ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

Αριστερό blog για τα κινήματα στις ...γειτονιές όλου του κόσμου!

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Μόνο με τους αγώνες του μπορεί ο λαός να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις!

ΚΟΙΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΝΤΟΠΙΟΥ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ: ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΛΑΟ
Το τελευταίο διάστημα είναι φανερή από τη μεριά του συστήματος η πρόθεση να συνεχίσει την επίθεση του στο λαό και στη νεολαία. Αυτό απαιτεί άλλωστε και η φάση στην οποία βρίσκεται. Μετά τις παταγώδεις διαβουλεύσεις με την τρόικα στο Παρίσι, αποστέλλεται μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η κρίση του συστήματος είναι βαθιά και θα είναι διαρκής, ενώ συγχρόνως δια πλέκεται με τις αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών στην προσπάθεια του καθενός να επωμιστεί την λιγότερη ζημιά και να διεκδικήσει ταυτόχρονα μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα. Στην Ελλάδα, κυβέρνηση και κεφάλαιο, με την κηδεμονία των ιμπεριαλιστικών επιτελείων ΕΕ-ΔΝΤ, ετοιμάζουν νέα αντιλαϊκή επέλαση, της οποίας κομμάτι είναι και ο κρατικός προϋπολογισμός του 2015. Νέα αντεργατικά μέτρα θα σαρώσουν κατακτήσεις δεκαετιών, ενώ νέα φοροαφαίμαξη του λαού, χτύπημα στο ασφαλιστικό σύστημα και παράταση της μνημονιακής κόλασης για τουλάχιστον ένα εξάμηνο, είναι μερικές από τις “κόκκινες γραμμές” που έθεταν οι «δανειστές μας» πριν παγώσουν εκβιαστικά τις διαπραγματεύσεις. Σ' αυτό το πολιτικό παιχνίδι, η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιαστεί ως “σκληρός” διαπραγματευτής, όμως τα γεγονότα μίλησαν από μόνα τους : με τις επιταγές και κάτω από την τεράστια πίεση των ιμπεριαλιστικών κέντρων ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, ετοιμάζουν νέο σχέδιο παραπέρα εξαθλίωσης, φτωχοποίησης και χρεοκοπίας του λαού.

ΕΠΙΣΠΕΥΣΗ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ: ΤΑΚΤΙΚΙΣΤΙΚΟΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ
Σ 'αυτούς τους σχεδιασμούς και κάτω από το ασφυκτικό πλαίσιο που επιβάλλει το καθεστώς εξάρτησης από την ιμπεριαλιστική τρόικα, οι εξαγγελίες Σαμαρά για επίσπευση των προεδρικών εκλογών, έχουν σαν στόχο τον παραπέρα αποπροσανατολισμό του λαού και της νεολαίας από τα πραγματικά τους προβλήματα και το παραπέρα αλυσοδέσιμό τους στις αντιλαϊκές πολιτικές και κατευθύνσεις. Μ' αυτόν τον τακτικίστικο εκβιασμό στην ουσία, έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων απέναντι στο λαϊκό κίνημα, μέχρι τώρα, η κυβέρνηση ,επιχειρεί να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του εξουθενωμένου λαού, επιζητώντας τη νομιμοποίηση για τα χειρότερα που θέλει να Για το ίδιο το σύστημα συνολικά, βασικό μέλημα αποτελεί η άσκηση πίεσης ώστε να διαφυλαχτεί η θητεία του υπάρχοντος κυβερνητικού σχήματος, αλλά και η διαμόρφωση εκείνου του πολιτικού πλαισίου και των όρων, ώστε σε ενδεχόμενες εκλογές ή αλλαγή της κυβερνητικής διαχείρισης, να συνεχιστεί με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο η επίθεση.
επιβάλει.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΥΡΙΟ Η' ΜΕΘΑΥΡΙΟ;
ΨΕΥΤΟ-ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΤΟΠΙΟ
Σ' αυτό το πολιτικό τοπίο, οι διεργασίες είναι πυρετώδεις και όλες οι πολιτικές δυνάμεις προωθούν τις δικές τους επιλογές. Από τη μία, οι δυνάμεις της συγκυβέρνησης και της υπεράσπισης του κυβερνητικού μπλοκ, εντείνουν την καταστροφολογική ρητορεία και τα εκβιαστικά διλήμματα. Επιδιώκουν να διαμορφώσουν κλίμα εκφοβισμού του λαού, την ίδια στιγμή που κλιμακώνουν την φασιστικοποίηση και την τρομοκρατία, κάνοντας επίδειξη πυγμής προς όλες τις κατευθύνσεις και με όλα τα μέσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η υπόθεση του Ν.Ρωμανού, φτάνοντας τον μία ανάσα από τον θάνατο. Από την άλλη, και οι δυνάμεις της κυρίαρχης αριστεράς, με κεφαλή το ΣΥΡΙΖΑ, ετοιμάζονται πυρετωδώς για τη “μητέρα” των μαχών -τις ενδεχόμενες εκλογές- με τον τελευταίο να βρίσκεται σε τροχιά ταχείας προσαρμογής της γραμμής του, δίνοντας καθημερινά τα απαιτούμενα διαπιστευτήρια σε ιμπεριαλιστές και κεφάλαιο. Όπως αποδεικνύεται, οι δύο πιθανότεροι διεκδικητές της κυβερνητικής εξουσίας έχουν μπει εγγυητές για την διαιώνιση του συστήματος της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης από τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα! Στο πλάι, και οι υπόλοιπες δυνάμεις της κυρίαρχης κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ενισχύουν τις εκλογικές αυταπάτες, επιδιώκοντας την πολιτική δορυφοριοποίηση του εργατολαϊκού κινήματος γύρω από το ζήτημα των προεδρικών εκλογών. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιες δυνάμεις θυμούνται την αναγκαιότητα ανάπτυξης κινήματος και “πανεργατικού-παλλαϊκού ξεσηκωμού” ,το άνοιγμα ή το κλείσιμο των κοινωνικών αγώνων, κάθε φορά, με το σάλπισμα των εκλογών.

