοινή επιτροπή συνεργασίας που θα προετοιμάσει ένα Σύμφωνο για την Ανάπτυξη, την Απασχόληση και την Κοινωνική Συνοχή, με Δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Αποφασίσαμε να έχουμε στενή συνεργασία και τη βοήθεια του ΟΟΣΑ, για την εκπόνηση και εφαρμογή του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων… Πολύ σύντομα θα μεταβώ στο Παρίσι όπου θα έχω την ευκαιρία να επισημοποιήσω αυτή την σχέση συνεργασίας και να δούμε συγκεκριμένες πτυχές για το πώς προχωράμε σε συγκεκριμένα βήματα υλοποίησης. Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Γκουρία και τους συνεργάτες του για την κατανόηση και για τη βοήθεια που δείχνουν σε μια κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα, για τον ελληνικό λαό. Μια βοήθεια που για την ελληνική κυβέρνηση είναι εξαιρετικά ωφέλιμη και να τον διαβεβαιώσω ότι βούλησή μας είναι να προχωρήσουμε σε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα αντιστρέψουν αυτή την εικόνα, την εικόνα την αρνητική για την Ελλάδα» (δείτε ΕΔΩ).

Μα ποιος είναι, τέλος πάντων ο ΟΟΣΑ και ποιος ο Ανχέλ Γκουρία;
Ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη και με λατινικούς χαρακτήρες OECD) είναι ένας διεθνής ιμπεριαλιστικός οργανισμός με 34 κράτη τακτικά μέλη, που δημιουργήθηκε το 1961. Ο ΟΟΣΑ είναι μετεξέλιξη του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας, που δημιουργήθηκε το 1948 για να ρυθμίσει τα της «ανοικοδόμησης» της Ευρώπης, με βάση το σχέδιο Μάρσαλ. Πρώτος του γενικός γραμματέας ήταν ο R. Marjolin, στέλεχος της ναζιστικής κυβέρνησης του Πεταίν στο Βισύ της Γαλλίας. Σημερινός γ.γ. του ΟΟΣΑ (από το 2006) είναι ο Angel Gurría, Μεξικανός, καταστροφέας της μεξικανικής οικονομίας 20 χρόνια πριν (υπό τις εντολές του ΔΝΤ) , άνθρωπος του διεθνούς τραπεζικού κυκλώματος και υπουργός Οικονομίας της διαβόητης κυβέρνησης Zedillo.

Η «θεραπευτική αγωγή» του ΟΟΣΑ
Είναι ο ίδιος Οργανισμός που σε μία από τις τελευταίες Εκθέσεις του για την ελληνική οικονομία, αφού αποδίδει εύσημα και απλόχερη στήριξη στην ελληνική κυβέρνηση για να «αντέξει» τον νέο -και πιο επώδυνο- γύρο μεταρρυθμίσεων, εξίσου γενναιόδωρα εισηγείται 25 χρόνια άγριας λιτότητας, θεωρώντας πως αυτή η πρόταση θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο από την κρίση.
Παράλληλα δεν παρέλειψε, σε ένα άνευ προηγουμένου πολιτικό παραλήρημα, να προτείνει την άρση της μονιμότητας για τους νεοπροσληφθέντες στο Δημόσιο, την περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας με ενίσχυση της προσωρινής απασχόλησης και των μισθών κάτω από τη σύμβαση, την αύξηση κατά 2 χρόνια του πραγματικού ορίου συνταξιοδότησης, την αύξηση της συμμετοχής του ασφαλισμένου στην υγεία, καθώς και τη νέα μείωση του αφορολογήτου ορίου και μια σειρά νέων φοροεισπρακτικών μέτρων! Παράλληλα ο διεθνής οργανισμός εισηγήθηκε ακόμα το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, το οποίο ούτως ή άλλως έχουν δρομολογήσει κυβέρνηση και τρόικα, αλλά και την παράδοση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος στα χέρια του ξένου χρηματιστικού κεφαλαίου!
Σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, καθώς αναπνέουμε τα αποκαΐδια αυτής της πολιτικής που ευλαβικά υλοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια, μπορεί κάποιος εύκολα να καταλάβει τι σήμαιναν οι προτροπές αυτές του «αθώου» και «ουδέτερου» αυτού Οργανισμού που χρόνια τώρα πασχίζει να προσαρμόσει την εκπαίδευση και την εργατική δύναμη στις «νέες συνθήκες», κοντολογίς, στην ευελιξία, αποδοτικότητα, ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, απασχολησιμότητα, κόστος κ.λπ., αλλά και να τις αναπτύξει, να τις τυποποιήσει περισσότερο, να τις μετρήσει και να τις ελέγξει, ώστε να διαμορφώσει το σημερινό εργαζόμενο: με εργασιακές προδιαγραφές 19ου αιώνα και παραγωγικές δυνάμεις 21ου αιώνα!
Βεβαίως, δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική, αναφέροντας τα παραπάνω για το ρόλο και τη φυσιογνωμία του ΟΟΣΑ. Και το λέμε αυτό για ένα παραπάνω λόγο. Το γεγονός ότι, λιγότερο από δυο μήνες πριν ο νέος Πρωθυπουργός της χώρας υφάνει το φωτοστέφανο του ΟΟΣΑ και του Γ.Γ του, σε άρθρο τους στην Αυγή (7/12/2014) ο βουλευτής Τάσος Κουράκης, Συντονιστής της ΕΕΚΕ Παιδείας και Θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και ο Νικόλας Κουντούρης, επιστημονικός συνεργάτης του ΣΥΡΙΖΑ, μέλος της ΕΕΚΕ Παιδείας και θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, γράφουν: «…Το σημείο εκκίνησης της εφαρμογής των μνημονίων στην ελληνική εκπαιδευτική πολιτική θα μπορούσε να το τοποθετήσει κανείς σε διάφορα πολιτικά γεγονότα. Αδιαμφισβήτητα όμως ένα από τα πλέον κομβικά σημεία αποτελεί η ενεργή ανάμειξη του ΟΟΣΑ στα ελληνικά εκπαιδευτικά πράγματα το 2011, με το ρόλο του «ανεξάρτητου αξιολογητή» της ελληνικής εκπαίδευσης. Ο διεθνής αυτός οργανισμός ο οποίος ασχολείται μεταξύ άλλων και με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συστημάτων των διαφόρων χωρών κλήθηκε από την τότε ελληνική κυβέρνηση να «διαγνώσει» τα προβλήματα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και να διατυπώσει προτάσεις «μεταρρύθμισής» του. Παρέδωσε στο πλαίσιο αυτό, στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, μία μελέτη με τίτλο «Καλύτερες Επιδόσεις και Επιτυχείς Μεταρρυθμίσεις στην Εκπαίδευση. Προτάσεις για την εκπαιδευτική πολιτική στην Ελλάδα». Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι η έκθεση αυτή έθεσε την τεχνοκρατική βάση για όλες τις αλλαγές στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, η εφαρμογή των οποίων συνδέθηκε με τις αξιολογήσεις της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα και με την εκταμίευση των δόσεων προς τη χώρα. Έχουν γραφεί πολλά για την εν λόγω έκθεση, η οποία χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ως «νεοφιλελεύθερο ευαγγέλιο» για τους δανειστές. Θα είχε ενδιαφέρον στο πλαίσιο αυτό να αναφερθεί κανείς σε ορισμένες σημαντικές ιδέες της έκθεσης, οι οποίες καταδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι εδώ και 5 χρόνια το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας δεν νομοθετεί «μόνο του». Το βασικό στερεότυπο που αναπαράγει και παγιώνει η έκθεση είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα κοστίζει ακριβά και δεν παράγει καλά αποτελέσματα. Στο πλαίσιο αυτό ο ΟΟΣΑ πρότεινε μεταξύ άλλων το 2011, τους δύο βασικούς πυλώνες της μετέπειτα μνημονιακής πολιτικής στη εκπαίδευση. Ο πρώτος αφορούσε στην «επαγγελματική ανάπτυξη και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού», δηλαδή στο τρίπτυχο απολύσεις – αξιολογήσεις – αύξηση της έντασης εργασίας. Ο δεύτερος πυλώνας αφορούσε στον «εξορθολογισμό του εκπαιδευτικού δικτύου», δηλαδή στην περιστολή των δημοσίων δαπανών για την λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος» (δείτε ΕΔΩ)
Με αυτά τα δεδομένα, γίνεται κατανοητό τι μπορεί να σημαίνουν οι αναδιαρθρώσεις που τάχα «δεν τόλμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και θα τις τολμήσει η παρούσα κυβέρνηση», όπως είπε ο πρωθυπουργός. Και όποιος, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που τον περιβάλλουν χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, καλό είναι να κάνει ένα βήμα στα πλάγια για να δει καθαρότερα μπροστά του. Δύσκολη και κοπιαστική ενέργεια, αλλά αναγκαία.

http://www.alfavita.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Λαύριο: Συμβάσεις ωρομίσθιων και 6ήμερου επιβάλλει στους υπαλλήλους το σούπερ μάρκετ «MY MARKET»

Την αλλαγή των συμβάσεων των υπαλλήλων του σούπερ μάρκετ «MY MARKET» από μισθωτούς σε ωρομισθίους, από οκταωρίτες σε εξαωρίτες και από πενθήμερο οι εργαζόμενοι να δουλεύουν εξαήμερο (συγκεκριμένα 4 μέρες να δουλεύουν 6ωρο και Παρασκευή και Σάββατο 8ωρο) καταγγέλλει το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λαυρεωτικής.

Στην ανακοίνωσή του σημειώνει:
«Η διοίκηση δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι αυτό το μέτρο δεν θα αλλάξει τις μέχρι τώρα συνήθειες των εργαζομένων και ότι τα πράγματα θα παραμείνουν όπως έχουν. Μα καλά, αν ήταν να μείνουν όπως έχουν, τότε γιατί άλλαξαν οι συμβάσεις; Κοροϊδεύουν. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και συγκεκριμένη. Στην περιοχή αναπτύσσονται και άλλες αλυσίδες σουπερ μάρκετ και οι προσλήψεις που κάνουν είναι με τετράωρους με 240 ευρώ τον μήνα. Σε αυτή την κατάσταση η εταιρία ετοιμάζεται για τον πιο σκληρό ανταγωνισμό και φυσικά τον ανταγωνισμό σε αυτό τον βάρβαρο κόσμο τον πληρώνουν οι εργαζόμενοι.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλη επιλογή, από το να οργανώσουν την πάλη τους για συλλογικές συμβάσεις για μισθούς και δικαιώματα, να σταματήσει ο άθλιος διαχωρισμός των εργαζομένων σε νέους και παλιούς με μικρότερους μισθούς, να επανέλθει τώρα ο μισθός στα επίπεδα του 2009. Στα πλαίσια αυτά το σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων σας καλεί να γίνεται όλοι όσοι δεν είσαστε μέλη του σωματείου, να αντισταθούμε στην βαρβαρότητα, με αλληλεγγύη και οργάνωση μπορούμε να βάλουμε Φρένο στον εργασιακό κατήφορο.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπηρετώντας την ελεύθερη οικονομία και την ανταγωνιστικότητα, δεν μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματά μας, γιατί έχει επιλέξει το απέναντι στρατόπεδο, το κοινό τους σπίτι, την λυκοφωλιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνη διέξοδος ο ταξικός αγώνας. Έχουμε την δύναμη».

http://www.902.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ- ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΥΠΟΥ Γ'

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΥΠΟΥ Γ΄
ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ

Αθήνα 27 Φεβρουαρίου 2015
Σε απεργία πείνας προχώρησε από σήμερα 27 Φεβρουαρίου ο κρατούμενος των φυλακών τύπου Γ΄, Γιώργος Σοφιανίδης, διαμαρτυρόμενος για τη διακοπή των σπουδών του λόγω μεταγωγής του στις φυλακές τύπου Γ΄.

Μέχρι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο κρατούμενος σπούδαζε στο ΙΕΚ που λειτουργεί εντός των φυλακών Κορυδαλλού καθώς και στο ΤΕΙ Πειραιά. Από τη μέρα εκείνη παραμένει έγκλειστος στις φυλακές του Δομοκού, χωρίς να έχει πρόσβαση σε καμία από τις δύο σχολές.

Η απόφαση περί μεταγωγής του Γιώργου Σοφιανίδη στις φυλακές τύπου Γ΄ τον κρίνει επικίνδυνο όχι με βάση την προσωπικότητά του αλλά με βάση το έγκλημα για το οποίο έχει καταδικαστεί. Στην απόφαση αυτή επέμεινε η εισαγγελέας που μόλις την προηγούμενη εβδομάδα απέρριψε την προσφυγή του για άρση της μεταγωγής, χωρίς να συνεκτιμήσει στο ελάχιστο την προσπάθεια του κρατούμενου να θέσει τα θεμέλια για μια καλύτερη ζωή μετά την αποφυλάκισή του.

Ο Γιώργος Σοφιανίδης υφίσταται τις συνέπειες του εκτρωματικού νόμου για τις φυλακές τύπου Γ΄, την κατάργηση των οποίων έχει εξαγγείλει ο Υπουργός Δικαιοσύνης στη Βουλή. Μέχρι να γίνει αυτό, οι φυλακές υψίστης ασφαλείας λειτουργούν κανονικά, καθώς μέσα στον τελευταίο μήνα έχουν γίνει και νέες μεταγωγές στο Δομοκό, ενώ ο Γιώργος Σοφιανίδης κινδυνεύει να χάσει ακόμα και το δικαίωμα φοίτησης στο ΙΕΚ.

Ως Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στεκόμαστε στο πλευρό του απεργού πείνας και των συγκρατουμένων του που συμπαραστεκόμενοι στον αγώνα του προχώρησαν σε αποχή συσσιτίου.

Ζητάμε από το υπουργείο Δικαιοσύνης να αποφασίσει άμεσα τη μεταγωγή του Γ. Σοφιανίδη στον Κορυδαλλό ώστε να μη χάσει κανένα εξάμηνο σπουδών.

Ζητάμε την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄ και την άρση όλων των μεταγωγών που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί ή εκκρεμούν.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Κοινή ανακοίνωση Αγωνιστικών Κινήσεων & Πορείας Παντείου

Άμεση επαναφορά του κανονικού ωραρίου λειτουργίας της Βιβλιοθήκης του Παντείου!
Άμεση επαναπρόσληψη όλων των διοικητικών υπαλλήλων!
Επαναφορά της δωρεάν πρόσβασης στις βάσεις δεδομένων! 