ΤΕΡΜΑ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ! Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!
Ο μόνος τρόπος να αξιοποιήσει ο λαός πραγματικά προς όφελός του την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, είναι να μην υποκύψει στους εκβιασμούς και τις αυταπάτες! Να αναπτύξει την πρωτοβουλία του ενάντια στην φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής και τις αντιστάσεις του ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και την ιμπεριαλιστική εξάρτηση! Μόνο στο πεδίο των διεκδικήσεων μπορεί ο λαός να είναι πραγματικός νικητής, νικητής για τον εαυτό του, και όχι ο ψηφοφόρος και ο παρατηρητής των εξελίξεων, για να ικανοποιηθούν οι επιταγές της τρόικα. Σε αυτήν την διαδικασία πρέπει να συμβάλλουμε και εμείς σαν νεολαία. Στην δημιουργία ενός Μετώπου Αντίστασης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα προς το συμφέρον μας από τις εκλογές του προέδρου. Και δεν μπορεί να είναι και αυτό (το αν θα βρεθούν οι 180 ή όχι), το επίδεικο του κινήματος. Αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει, είναι ότι λείπουμε καιρό από τα «αμφιθέατρα του αγώνα», ότι πρέπει να οργανώσουμε την πάλη μας και να χτίσουμε εστίες αντίστασης παντού, για να διεκδικήσουμε τις ζωές και το μέλλον μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΕΚΔΗΛΩΣΗ για τον ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ στο «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ»

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Ο Δεκέμβρης ανήκει σε όλο το λαό!

Εκδήλωση-συζήτηση για τα 70 χρόνια απο το Δεκέμβρη του '44
και την ηρωική μάχη του λαού της Αθήνας και του Πειραιά.


Ο Δεκέμβρης του 1944 υπήρξε μια από τις πιο αιματοβαμένες συγκρούσεις του λαού μας με τον ιμπεριαλισμό.
Σύσσωμο το αστικό σύστημα, με μπροστάρη την αγγλική πολεμική μηχανή,
έκανε τα αδύνατα δυνατά για να κάμψει το αγωνιστικό φρόνημα του λαού μας
και την παλλαϊκότητα της Αντίστασης.
70 χρόνια μετά, έχει αξία να υπερασπιζόμαστε τις κομμουνιστικές ιδέες.

Παρασκευή 19 Δεκέμβρη
7:00 μ.μ.

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ-ΚΑΦΕ

Εκτός των τειχών
Γραβιάς 10-12 - Εξάρχεια

Τηλ. 210-3303348
E-mail: books@ektostonteixon.org
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Κάτω τα χέρια από την κυριακάτικη αργία!

Σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια κατάργησης της κυριακάτικης αργίας, σαν κομμάτι της συνολικής επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα των εργαζομένων. Ειδικά αυτές τις μέρες, με πρόφαση τις γιορτές, τα καταστήματα λειτουργούν τις Κυριακές 14 και 21, ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα λειτουργήσουν και την Κυριακή 28.
Το βασικό επιχείρημα είναι πως ο εργαζόμενος λαός δεν έχει χρόνο να ψωνίσει για τις γιορτές, γι’ αυτό τα καταστήματα λειτουργούν αυτές τις Κυριακές για «διευκόλυνση». Το ζήτημα είναι πως ο λαός, οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι απλήρωτοι ή κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι, οι οποίοι μέρα με τη μέρα εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο, χρόνο έχουν! Λεφτά δεν έχουν για να καταναλώσουν!!!
Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας έχει ξεκάθαρο στόχο να πλήξει ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους, να τους στερήσει άλλο ένα δικαίωμα, να τους διδάξει πως πλέον δεν μπορούν να έχουν καμία απαίτηση, κανένα δικαίωμα.. Διαμορφώνουν έτσι ένα πλαίσιο πλήρους υποταγής στις ορέξεις των αφεντικών. Σύγχρονοι δούλοι, εργαζόμενοι – λάστιχο, απασχολούμενοι, που θα δουλεύουν όταν και όσο θέλει ο εργοδότης, εργαζόμενοι χωρίς ωράριο, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, χωρίς δικαιώματα είναι αυτό που επιδιώκει η κυβέρνηση σύμφωνα πάντα με τις υποδείξεις των μεγάλων αφεντικών, της ΕΕ και των ΗΠΑ.
Πρόκειται λοιπόν για μια κεντρική πολιτική επιλογή τους και δε θα ανατραπεί παρά μόνο από το μαζικό, παρατεταμένο και ανυποχώρητο αγώνα των ίδιων των εργαζόμενων.
Να υπερασπιστούμε την κυριακάτικη αργία, την έννοια της ανάπαυσης και του ελεύθερου χρόνου, ενάντια στα σύγχρονα κάτεργα της απλήρωτης και ανασφάλιστης εργασίας. Να υπερασπιστούμε τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, τα κατοχυρωμένα με αγώνες και αίμα εργασιακά δικαιώματα, το ανθρώπινο ωράριο, το 5ήμερο και το 8ωρο.
Κόντρα στις λογικές, που θέλουν να τραμπουκίζουμε τον κόσμο, που πάει να ψωνίσει τις Κυριακές, να στραφούμε στους συναδέλφους μας, να συζητήσουμε, να οργανωθούμε και να παλέψουμε συλλογικά για τα δικαιώματά μας ενάντια στα αφεντικά και όχι ενάντια στον κόσμο, που τον θέλουμε σύμμαχο και όχι απέναντί μας.
Πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας! Το μόνο όπλο που έχουμε είναι ο αγώνας για την υπεράσπιση των κατακτήσεών μας. Η οργάνωση της πάλης μας για την ανατροπή της αντιλαïκής πολιτικής κυβέρνησης και κεφαλαίου.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ!
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!

Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων – Ανέργων
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Κάτω τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα!
Να δικαιωθεί τώρα η συνάδελφος Ευγενία Πρίφτη

Στις 8 Δεκεμβρίου η συνάδελφος Ευγενία Πρίφτη, εργαζόμενη επί δυόμιση χρόνια στο καφέ-μπαρ Ποτοπωλείο στην Πανόρμου, απολύθηκε εντελώς εκδικητικά. Να σημειώσουμε πως η συνάδελφος είχε προσληφθεί αρχικά τον Οκτώβρη του 2012 και εργάζονταν ανασφάλιστη έως τον Οκτώβρη του 2013.
Το συγκεκριμένο μαγαζί, σε αντίθεση με το φιλολαϊκό προφίλ που πλασάρει στους πελάτες, δεν είναι παρά ένα κάτεργο για τους εργαζόμενους, όπου τα εργασιακά δικαιώματα και οι συνδικαλιστικές ελευθερίες αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός. Όπως και όλα τα υπόλοιπα αφεντικά του κλάδου, ενώ τα προηγούμενα χρόνια θησαύριζαν στις πλάτες των εργαζομένων, τώρα προσπαθούν να τους φορτώσουν την κρίση τους. Στο Ποτοπωλείο, ο εργοδότης δεν ασφαλίζει τους εργαζόμενους σύμφωνα με την πραγματική εργασία τους, τους αναγκάζει να δουλεύουν πέραν του ωραρίου τους, δεν πληρώνει τις προσαυξήσεις των βραδινών/αργιών, δεν έχει καταβάλει τα επιδόματα αδείας. Επίσης δεν είναι λίγες οι φορές που τους έχει απευθυνθεί με πολύ προσβλητικό ύφος, μειώνοντάς και προσβάλλοντας την αξιοπρέπειά τους. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά προσπάθησε δύο φορές να τους μειώσει τους μισθούς.
Η συνάδελφος Ευγενία τότε είχε αντισταθεί σθεναρά και είχε αρνηθεί τις μειώσεις, υπερασπίζοντας όχι μόνο τα δικά της δικαιώματα, αλλά ταυτόχρονα και των συναδέλφων της. Αυτό ήταν αρκετό για να μπει στο στόχαστρο από το αφεντικό της. Στις 2 Δεκεμβρίου την ώρα που προσέρχονταν στην εργασία της, βρήκε από τον εργοδότη της μία υπεύθυνη δήλωση που της ανέφερε πως δεν τη χρειάζεται άλλο και πως την απέλυε την ίδια μέρα! Η συνάδελφος το αγνόησε και την ίδια μέρα έλαβε προειδοποίηση για καταγγελία της σύμβασής της στις 31 Ιανουαρίου 2015. Αρνήθηκε να το υπογράψει και διεμήνυσε στον εργοδότη πως θα υπερασπιστεί τη θέση εργασίας της όσο μπορεί. Αυτός για να κάμψει την αντίστασή της και να την εξαναγκάσει σε παραίτηση δε δίστασε να χρησιμοποιήσει δόλια και αισχρά μέσα. Προσπάθησε να την κατηγορήσει για κλοπή! Έφτασε μέχρι στο σημείο να τη βρίσει πολύ χυδαία. Παρ' όλ' αυτά η συνάδελφος δεν πτοήθηκε και συνέχισε να υπερασπίζεται τη θέση εργασίας της, τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά της. Στις 6 Δεκέμβρη ζήτησε από τον εργοδότη να της καταβάλει το επίδομά αδείας, το οποίο έπρεπε να είχε καταβάλει από τον Ιούλιο. Σαν απάντηση πήρε την ολοκληρωτική άρνηση και ειρωνεία του, για να παραλάβει τελικά στις 8 Δεκεμβρίου την απόλυσή της μέσω δικαστικού κλητήρα. Για να ικανοποιήσει ακόμη περισσότερο την εκδικητική του μανία προς τη συνάδελφο, δε δίστασε να δημοσιεύσει κείμενο σε γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης αναφερόμενος σε αυτήν, όπου ξεχύνονταν τόνοι σεξιστικών και ρατσιστικών συκοφαντιών!
Αυτό το περιστατικό δεν μας εκπλήσσει. Αποτελεί μέρος της ζοφερής πραγματικότητας που έχουν επιβάλει οι μνημονιακές πολιτικές, που θέλει τον εργοδότη/αφέντη ελεύθερο να προσλαμβάνει και να απολύει τους εργαζόμενους/δούλους όποτε θέλει, αντιμετωπίζοντας τους σαν σκουπίδια. Είναι ένα ακόμη επεισόδιο στον πόλεμο που έχουν κηρύξει ενάντια στους εργαζόμενους της χώρας.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η άρνηση της συναδέλφου να δεχτεί σαν αναπόφευκτο και τετελεσμένο γεγονός την απόλυσή της, να υπομένει σιωπηρά τις προσβολές και τη ψυχολογική βία του αφεντικού της, δείχνει το σωστό δρόμο. Το δρόμο της αντίστασης και του ανυποχώρητου αγώνα. Κανένας εργαζόμενος δεν είναι μόνος! Καλούμε όλους να στηρίξουν το δίκαιο αγώνα της συναδέλφου. Για να αποκαλύψουμε στο σύνολο της κοινωνίας τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα του επισιτισμού. Για να επιβάλουμε στην πράξη, μέσα από την οργάνωση και τους αγώνες μας, το δίκιο και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.
Απαιτούμε να:
Πληρωθούν άμεσα τα δεδουλευμένα της συναδέλφου
Να κολληθούν τα ένσημα που της οφείλει ο εργοδότης
Να της ζητήσει δημόσια συγγνώμη
Να επιστρέψει άμεσα στην εργασία της