Η Διεύθυνση της Βιβλιοθήκης του Παντείου ενημερώνει τους φοιτητές πως «η Βιβλιοθήκη αναγκάζεται να προχωρήσει στον περιορισμό των ωρών λειτουργίας της λόγω σοβαρής έλλειψης προσωπικού». Συγκεκριμένα αναφέρει ότι από τις 20 Φεβρουαρίου η βιβλιοθήκη θα λειτουργεί κατά 8 ώρες λιγότερες ανά εβδομάδα, καθώς την Τρίτη και την Παρασκευή θα κλείνει στις 16:00 και όχι στις 20:00 όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος. Η συγκεκριμένη «μετατροπή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ανακοίνωση, είναι άμεσο επακόλουθο της μείωσης του διοικητικού προσωπικού του Πανεπιστημίου. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι οι απολύσεις των διοικητικών δεν αποτέλεσαν μια κίνηση εξορθολογισμού της εκπαίδευσης (όπως ήθελαν να ονομάζουν τότε τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες), αλλά κατέστησαν ανεπαρκείς σημαντικές λειτουργίες του πανεπιστημίου και επηρέασαν άμεσα και τα δικαιώματα των ίδιων των φοιτητών. Μάλιστα, το ίδιο επιχείρημα της ανεπάρκειας διοικητικού προσωπικού και καθηγητών (αφού είχε προηγηθεί η απόλυση τους) οδήγησε στην συγχώνευση ή και στην κατάργηση τμημάτων μέσα από το σχέδιο-Αθηνά.
Παράλληλα, πριν λίγες μέρες ενημερωθήκαμε για την διακοπή της δωρεάν πρόσβασης των φοιτητών του Παντείου Πανεπιστημίου στις βάσεις δεδομένων (PsychInfo, scopus κτλ.). Πιο συγκεκριμένα, το Πανεπιστήμιο έχει σταματήσει την πληρωμή των επιστημονικών πηγών πληροφόρησης από το 2013, με αποτέλεσμα τη χορήγηση άδειας χρήσης των άρθρων μέσω της καταβολής κάποιου ποσού από τους ίδιους τους φοιτητές. Είναι γνωστό ότι τόσο οι πτυχιακές, όσο και οι πολυάριθμες προπτυχιακές εργασίες των φοιτητών, βασίζουν την ολοκλήρωση τους σε μεγάλο βαθμό στα επιστημονικά άρθρα που παρέχονται μέσα από τις βάσεις δεδομένων. Ένα τέτοιο γεγονός αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για τις σπουδές και την ίδια την απόκτηση του πτυχίου, την στιγμή, μάλιστα, που τα όρια σπουδών και οι διαγραφές ελλοχεύουν· εξάλλου οι ίδιες οι αμφίσημες τοποθετήσεις του υπουργού παιδείας αφήνουν ανοιχτό το συγκεκριμένο ζήτημα, ενώ μέρα με τη μέρα το κόστος των σπουδών μετακυλίεται στις πλάτες των φοιτητών.
Οι συγκεκριμένες περικοπές (γιατί για τέτοιες πρόκειται) αποτελούν συνέχεια των όσων υλοποίησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις κάτω από τις επιταγές των ξένων «εταίρων» αλλά και εγχώριων συμφερόντων. Στα μάτια ορισμένων, όλα αυτά θα έπρεπε να αποτελούν παρελθόν, καθώς η νέα κυβέρνηση δεσμεύτηκε προεκλογικά και μετεκλογικά πως θα εκθεμελιώσει μια σειρά μεταρρυθμίσεις, αντικαθιστώντας τις με άλλες πιο ευνοϊκές απέναντι στο φοιτητικό κόσμο. Βέβαια τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ακριβώς έτσι! Η νέα κυβέρνηση, λίγα 24ωρα αφότου ανέλαβε, πέταξε από πάνω της τα όποια αντιμνημονιακά της συνθήματα και επιχείρησε να κάνει το μαύρο άσπρο, βαφτίζοντας την τρόικα «θεσμούς» και το μνημόνιο «συμβόλαιο», δεχόμενη στην πραγματικότητα το σύνολο των μέτρων που θα υλοποιούσε η προηγούμενη κυβέρνηση. Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και ο υπουργός Παιδείας Μπαλτάς, ο οποίος, ενώ αρχικά έσπευδε να καταργήσει (στα λόγια) τις αντιφοιτητικές μεταρρυθμίσεις, στη συνέχεια τις υιοθέτησε με άλλη φρασεολογία. Η περίπτωση της διαγραφής των φοιτητών αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της …αναδίπλωσης! Ο υπουργός ανακοίνωσε πως οι διαγραφές συνεχίζουν κανονικά για την απαραίτητη εκκαθάριση των μητρώων, απλά όσοι επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους, θα δίνουν μια προσωπική συνέντευξη, εξηγώντας τους λόγους που τους οδήγησαν να τις σταματήσουν, αφήνοντας έτσι μετέωρο το ζήτημα για το αν θα αφορά το μετρό των διαγραφών μόνο τους λεγόμενους «αιώνιους φοιτητές», ή αν θα θεσπιστεί κανονικότατα και για όλους τους προπτυχιακούς φοιτητές. Σε κάθε περίπτωση η ύπαρξη ορίων για ένα μέρος των φοιτητών θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην καθιέρωση ορίων για το σύνολο. Εξάλλου, το κείμενο-συμφωνία με τους «εταίρους» μας: «οι Ελληνικές Αρχές θα: Επανεξετάσουν και ελέγξουν δαπάνες σε κάθε τομέα των κυβερνητικών δαπανών (π.χ. παιδεία, άμυνα, μεταφορές, ΟΤΑ, κοινωνικά επιδόματα)» δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών! Γίνεται φανερό λοιπόν πως, παρά την αρχική ευφορία και αισιοδοξία ορισμένων φοιτητών πως θα βρεθεί μια λύση στα προβλήματα τους, η κυβέρνηση και οι «εταίροι» μας έχουν άλλες βλέψεις... Η κατάργηση του δωρεάν πλέγματος σίτηση-στέγαση-σύγγραμμα σε συνδυασμό με την εντατικοποίηση και τις διαγραφές, δείχνουν πως αυτό το άγριο ταξικό πανεπιστήμιο, που θα συνεχίζει να διώχνει τους φοιτητές από φτωχά λαϊκά στρώματα, σύμφωνα πάντα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, δεν θα σταματήσει να υπάρχει εφόσον το φοιτητικό κίνημα αδρανεί.
Η πραγματική αισιοδοξία και ευφορία για το μέλλον μας μπορεί να αντληθεί μόνο από τη δύναμη των αγώνων του φοιτητικού κινήματος και όλου του λαού! Καμία κυβέρνηση της λεγόμενης «Αριστεράς» με ολίγον ακροδεξιά (ΑΝΕΛ) που ορκίζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΔΝΤ, δεν μπορεί να υπερασπίσει τα συμφέροντά μας!
Η κανονική λειτουργία της Βιβλιοθήκης όσο και η δωρεάν πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων ως κομμάτι των εκπαιδευτικών μας δικαιωμάτων, θα διασφαλιστεί μόνο μέσα από την οργανωμένη, μαζική, συλλογική πάλη των φοιτητών. Η Πορεία και οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν τους φοιτητές του Παντείου να διεκδικήσουν την άμεση επαναφορά του προηγούμενου ωραρίου λειτουργίας της βιβλιοθήκης καθώς και την επαναφορά των βάσεων δεδομένων. Να αποδοκιμάσουν τις «ρεαλιστικές» εκπαιδευτικές περικοπές και προσαρμογές, οι οποίες λειτουργούν σε βάρος των σπουδών μας.