Επιτροπή αλληλεγγύης στους εργαζόμενους του Ποτοπωλείου
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ: Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εκλογών

Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής
(ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ &
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ 1, ΠΕΙΡΑΙΑΣ 16-12-2014

Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εκλογών

Οι εκλογές στην ΕΛΜΕ έγιναν μετά από μια μακρά περίοδο κινηματικής απραξίας και παρατεταμένης
εκλογικής αναμονής. Σε όλο το λαϊκό κίνημα αλλά και στον κλάδο μας. Τη χρονιά που πέρασε δεν έγιναν μαζικές γενικές συνελεύσεις και δεν ξεδιπλώθηκαν αποφασιστικοί αγώνες που να αντιστοιχούν στην ένταση της επίθεσης του συστήματος. Η αντίδραση του κλάδου στην αυτοαξιολόγηση, έδειξε ότι θα μπορούσε να υπάρξει ένας διαφορετικός αγωνιστικός σχεδιασμός. Όμως στην ΟΛΜΕ από κοινού με ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ, το ΠΑΜΕ και οι ΣΥΝΕΚ δεν κατέθεσαν ούτε μία πρόταση προς τον κλάδο για αγωνιστική κλιμάκωση (χαρακτηριστική ήταν η ουσιαστική εγκατάλειψη από τη συνδικαλιστική ηγεσία των συναδέλφων σε διαθεσιμότητα). Σε κάθε περίπτωση είχαμε περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα και όχι ενεργοποίηση, είχαμε την ενίσχυση της παραλυσίας και της αναμονής για εκλογικούς σωτήρες.
Αυτή η δυσκολία ξεδιπλώματος αγώνων πίεσε τις αγωνιστικές φωνές και δημιούργησε ευνοϊκό έδαφος για όλες εκείνες τις απόψεις που δεν αντιλαμβάνονται το κίνημα ως μαζική κίνηση που συγκρούεται και κλιμακώνεται αλλά ως εικονική πραγματικότητα που τελικά επενδύεται στις κάλπες. Αυτή την πίεση δεν μπόρεσε η παράταξή μας να την απαντήσει και ως αποτέλεσμα της αδυναμίας αυτής, παρουσιάστηκε η εκλογική πτώση, την οποία, πάντως, αναμέναμε. Από κει και πέρα θα κάνουμε τους απολογισμούς μας και θα προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε στοιχεία της παρέμβασής μας αλλά και τους δεσμούς με τον κόσμο του αγώνα.
Πιο συγκεκριμένα, η ΕΑΑ επέμεινε σε όλη την χρονιά να επιχειρηματολογεί σε μια αντιδημοφιλή αλλά κατά τη γνώμη μας αναγκαία άποψη: Ότι αν δεν προετοιμαστούμε για σκληρούς και απεργιακούς αγώνες, δε θα δούμε να μπαίνει πάτος στο βαρέλι σε μισθό και δικαιώματα. Όταν πχ οι ΣΥΝΕΚ δεν κουραζόντουσαν να μας υπενθυμίζουν ότι η λύση θα έρθει από τις βουλευτικές εκλογές και το ΠΑΜΕ ότι η βασική δουλειά είναι η ανυπακοή στην αυτοαξιολόγηση και η παραταξιακή του ενίσχυση. Και η ΔΑΚΕ να κάνει τη γνωστή δουλειά των ατομικών εξυπηρετήσεων.
Τα κρίσιμα, ωστόσο, βρίσκονται μπροστά. Οι πρόσφατες εξελίξεις στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο δείχνουν ένα πράγμα: Ότι είτε γίνουν είτε δε γίνουν εκλογές, τα κέντρα εξουσίας εντός και εκτός Ελλάδας έχουν φορεμένη μια θηλειά στο λαιμό του λαού, στο όνομα του φόβου της χρεοκοπίας και της εξόδου από την ευρωζώνη – ο οποίος εξακολουθεί να μην απαντιέται- και ετοιμάζονται για πέρασμα νέων σφοδρών μέτρων. Πολύ σύντομα θα γίνει αντιληπτό (ίσως με επώδυνο τρόπο) ότι όταν ο λαός είναι στο περιθώριο, οι εξελίξεις μόνο αρνητικό πρόσημο μπορούν να έχουν.
Την επόμενη περίοδο η Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής θα υπηρετήσει ακόμα πιο αποφασιστικά την
ανάγκη συγκρότησης του κινήματος και οργάνωσης αποφασιστικών αγώνων κόντρα στη βαρβαρότητα που επιβάλλουν η ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο και υπηρετεί το αστικό πολιτικό προσωπικό. Την επόμενη περίοδο οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι σε απόλυτη εγρήγορση. Μόνο η αγωνιστική έξοδος των εργαζομένων στο προσκήνιο των εξελίξεων μπορεί να βάλει φραγμό στις σοβαρές αντιδραστικές μεθοδεύσεις που μαγειρεύονται εντός και εκτός της χώρας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ 15/12/2014
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΛΜΕ ΠΙΕΡΙΑΣ

ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ
ΟΡΓΑΝΑ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
ΕΧΟΥΜΕ ΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!
ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Τα τελευταία χρόνια έχουμε βιώσει την κατάργηση πολλών εργασιακών, ασφαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Απανωτοί φόροι, χαράτσια, κατάργηση της δωρεάν περίθαλψης, απολύσεις, τεράστια ανεργία. Ακόμα και τα ίδια μας τα σπίτια έχουν βάλει στο στόχαστρο με τους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις.
Η επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη, ενάντια στους εργαζόμενους και συνολικά στο λαό, έχει σημάνει πολλά για το χώρο της εκπαίδευσης:
Η εφαρμογή της «αξιολόγησης» είναι προ των πυλών. Με το δεδομένο ότι 2500 συνάδελφοί μας βγήκαν σε διαθεσιμότητα - απόλυση, η αξιολόγηση θα επιβάλει ένα κλίμα φόβου, πειθάρχησης και υποταγής μέσα στα σχολεία. Θα δημιουργήσει τη νέα δεξαμενή διαθεσιμότητας για τις μελλοντικές απολύσεις.
Αύξηση του ωραρίου μας και ταυτόχρονη σκλήρυνση των εργασιακών μας συνθηκών. Όλο και περισσότεροι κάθε χρόνο είμαστε υποχρεωμένοι σε ένα ανελέητο τρέξιμο σε πολλά σχολεία και δαπανηρές μετακινήσεις.
Δραματικές μειώσεις στους μισθούς μας που έχουν ξεπεράσει τα όρια των αντοχών μας.
Η αυτοαξιολόγηση που έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται θα επιφέρει κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών αλλά και εκπαιδευτικών. Ταυτόχρονα προοικονομεί τη δική μας αξιολόγηση.
  • Το Νέο Λύκειο, με βασικό θεσμό την τράπεζα θεμάτων, ήδη έχει αποδώσει καρπούς. Ένα μεγάλο μέρος των μαθητών της περσινής Α’ Λυκείου παραπέμφθηκαν για το Σεπτέμβρη και πολλοί ήταν αυτοί που απορρίφθηκαν. Το μήνυμα ελήφθη και φέτος η στροφή προς τα ΕΠΑΛ αλλά και η έξοδος από το Λύκειο ήταν σημαντική χτυπώντας κυρίως τα φτωχά λαϊκά στρώματα.Μέσα σε αυτά τα …κεκτημένα από την μεριά του Υπουργείου και αφού τα κενά της φετινής χρονιάς δεν μπόρεσαν να καλυφθούν, παρά το ανελέητο τρέξιμό μας σε πολλά σχολεία και παρά τις υποχρεωτικές υπερωρίες, έπεσε και η πρόταση δια στόματος υπουργού για «εθελοντές εκπαιδευτικούς» που θα τα καλύψουν. Τζάμπα δουλειά δηλαδή, με ανταμοιβή «μερικά μόρια για τους μελλοντικούς διορισμούς» που …δεν πρόκειται να γίνουν! Λίγες μέρες αργότερα ο πρωθυπουργός μας απείλησε ότι θα «αξιολογηθούμε με βάση τις επιδόσεις των μαθητών μας»!
  • Ταυτόχρονα τα περιθώρια της νόμιμης συνδικαλιστικής δράσης στενεύουν. Οι απεργίες όλο και συχνότερα χαρακτηρίζονται παράνομες, οι διαδηλώσεις χτυπιούνται, οι καταλήψεις ποινικοποιούνται, πολλοί συνδικαλιστές και από το χώρο της εκπαίδευσης διώκονται και τίθενται σε αργία. Με το νέο συνδικαλιστικό νόμο που ετοιμάζεται, ακόμα και μια απεργία θα είναι πολύ δύσκολο να κηρυχθεί. Αν τώρα διστάζουμε για διάφορους λόγους - οικονομικούς, έλλειψη πίστης στη δύναμη μιας απεργίας - να συμμετέχουμε σε απεργίες, αργότερα θα θέλουμε αλλά...δε θα μπορούμε!
  • Ποιά είναι όμως η στάση των κυρίαρχων παρατάξεων της ΟΛΜΕ; Κάτι περισσότερο από υπονομευτική! Στο ζήτημα της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας-προπομπού τη δικής μας αξιολόγησης- ενώ θα έπρεπε να προετοιμαστεί ο κλάδος για έναν μεγαλύτερο αγώνα, η πρόταση όλων σχεδόν των παρατάξεων ήταν η ανυπακοή μέσα από τους Συλλόγους Διδασκόντων. Μια στάση που όπως αποδείχθηκε έχει πολύ στενά όρια. Με δεδομένο ότι ο Σύλλογος Διδασκόντων είναι διοικητικό όργανο και παρά το γεγονός ότι πολλοί σύλλογοι έβγαλαν αποφάσεις εναντίωσης στην αυτοαξιολόγηση, το υπουργείο κατάφερε με τα «εντέλλεσθε» να την προχωρήσει.