http://www.agonistikeskiniseis.org/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ξανά απολύσεις στο «κάτεργο» QCS IKE (Quality Call Sales)

Την Παρασκευή 27/02, όλοι στα γραφεία της QCS, στις 5:00 μμ, Πατησίων 49
Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει την εταιρία QCS ΙΚΕ για την απόλυση δύο συναδέλφων. Η εργοδοσία της εταιρίας ανακοίνωσε τις απολύσεις τους, με το αιτιολογικό ότι είναι αντιπαραγωγικοί και δεν κάνουν αρκετές πωλήσεις! Η πραγματικότητα είναι ότι στην συγκεκριμένη εταιρία οι συνθήκες εργασίας είναι αυτές ενός σύγχρονου κάτεργου. 4 ώρες εργασία, 400 κλήσεις ημερισίως, για 250 ευρώ μηνιαίο μισθό. Με τέτοιους μισθούς ψίχουλα, το αφεντικό έχει το θράσος να δηλώνει ότι «δεν τον συμφέρει οικονομικά να παραμείνουν οι εργαζόμενοι στη δουλειά τους»! Με διαρκείς απειλές και πίεση σχετικά με την παραγωγικότητα των συναδέλφων, με παρακολούθηση των εργαζομένων με κάμερες προκειμένου να διασφαλίζεται η εντατικοποίηση της εργασίας.
Πριν ακριβώς ένα μήνα η εργοδοσία είχε απολύσει πάλι τον συνάδελφο Κ.Φ., αλλά έπειτα από κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε αναγκάστηκε να τον επαναπροσλάβει. Όμως η εργοδοσία δεν «ξεχνά». Πριν καλά-καλά περάσει ένας μήνας, σε μια επίδειξη στυγνής εκδικητικής πρακτικής, προχώρησε στην απόλυση του συναδέλφου.
Το συγκεκριμένο περιστατικό έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο εργοδοτικών αυθαιρεσιών. Έρχεται ακόμη να επιβεβαιώσει, ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική έχει φέρει 100 χρόνια πίσω τις συνθήκες εργασίας, με τα αφεντικά να νομίζουν ότι μπορούν να λειτουργούν αυθαίρετα. Οι εργαζόμενοι τρομοκρατούνται και απειλούνται με στόχο να μην τολμούν να διεκδικήσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα και εργάζονται υπό το καθεστώς συνεχούς φόβου.
Εμείς τους απαντάμε ότι η τρομοκρατία που βιώνουν εργαζόμενοι στους χώρους δουλειάς, η εργοδοτική ασυδοσία, η καταστρατήγηση των εργατικών δικαιωμάτων και η χειροτέρευση των όρων εργασίας δεν θα μείνουν αναπάντητα.
Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών στηρίζει κάθε συνάδελφο σε κάθε προσπάθεια για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν πλέον να παλεύουν μέσα από ατομικούς δρόμους. Μόνο ο συλλογικός αγώνας για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων διασφαλίζει τη θέση τους και μπορεί να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθεί να επιβάλλει η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς.
Καμία απειλή, καμία απόλυση να μην μείνει αναπάντητη. Και δεν θα μείνει! Αύριο όλοι στα γραφεία της QCS, να σπάσουμε τον τσαμπουκά στα αφεντικά!

Απαιτούμε την άμεση επαναπρόσληψη των συναδέλφων!
Κανένας εργαζόμενος μόνος του, με συλλογικούς αγώνες σπάμε την εργοδοτική τρομοκρατία.
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Σέρρες, Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών, για τις πολιτικές εξελίξεις

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΆΣΤΑΣΗ «ΈΛΑΒΕ ΤΕΛΟΣ»

Συνάδελφοι,
Με το e-mail Χαρδούβελη… συγγνώμη,.. Βαρουφάκη, έπεσε η αυλαία της τελευταίας θεατρικής παράστασης, που παρακολουθήσαμε παθητικά, από τον θίασο της νέας κυβέρνησης της «αριστεράς !!!», με πρωταγωνιστή τον σούπερ σταρ Βαρουφάκη και με τους προβολείς όλων των διαπλεκόμενων καναλιών στραμμένους πάνω τους. Η είσοδος στην αίθουσα ήταν δωρεάν.
Την έξοδο όμως θα την πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Θα την πληρώσουμε :
  • Με τους ίδιους «λιτούς» μνημονιακούς μισθούς και νέο μισθολόγιο
  • Με αυξημένο το ωράριο κατά 2 ώρες που απέλυσε χιλιάδες αναπληρωτές συναδέλφους και έθεσε σε εργασιακή περιπλάνηση τους διορισμένους συναδέλφους
  • Με νέα συνταξιοδοτικά όρια ηλικίας (κίνητρα παραμονής στην εργασία τα ονομάζουν)
  • Με νέο ΕΝΦΙΑ – χαράτσι
  • Με νέο φορολογικό
  • Με ρύθμιση των κόκκινων δανείων που θα διασφαλίζει οικονομικά τους τραπεζίτες (!!??)
  • Με νέα «αξιολόγηση»
  • Με τους ίδιους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση των παιδιών ( Η κατάργηση της «τράπεζας θεμάτων» με τους αγώνες των μαθητών-γονιών-καθηγητών δεν αναιρεί τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Θυμίζουμε την κατάργηση των πανελλαδικών των 18 μαθημάτων στη Β και Γ τάξη του υπουργού Αρσένη από τον υπουργό Ευθυμίου )
  • Με τους νέους «υπολογισμούς» επικουρικών και κύριων συντάξεων
  • Με την συγχώνευση ασφαλιστικών ταμείων
  • Με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στους ιδιώτες με τον ίδιο μνημονιακό ρυθμό
  • Με το πάγωμα των προσλήψεων ( ακόμη και η επαναπρόσληψη – όχι προς το παρόν – των ηρωικά αγωνιζόμενων καθαριστριών, θα γίνει σε βάρος νέων προγραμματισμένων προσλήψεων)
  • Με ανοιχτές τις ΝΑΤΟΙΚΕΣ βάσεις απ’ όπου εφορμούν για να βομβαρδίσουν τους γειτονικούς λαούς, προσθέτοντας καινούρια καραβάνια προσφύγων
  • Με την ΕΕ να πιέζει για ακόμη σκληρότερες εργασιακές συνθήκες, μέχρι ελεύθερες απολύσεις και κατάργηση του συνδικαλισμού.
Του συνδικαλισμού που είναι εργαλείο και όπλο αντίστασης των εργαζομένων ΕΑΝ αποφασίσουμε η πλειοψηφία των συναδέλφων να πάρουμε την υπόθεσή μας στα χέρια μας και να μην την αφήσουμε στους κάθε λογής κυβερνητικούς συμβιβασμένους συνδικαλιστές.

Συνάδελφοι,
Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση έχουμε την «ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΑ ΣΙΩΠΗΣ» των συνδικαλιστικών ηγεσιών μας ( ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ). Εισέπραξαν στις πρώτες επαφές με την κυβέρνηση ένα ξερό ΟΧΙ στα αιτήματα και ΤΕΛΟΣ.

Συνάδελφοι,
Στις ακόμη χειρότερες μέρες που μας επιφυλάσσουν, ν α ξ ε φ ύ γ ο υ μ ε α π ο τ η ν
α δ ρ ά ν ε ι α και από τ ι ς ψ ε υ δ α ι σ θ ή σ ε ι ς που μας επέβαλλαν. Να συσπειρωθούμε στα σωματεία μας, στις γενικές μας συνελεύσεις για να μπορέσουμε να αντισταθούμε αποτελεσματικά σ’ αυτά που ετοιμάζουν για μας και τα παιδιά μας.

Σέρρες 27-2-2015
Μπαΐρας Γιώργος για τις
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Για την ενίσχυση του αγώνα των εργαζόμενων της coca cola
ψηφίσματα αλληλεγγύης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Εκδήλωση της Εκλογικής Συνεργασίας ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ στο Ηράκλειο

Πραγματοποιήθηκε, την Πέμπτη 26 Φλεβάρη η εκδήλωση – συζήτηση της εκλογικής συνεργασίας ΚΚΕ (μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου. Η εκδήλωση αυτή είχε αποφασιστεί από την συνεργασία λίγες μέρες μετά τις εκλογές με σκοπό να τοποθετηθεί δημόσια τόσο για το εκλογικό αποτέλεσμα (γενικά αλλά και ειδικά για την συνεργασία), όσο και για το μετά των εκλογών, τις αναγκαιότητες και τα καθήκοντά μας. Οι γρήγορες εξελίξεις όμως, ανάγκασαν τόσο τους δυο εισηγητές όσο και τον κόσμο να αναλώσουν το μεγαλύτερο μέρος των τοποθετήσεών τους στη στροφή της κυβέρνησης, στην αποδοχή των νέων μέτρων που επιβάλουν οι ιμπεριαλιστές, το βάθεμα της εξάρτησης αλλά και την αναγκαιότητα να βγουν στον κόσμο οι αριστερές – επαναστατικές απόψεις και να συμβάλουν στην ενίσχυση της άποψης ότι η ελπίδα βρίσκεται στην ανάπτυξη των λαϊκών αγώνων, ενάντια σε λογικές ανάθεσης, στον εφησυχασμό και την απογοήτευση. Στην πάλη του ενάντια στα μνημόνια, στην υπεράσπιση και διεύρυνση των κατακτήσεών του, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Και σ’ αυτή την κατεύθυνση η Λαϊκή Αντίσταση – ΑΑΣ μπορεί και πρέπει να συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις παρά το γεγονός ότι η υποχώρηση των λαϊκών αγώνων δημιουργεί αρνητικούς συσχετισμούς. Στην εκδήλωση η συμμετοχή του κόσμου δεν ήταν η αναμενόμενη, γεγονός που σχετίζεται με την αναμονή του για την νέα κυβέρνηση, την παγωμάρα του αλλά και τον προβληματισμό του για τις τελευταίες εξελίξεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Χανιά: Εκδήλωση συζήτηση την Παρασκευή 27 Φλεβάρη, 7:30μ.μ., Εργατικό Κέντρο

o Η κυβέρνηση άλλαξε, η φτώχεια και η ανεργία μένουν
o Η Ε.Ε. δεν είναι, ούτε μπορεί να γίνει των λαών
o Η διέξοδος ήταν και παραμένει στη λαϊκή πάλη

Ούτε μήνα δε κράτησε η χαρά των ανθρώπων της δουλειάς για την εκλογική συντριβή των κομμάτων της λαομίσητης συγκυβέρνησης Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ. Η πραγματικότητα της νέας κυβέρνησης ήδη αποκαλύπτει πως δεν υπάρχει κανένα μέλλον για το λαό στο πλαίσιο του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Καμιά ελπίδα ούτε για τα στοιχειώδη δικαιώματά του και την υπεράσπιση της ζωής του έξω από μαζικούς αγώνες σε σύγκρουση με το σύστημα και την πολιτική του.
Ήδη αποκαλύπτεται και θ’ αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ούτε θέλει ούτε μπορεί στ’ αλήθεια να συγκρουστεί υπέρ των λαϊκών συμφερόντων με τους ντόπιους και ξένους δυνάστες του λαού μας, που πλέον τους ονομάζει «εταίρους». Ο ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε καθοριστικά σπέρνοντας εκλογικές αυταπάτες σαν αντιπολίτευση στον παροπλισμό του μαζικού κινήματος του 2010- 2012 και στη συνέχεια, αφού έδωσε μια σειρά ακόμη εξετάσεις στο σύστημα, αφέθηκε να αξιοποιήσει τη λαϊκή οργή απέναντι σε ΝΔ- ΠΑΣΟΚ και τάζοντας ψίχουλα βρέθηκε μαζί με τους ΑΝΕΛ στους κυβερνητικούς θώκους.
Το κείμενο Βαρουφάκη που στάλθηκε στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά μετά τη συμφωνία μαζί τους στο Euro group ξεχνά όχι μόνο τους όρκους για το περιβόητο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη και τις προγραμματικές δηλώσεις που ψήφισαν στη βουλή λίγες μέρες πριν. Η λεγόμενη δημιουργική ασάφεια χρησιμοποιείται για να κοροϊδέψουν παραπέρα το λαό και όχι τη «θεσμοτρόικα», που πασχίζουν πλέον να κερδίσουν την εμπιστοσύνη της. Με την πολιτική υποταγής στα συμφέροντα ντόπιου και ξένου κεφαλαίου έχουν ήδη κερδίσει την εμπιστοσύνη του ΣΕΒ, που καλεί σε στήριξη της κυβέρνησης και του προγράμματός της, ενώ ο Δραγασάκης από τις πρώτες μέρες καθησύχασε πειστικά τους τραπεζίτες για τις προθέσεις της κυβέρνησης. Δημιουργική ασάφεια λοιπόν για την κοροϊδία του λαού, ακόμη και για τα ψίχουλα που υποσχέθηκαν, και σαφήνεια για την υπηρέτηση του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών. Ταχύτατα ενεργοποίησαν την επικίνδυνη τριμερή συνεργασία με το σιωνιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, ενώ στο πολιτικό παζάρι με την θεσμοτρόικα επιχείρησαν να βάλουν τις βρώμικες υπηρεσίες που διατίθενται να συνεχίσουν να παρέχουν κυρίως με τη λειτουργία των βάσεων του θανάτου. Έφτασαν να εξυμνούν τον Ομπάμα και τις ΗΠΑ που αποδεδειγμένα αποτελούν την πιο φονική ιμπεριαλιστική δύναμη, που απειλεί και στις μέρες μας την παγκόσμια ειρήνη.
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως το σύστημα έχει μια φρέσκια κυβέρνηση διατεθειμένη να το υπηρετήσει από κάθε άποψη. Ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι, οι νεολαίοι και όλος ο λαός οφείλουν να έχουν ξεκάθαρο πως μόνο με τη συγκρότηση του μετώπου της λαϊκής πάλης μπορούν ν’ αναμετρηθούν αποτελεσματικά με ντόπιους και ξένους δυνάστες. Οι αγωνιστές του αριστερού λαϊκού κινήματος οφείλουν χωρίς άλλη καθυστέρηση να διαχωριστούν από λογικές «αριστερής πίεσης» στην κυβέρνηση, που τους μετατρέπει σε ουρά της. Να διαχωριστούν επίσης από τη λογική του κοινοβουλευτικού κρετινισμού που αναπαράγουν οι προτάσεις νόμου του ΚΚΕ, που θέλουν τάχα την κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο. Δεν αποκαλύπτουν το ΣΥΡΙΖΑ, αποκαλύπτουν τη συνεχιζόμενη ατολμία τους να μπουν μπροστά ευνοώντας μαζικούς αγώνες και όχι κομματικοκεντρικές παρεμβάσεις.
Το έδαφος για την ανάπτυξη τέτοιων αγώνων είναι υπαρκτό και η αναγκαιότητα μεγάλη. Γιατί τα μνημόνια και η ιμπεριαλιστική επιτήρηση όχι μόνο δε καταργούνται, μα αντίθετα νέα μνημόνια ετοιμάζονται. Γιατί οι αλυσίδες της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που σφίγγουν από Ε.Ε. αλλά και από ΗΠΑ- ΝΑΤΟ εγκυμονούν κινδύνους από κάθε άποψη. Γιατί το σύστημα με την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ, τα παλιά του κόμματα και τα νέα ποτάμια, θέλουν το αλυσόδεμα του κόσμου της δουλειάς.
Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και όλος ο λαός θέλουν να ζήσουν. Θέλουν δουλειά- ειρήνη- δημοκρατία. Θέλουν σχολειά, νοσοκομεία και δικαιώματα. Και αυτά κατακτιούνται με αγώνα. Μ’ αγώνα κατακτιούνται και οι προϋποθέσεις πραγματικής αναμέτρησης με τους ντόπιους και ξένους δυνάστες του λαού για να μπορέσει να γίνει μια μέρα νοικοκύρης στον τόπο του και στον κόπο του.