Συνάδελφοι, πιστεύει κανείς ότι δε θα αξιολογηθεί τελικά; Ή μάλλον τρέφει κανείς τη ψευδαίσθηση ότι θα αξιολογηθεί...θετικά;;;
Τί περιμένουμε;
Πρέπει να ξαναβγούμε στο μοναδικό δρόμο που έχει αποτέλεσμα, το δρόμο του αγώνα. Δεν έχουμε ανάγκη ούτε από κούφιες προεκλογικές εξαγγελίες, ούτε από φαεινές «εύκολων» τρόπων αντιμετώπισης της επίθεσης. Δεν είναι λύση η αναμονή των εκλογών που υποτίθεται θα φέρουν την πολυπόθητη αλλαγή. Ούτε φυσικά πρέπει να ενισχύσουμε εκείνες τις δυνάμεις που επενδύουν στην αδράνεια του κλάδου. Πρέπει να κοντράρουμε τις λογικές της ανάθεσης. Τι θα μας πουν αυτές οι δυνάμεις σε λίγους μήνες που θα ξεκινήσει η αξιολόγηση; Πάλι ανυπακοή; Ο καθένας μόνος του δηλαδή ή στην καλύτερη περίπτωση ένα μέρος του Συλλόγου Διδασκόντων να βρίσκεται αντιμέτωπο με τους αξιολογητές μας;
  • Ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να απαντήσει σ΄ αυτήν την ατελείωτη επίθεση είναι η δική μας κινητοποίηση, η οργάνωση και προετοιμασία ενός μεγάλου απεργιακού αγώνα με διάρκεια και προοπτική! Είναι δύσκολο ακόμα και να αναφέρουμε τη λέξη «απεργία». Πολλοί ίσως τη θεωρούν «αναποτελεσματικό» μέσο πάλης, ίσως επαναλάβουν για πολλοστή φορά ότι «δεν αντέχει ο κλάδος» ή ότι «δεν είναι καιρός για κλαδικούς αγώνες». Και είναι λογικό να κυριαρχούν αυτές οι απόψεις αφού παλιότερα ξεκινούσαν απεργίες χωρίς καμιά προετοιμασία και όταν ξέφευγαν από τα στενά πλαίσια που ήθελαν οι κυρίαρχες παρατάξεις τότε τις σταματούσαν μεταθέτοντας το καθήκον στη «γενική πολιτική απεργία διαρκείας». ΟΧΙ λοιπόν! Δε θα γίνουμε απλοί ψηφοφόροι να τρέχουμε μόνο όποτε στήνονται κάλπες. Δε θα γίνουμε διάδικοι να κάνουμε ενστάσεις και προσφυγές μέσω δικηγορικών γραφείων. Είμαστε εργαζόμενοι και μάχιμοι εκπαιδευτικοί! Και πρέπει με τη στάση μας να διδάσκουμε καθημερινά την αξιοπρέπεια, τη διεκδίκηση την ανατροπή. Όχι τη μοιρολατρία και την αδράνεια αλλά την αντίσταση στην επίθεση που δέχεται ο λαός μας.
  • Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η σύνδεση του αγώνα μας με τις αντιδράσεις και αντιστάσεις του λαού μας ενάντια στην εξαθλίωση που επιβάλλει η κυβέρνηση, ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος αλλά και της ίδιας μας της ζωής, (Σκουριές κ.α.), ενάντια στην εξάρτηση από ΔΝΤ-ΕΕ, ενάντια στον πολεμικό όλεθρο που ξαναφουντώνει στις γειτονικές μας χώρες και απειλεί όλους τους λαούς της περιοχής. Μπορεί ο δρόμος αυτός να φαίνεται δύσκολος, ίσως όχι άμεσα ορατός αλλά είναι ο μόνος ρεαλιστικός, ο μόνος αποτελεσματικός.
  • Όσα κέρδισε το συνδικαλιστικό κίνημα σε παλιότερες εποχές ήταν αποτέλεσμα σκληρών και παρατεταμένων απεργιών. Αυτά που χάσαμε τα τελευταία χρόνια ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης αγώνων.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ Απαιτούμε:
• Καμιά απόλυση - καμιά διαθεσιμότητα. Επαναπρόσληψη των διαθέσιμων - απολυμένων.
• Όχι στην αξιολόγηση - υποταγή.
• Κανένας μαθητής έξω από τα σχολεία. Δωρεάν δημόσια εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Να ανατραπεί ο νόμος για το Νέο Λύκειο και την Τεχνική εκπαίδευση. Όχι στη μαθητεία - παιδική εργασία.
• Αξιοπρεπείς μισθοί για όλους τους εκπαιδευτικούς.
• Όχι στη φασιστικοποίηση του συστήματος. Δημοκρατικά δικαιώματα για όλο το λαό.
• Κοινός αγώνας για να ανατραπούν τα μνημόνια του ΔΝΤ και της ΕΕ που μας κάνουν σύγχρονους δούλους.