Πρωτοβουλία Αντίστασης
Χανιά 26-2-2015
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Για τον Στέφανο Ριζάκη

Έγινε την Τρίτη 24 του Φλεβάρη στην Αγιά Λάρισας η κηδεία του σ. Στέφανου Ριζάκη (εδώ). Στην κηδεία παρευρέθηκαν, εκτός από τα δύο παιδιά του με τις οικογένειες τους και πλήθος άλλων συγγενών, συντρόφων και φίλων.
Στην τελετή της κηδείας, έγιναν επίσης οι εκφωνήσεις τριών επικήδειων. Οι δύο ήταν από τους εκπροσώπους των αντιπροσωπειών του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ(μ-λ) και η τρίτη από την μεριά ενός συντρόφου και φίλου, του Στέφανου από τα χρόνια τα παλιά και των κοινών αγώνων τους.
Παραθέτουμε τον επικήδειο Στέλιου Αγκούτογλου, που κατευόδωσε τον παλαίμαχο κομμουνιστή με τα παρακάτω λόγια εκ μέρους του ΚΚΕ(μ-λ):

“Τον σύντροφο Στέφανο Ριζάκη τον γνώριζα πολλές δεκαετίες. Τον θυμάμαι από την δεκαετία του ’70, όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά στην πόλη όπου ζούσε και δούλευε, στην Βρότσλαβ της Πολωνίας. Ακόμα και τότε ο Στέφανος, με ένα πόδι, ήταν αεικίνητος και πάντα πρόθυμος όχι μόνο στις θεωρητικές και γενικότερα πολιτικές αναλύσεις και καθήκοντα, αλλά και για τα πρακτικά ζητήματα που αντιμετώπιζε η οργάνωση των Ελλήνων Μαρξιστών – Λενινιστών, των Ελλήνων κομμουνιστών, ανταρτών στην αναγκαστική προσφυγιά.
Ο σ. Στέφανος ήταν σε όλη του την ζωή αφοσιωμένος στη υπόθεση του λαού και αγωνιζόταν θαρραλέα για την εθνική ανεξαρτησία, την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τα υψηλά ιδανικά του κινήματος.
Ο αγώνας του και το παράδειγμα του ήταν για όλους εμάς πολύ διδακτικά και χρήσιμα για να κατανοήσουμε σε βάθος ότι αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι για υψηλά ιδανικά, αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι, να θυσιάζεσαι και να πεθαίνεις για αυτά
Και η ζωή του σ. Στέφανου, αυτό το μακρύ «οδοιπορικό» δρόμο ακολούθησε , τον γεμάτο από ζωντανά παραδείγματα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης για την υπόθεση του λαού. Η ένταξη του σ. Στέφανου στο κίνημα ήταν ήδη πριν από την εκτέλεση του αγωνιστή πατέρα του καθώς και της μητέρας του από του Γερμανούς κατακτητές.
Όλοι εμείς που μαζευτήκαμε εδώ σήμερα μπροστά στον Στέφανο, αυτήν την ύστατη στιγμή που τον συνοδεύουμε στο τελευταίο του ταξίδι, αποτίουμε φόρο τιμής στο σύντροφο που φεύγει πλήρως ημερών και με πλήθος διδασκαλιών, τόσο με τον λόγο του όσο και προπαντός με την αταλάντευτη πράξη του. Πέρα όμως από αυτά, μας αφήνει ο σ. Στέφανος έναν πλούσιο γραπτό λόγο με πολλά βιβλία ως παρακαταθήκη για τον αγώνα που συνεχίζεται , τιμώντας τόσο τον σύντροφο που φεύγει σήμερα, όσο και εκείνων που έφυγαν στο παρελθόν.
Ναι σ. Στέφανε, θα κρατήσουμε την υπόσχεση που σου δώσαμε. Μπροστά στην τελευταία σου κατοικία, θα τραγουδήσουμε όλοι μαζί το αντάρτικο τραγούδι, γιατί αυτή ήταν η επιθυμία σου και για ‘μας η επιθυμία ενός ξεχωριστού συντρόφου όπως εσύ είναι νόμος. Καλό κατευόδιο σ. Στέφανε στο … νέο οδοιπορικό σου και ‘μείς θα σου τραγουδούμε…”

http://www.kkeml.gr/ προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία

Αποχαιρετισμός του σύντροφου Στέφανου Ριζάκη από το Μ-Λ ΚΚΕ:

Με μεγάλη συγκίνηση είμαστε εδώ για το στερνό χαιρετισμό ενός λαμπρού αγωνιστή και ανθρώπου.
Με μεγάλη συγκίνηση το Μ-Λ ΚΚΕ, το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα, αποχαιρετά σήμερα τον σύντροφο Στέφανο Ριζάκη. Ένα σπουδαίο σύντροφο μας, που απο αυτά τα χώματα της επαρχίας Αγιάς ξεκίνησε και διάνυσε ακατάβλητος, μέχρι την τελευταία του πνοή, ένα μεγάλο ταξίδι αγώνα και ζωής, ολόψυχα ταγμένο στα κομμουνιστικά ιδανικά, στην υπόθεση της λευτεριάς της πατρίδας μας και της κοινωνικής προκοπής του λαού μας.
Γεννημένος το 1922 από αγροτική οικογένεια στο χωριό Σωτηρίτσα της Αγιάς Λάρισας, ο σ. Στέφανος ήταν παιδί γονιών αγωνιστών. Στα πολύ νεανικά χρόνια του είδε με οδύνη να εκτελούν τους γονείς του. Είδε, όπως ο ίδιος έχει γράψει στα χρόνια 1940-1950,τον πατέρα του Κώστα και την μάνα του, την Παρασκευή, «να ποτίζουν αυτόν τον τόπο με τον ιδρώτα, το αίμα τους και την ίδια τους τη ζωή».Αυτός ο πόνος του έγινε μέσα του μεγάλη αγωνιστική δύναμη.
Από το 1941 στρατεύθηκε στον αντιστασιακό-εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας. Εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και στον ΕΛΑΣ, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και αξιωματικός της Σχολής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Μετά το 1949 θα ζήσει για στην Πολωνία σαν πολιτικός πρόσφυγας. Εκεί θα σπουδάσει, θα πάρει πτυχίο μηχανολόγου-μηχανικού του Πολυτεχνείου και θα εργαστεί για 28 χρόνια.
Ο σ. Στέφανος Ριζάκης μέσα στην φωτιά του ηρωικού επαναστατικού αγώνα στη χώρα μας ανέδειξε και τίμησε με την μαχητικότητα του, το υψηλό ήθος του, με την αφοσίωση του στις ιδέες για τις οποίες αγωνίστηκε, την ιδιότητα του πραγματικού κομμουνιστή που υπηρετεί με αυταπάρνηση τα δίκαια του λαού. Οι αρετές αυτές του πραγματικού κομμουνιστή η ανιδιοτέλεια, η αυτοθυσία, η σεμνότητα, η απλή-λιτή ζωή και κυρίως η συνεπής υπεράσπιση των επαναστατικών αρχών του κομμουνιστικού κινήματος τον διέκριναν σ’ όλη του τη ζωή.
Γι’ αυτό ο σ. Στέφανος ήταν από εκείνους του κομμουνιστές που όρθωσε το ανάστημα του και αντιτάχθηκε στην αντεπαναστατική στροφή, που σημειώνεται απο το 1956 στην άλλοτε σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, και στη συνέχεια στο ΚΚΕ.
Ο σ. Στέφανος θα γίνει στην Πολωνία δραστήριο μέλος της Μαρξιστικής-Λενινιστικής Οργάνωσης των Πολιτικών προσφύγων από την Ελλάδα. Από τις γραμμές των μαρξιστών-λενινιστών θα συνεχίσει ακούραστα να παλεύει και μετά τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα το 1978.
Στην αγωνιστική διαδρομή του για την αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος θα ζήσει κι αυτός όλες τις περιπέτειες των διασπάσεων του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας, παραμένοντας σταθερός σ’ αυτή την προσπάθεια μέσα από τις γραμμές της ΟΜΛΕ, στη συνέχεια του ΚΚΕ(μ-λ), αργότερα της Κίνησης για την ανασυγκρότηση του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος. Τις τελευταίες δυόμιση και πλέον δεκαετίες ο σ. Στέφανος Ριζάκης ήταν στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ, υποψήφιος του Μ-Λ ΚΚΕ στο νομό Λάρισας σε όλες σχεδόν τις βουλευτικές εκλογές.
Ο σ. Στέφανος με μεγάλη θέρμη ως το τέλος της ζωής του πάλευε για την ενότητα των μαρξιστών-λενινιστών. Παρέμενε ένας εξαιρετικά ενεργητικός αγωνιστής, ένας κομμουνιστής που αφιέρωνε και την τελευταία ικμάδα του στην πάλη του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος. Ασχολήθηκε με τη συγγραφή αρκετών βιβλίων, μέσα στα οποία αποτύπωσε ιστορικές μαρτυρίες από τα χρόνια του αγώνα κατά της γερμανοιταλικής κατοχής, ιδιαίτερα στην επαρχία Αγιάς, καθώς και σπάνιες και πολύτιμες μαρτυρίες και ντοκουμέντα από τη ζωή και τη δράση των κομμουνιστών της Ελλάδας στις πρώην Λαϊκές Δημοκρατίες και τη Σοβιετική Ένωση. Με μεγάλη αγωνία και ενδιαφέρον αναζητούσε, πάντα, τρόπους για να μεταφέρει τις μακρές κομμουνιστικές εμπειρίες του στις νεότερες γενιές.
Σύντροφε Στέφανε μαζί με τη βαθιά μας θλίψη τώρα που μας φεύγεις φέρνουμε μαζί μας και την μεγάλη ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που μας προσέφερες, γι’ αυτά που έδωσες απλόχερα στον αγώνα του κομμουνιστικού κινήματος και του λαού μας.
Οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ, όλου του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος κρατούν μέσα τους ζωντανό το αγωνιστικό κομμουνιστικό παράδειγμα ζωής που μας έδωσες. Για να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, μέχρι την ευόδωση του, τον τίμιο και δίκαιο αγώνα του λαού μας, που εξακολουθεί και σήμερα να περνά πολύ δύσκολες μέρες.

http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

PFLP: Η κατοχική δύναμη κλιμακώνει την τρομοκρατία εναντίον του Παλαιστινιακού λαού όσο πλησιάζει προς τις εκλογές της

Η κατοχική δύναμη θα εντείνει την επίθεσή της κατά το προσεχές διάστημα, προειδοποιεί το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), επισημαίνοντας τη συνεχιζόμενη κλιμάκωση των τελευταίων ημερών που σημαδεύτηκε από τη δολοφονία του νεαρού Παλαιστινίου μάρτυρα Jihad al-Jaafari, από τις επανειλημμένες εισβολές σε προσφυγικούς καταυλισμούς, σε πόλεις και σε χωριά και από μια εκστρατεία μαζικών συλλήψεων σε βάρος της παλαιστινιακής νεολαίας, γεγονότα που συμπίπτουν με τις σιωνιστικές εκλογές.
Το Λαϊκό Μέτωπο εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια και την υπερηφάνεια του στον παλαιστινιακό λαό μας στον προσφυγικό καταυλισμό Dheisheh της Βηθλεέμ για τον μαρτυρικό θάνατο του νεαρού Jihad al-Jaafari, στο πλαίσιο της σύγκρουσης με τις δυνάμεις κατοχής που προσπαθούσαν να εισβάλλουν στο στρατόπεδο.
«Η δολοφονία αυτού του νεαρού άντρα στην Dheisheh είναι ένα από τα πολλά επεισόδια της σιωνιστικής τρομοκρατίας εναντίον του παλαιστινιακού λαού, που δεν περιορίζεται μόνο στις δολοφονίες και τις εκτελέσεις, αλλά έχει ως στόχο την ίδια την παλαιστινιακή ύπαρξη και ταυτότητα με μαζικές συλλήψεις, κατεδαφίσεις σπιτιών και κατασχέσεις γαιών, ανέγερση εποικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη και επιβολή περιορισμών στη ζωή, την εργασία και τη μετακίνηση», δηλώνει το Λαϊκό Μέτωπο.
Το Λαϊκό Μέτωπο προτρέπει την παλαιστινιακή ενότητα να αντιμετωπίσει τα εγκλήματα της κατοχής και την αυξανόμενη βαρβαρότητά της κατά τις μέρες που προηγούνται των εκλογών, και να αναπτύξει την ενιαία αντίσταση του παλαιστινιακού λαού για την επιτυχή απόκρουση αυτών των επιθέσεων.