Πρωτοβουλία
για ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ των ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ • ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ = ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ + ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ
Για ΔΣ
ΓΚΟΤΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΕΟ4
ΣΑΚΚΟΡΑΦΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΕΟ1
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

70 χρόνια από την μεγάλη μάχη στην Αθήνα, τον Δεκέμβρη του 1944*

Μια από τις κορυφαίες και καθοριστικές μάχες του ελληνικού λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος στον αιώνα που πέρασε. Μια αναμέτρηση ενάντια στην ξένη ιμπεριαλιστική επέμβαση και την ντόπια αντίδραση, τους Εγγλέζους δηλαδή κατακτητές και τον κόσμο του δωσιλογισμού, του φασισμού, την μειοψηφία του πλούτου και της εκμετάλλευσης. Μια αναμέτρηση που δόθηκε από τις πλατιές λαϊκές μάζες της Αθήνας, από τη νεολαία, τους εργάτες, τους φτωχούς λαϊκούς ανθρώπους, την μεγάλη πλειοψηφία δηλαδή, με επικεφαλής το ΚΚΕ και τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και τα υπόλοιπα ένοπλα και άοπλα τμήματα του αντιστασιακού κινήματος και που η έκβασή της επηρέασε καθοριστικά την πορεία των ελληνικών πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων για δεκαετίες μετά.Μ’ αυτήν την ευκαιρία θέλουμε να επαναφέρουμε και να ξανα-υπογραμμίσουμε μια ισχυρή πεποίθησή μας: Η πάλη για την ανασυγκρότηση-αναγέννηση του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος της εποχής μας έχει πολλές κρίσιμες και βασικές προϋποθέσεις. Μια απ’ αυτές είναι το «χώνεμα» όπως λέγεται, της ιστορικής πείρας, το σύγχρονο και συνεχές ξαναδιάβασμα της ιστορίας, η εποικοδομητική χρησιμοποίηση μιας πλούσιας εμπειρίας δεκαετιών αγώνων για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση που διεξήγαγε το ελληνικό λαϊκό και κομμουνιστικό κίνημα.
Δεν είναι απλά ένα ζήτημα υπεράσπισης της αλήθειας (που είναι και τέτοιο) ή μόνο αποκατάστασης της ιστορίας. Δεν είναι μόνο ιστορική δουλειά (που είναι και τέτοια). Κυρίως είναι η ανάγκη μιας πολιτικής προσπάθειας που αφορά το μέλλον, που πρέπει να γίνεται απ’ αυτή την σκοπιά, με αυτή την ματιά και μ’ αυτή την αγωνία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Μια νίκη πέρα από τον ατομικό αγώνα