Κείμενο μεταφρασμένο από τον ιστότοπο του PFLP μέσω https://intifadagr.wordpress.com/.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τι είπατε; Κυριακή υποχρεωτική αργία;

Συνάντηση στο υπουργείο Ανάπτυξης πραγματοποίησαν, το απόγευμα της Πέμπτης 26 Φλεβάρη, κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του Εμπορίου καθώς και σωματεία αυτοαπασχολούμενων, με τον υπουργό, Γιώργο Σταθάκη, καταθέτοντας το αίτημά τους που είναι Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα για όλο το χρόνο, δηλαδή νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.
Σύμφωνα με τα σωματεία, ο υπουργός τους διεμήνυσε ότι θα εισηγηθεί στην Βουλή το άνοιγμα των καταστημάτων 5 Κυριακές τον χρόνο αντί για 7 που είχε νομοθετήσει η προηγούμενη συγκυβέρνηση, επικαλούμενος ότι με αυτή την πρόταση συμφωνούν και εργοδοτικοί φορείς του εμπορίου, όπως η ΕΣΕΕ. Παράλληλα ο υπουργός έκανε λόγο για τις «τουριστικές περιοχές» και «τις τοπικές κοινωνίες» σε σχέση με το μέτρο. Ουσιαστικά δηλαδή ο υπουργός προανήγγειλε ότι και για το μέτρο αυτό η νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα κινηθεί στα ίδια αντιλαϊκά χνάρια με αυτά της προηγούμενης συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.
Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι ξεκαθάρισαν ότι δεν κάνουν ούτε βήμα πίσω από το πάγιο αίτημά τους που είναι Κυριακή υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα, για όλο τον χρόνο, δηλαδή νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας.
Στην επιστολή τους προς τον υπουργό Ανάπτυξης μεταξύ άλλων ανέφεραν:

«Οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο και τις υπηρεσίες και οι αυτοαπασχολούμενοι αφού έχουν υποστεί τη συρρίκνωση του μεροκάματου, τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο, την απλήρωτη εργασία, τα ωράρια λάστιχο, τη φοροληστεία, δηλαδή έναν κυκεώνα αντιλαϊκών, αντεργατικών μέτρων που τους ρημάζει τη ζωή, δέχτηκαν το τελειωτικό χτύπημα από την προηγούμενη κυβέρνηση και τα μονοπώλια που αποφάσισαν την κατάργηση της Κυριακής αργίας.
Στόχος τους ήταν η περαιτέρω επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων των εμποροϋπαλλήλων και παράλληλα η καταστροφή και το κλείσιμο των μικρών εμπορικών καταστημάτων.
Η κατάργηση της Κυριακής αργίας σε συνδυασμό με την εκ περιτροπής εργασία, τον ενεργό και ανενεργό χρόνο εργασίας, το σπαστό ωράριο, το ωρομίσθιο, τη μερική απασχόληση οδήγησε χιλιάδες εργαζόμενους σε απόλυτη εξαθλίωση με άμεσες επιπτώσεις στην υγεία των εργαζομένων, στην οικογενειακή τους ζωή, στην προσωπική τους ζωή, στο δικαίωμα να έχουμε ελεύθερο χρόνο για μας, για τα παιδιά μας, για την ξεκούρασή μας, για τη στοιχειώδη αναπαραγωγή της εργατικής μας δύναμης.
Με την κατάργηση της Κυριακής αργίας υλοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, ο αφανισμός των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών καταστημάτων, η ενίσχυση εμπορικών μονοπωλίων.
Η κατάργηση της Κυριακής αργίας αύξησε την ανεργία στο χώρο του Εμπορίου με άμεση επίπτωση ειδικότερα στη νεολαία και τις γυναίκες και άνοιξε το δρόμο για τις "λευκές νύχτες" που εφαρμόστηκαν από κατά τόπους Εμπορικούς Συλλόγους σε συνεννόηση με τους δήμους, σε πολλές περιοχές πανελλαδικά. "Λευκή νύχτα" που υποχρέωνε εκατοντάδες εμποροϋπαλλήλους να δουλεύουν μέχρι τα ξημερώματα.

Την επιστολή υπογράφουν τα σωματεία:

Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας
Σύνδεσμος Ιδ. Υπαλλήλων και Γραφείων
Σύνδεσμος Υπ/ων Εμπορικών Καταστημάτων και Ιδιωτικών Επιχειρήσεων Πειραιά
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δ. Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων "LIDL" Ν. Αττικής
Σωματείο Εργ/ων Αφοί Κωσταντακάτου
Σωματείο Εργ/ων στην "PRAKTIKER HELLAS"
Σύλλογος Αυτοαπασχολουμένων - Επαγγελματιών και Εμπόρων στο Δήμο Αθήνας».

http://www.902.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τρίκαλα: καταστολή σε κινητοποίηση κατά πλειστηριασμών

Μπορεί τα ΜΑΤ να έφυγαν από το Σύνταγμα, (και μόνο απλά πήγαν λίγο παραπέρα στη Φιλελλήνων!), μπορεί να μην ήταν εκεί (κοντά) στις ....συγκεντρώσεις στήριξης της κυβέρνησης, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ήταν και είναι εδώ. Ιδιαίτερα όταν κινητοποιούνται κάτοικοι για να υπερασπιστούν τα δίκια τους κόντρα στις συνεχιζόμενες μημονιακές πολιτικές, που ένα μήνα μετά η κυβέρνηση "κοινωνικής σωτηρίας" δεν πρόλαβε να σταματήσει! Εκεί ήταν όχι μόνο τα ΜΑΤ αλλά και οι άλλες επίλεκτες ομάδες καταστολής και εκφοβισμού του "πληθυσμού", όπως η ΔΙΑΣ, η ΔΕΛΤΑ και λοιπά!
Στις Σκουριές ήταν εκεί, όπως και στα Βασιλικά Θέρμης, όπως και στην στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στην Αμυγδαλέζα.
Τελευταίο κρούσμα στα Τρίκαλα όπου ομάδα ΔΙΑΣ, χτύπησε στέλνοντας έναν στο νοσοκομείο και συλλαμβάνοντας άλλον, κατά τη διάρκεια κινητοποίησης για να μην γίνουν πλειστηριασμοί, ανάμεσά τους και μια "πρώτη κατοικία". Με τα όπλα στη θήκη τους και έτοιμα προς χρήση! Απειλώντας όσους έβγαζαν φωτογραφίες!
Αναδημοσιεύουμε εδώ το μήνυμα και φωτογραφίες που μας έστειλε φίλη του blog:
 

Ειρηνοδικείο Τρικάλων 25-2-2015, η παρέμβαση μας ενάντια στους πλειστηριασμούς είχε σαν αποτέλεσμα την επίθεση αστυνομικών εναντίον μας και τον τραυματισμό του συντρόφου Τάκη Τσάλα... επίσης επιτέθηκαν και στον σύντροφο Χάρη Μαντέλο... ένα χρόνο τώρα κάνουμε παρεμβάσεις αλλά τέτοιο μένος δεν το ξαναείδαμε... και εκεί που είπαμε πως θ’ αλλάξουν τα πράγματα, δυστυχώς έγιναν χειρότερα...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>