Σπουδαία και σημαντική νίκη! Απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της εξάρτησης, που εντείνει και συνολικοποιεί τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Απέναντι στην πολιτική της φασιστικοποίησης που αποτελεί πλέον το μοναδικό εργαλείο, μέσο, όπλο στη φαρέτρα του για την επιβολή της βάρβαρης αντιλαϊκής-αντεργατικης πολιτικής, του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα.
Κόντρα όχι μόνο στην κλιμάκωση της κρατικής (και παρακρατικής) βίας, τρομοκρατίας και καταστολής. Αλλά σε ένα συνολικότερο πλέγμα που έχει απλώσει το σύστημα, από τη διακυβέρνηση με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και τον κοινοβουλευτισμό στα όρια των συνταγματικών εκτροπών, μέχρι το δόγμα «νόμος και τάξη» και τα φασιστικού χαρακτήρα μέτρα απέναντι στα κεκτημένα λαϊκά-εργατικά δημοκρατικά δικαιώματα (απαγορεύσεις πορειών, επιστρατεύσεις εργαζομένων, καταπάτηση ασύλου, χτύπημα συνδικαλισμού και προσπάθεια να βγάλουν στην παρανομία συλλόγους, σωματεία, απεργία κ.ά.). Από τον ξεκάθαρο χρυσαυγιτισμό μέχρι τους Φορτσάκηδες, τους Τζιφόπουλους και τα άλλα σιγανά «Ποτάμια» που έχουν στοιχηθεί, μέχρι τον «Ξένιο Δία», το εθνικιστικό-αντιμεταναστευτικό δηλητήριο, το «διαίρει και βασίλευε» και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθεί. Από το αντιδραστικό νομικό οπλοστάσιο που έχει κατοχυρώσει τα τελευταία χρόνια μέχρι τη βιομηχανία διώξεων και συλλήψεων αγωνιστών και από τον βασανισμό κρατουμένων και τη δημιουργία των λευκών κελιών ως τις δολοφονίες κράτους και παρακράτους.
Είναι η μπόχα και δυσωδία που αναδίδεται σε κάθε έκφραση ενός συστήματος που σαπίζει στοχοποιώντας τον εχθρό-λαό, ποινικοποιώντας τους αγώνες του, βάζοντας σε «γύψο» τα δημοκρατικά δικαιώματα, εκμηδενίζοντας κάθε προσπάθεια οργάνωσης, τσακίζοντας κάθε φωνή αντίστασης και διεκδίκησης.
Σπουδαία και σημαντική νίκη! Γιατί επιτεύχθηκε σε μια περίοδο κινηματικής αδράνειας και ακινησίας, υποχώρησης του λαϊκού-εργατικού κινήματος που επιβλήθηκε κυρίαρχα διά της εκλογικής αναμονής και των κοινοβουλευτικών αυταπατών που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ και που σιγοντάρει το ΚΚΕ διά του απερίγραπτου «οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα», τοποθετώντας τον λαϊκό παράγοντα στη γωνία.
Με την ευθύνη που αντιστοιχεί και στο μεγαλύτερο μέρος των εξωκοινοβουλευτικών δυνάμεων είτε αναφέρονται στην Αριστερά είτε στον α/α/α χώρο που βολοδέρνουν αμήχανα μεταξύ συριζοποίησης, «αλληλεγγύης» και σχεδίων επί χάρτου, αγνοώντας τον λαϊκό παράγοντα.
Σπουδαία και σημαντική νίκη! Γιατί ήταν μια πραγματική αναμέτρηση του λαού, με αιχμή τον Ν. Ρωμανό, απέναντι στο σύστημα και την κυβέρνησή του. Γιατί στο δεδομένο ταξικό-κοινωνικό-πολιτικό συσχετισμό, που επιτρέπει την αχαλίνωτη επέλαση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, οδήγησε σε υποχώρηση τον αντίπαλο. Έσπασε την αδιαλλαξία της κυβέρνησης που εξαντλώντας την πυγμή της στο πρόσωπο του Ν. Ρωμανού ήθελε να στείλει στον λαό μήνυμα συνολικής υποταγής και παράδοσης. Δεν τα κατάφερε όμως, ηττήθηκε! Τώρα το αστικό πολιτικό προσωπικό, τα κάθε λογής τσιράκια και απολογητές του συστήματος, οι πληρωμένοι χαρτογιακάδες και κονδυλοφόροι του, προσπαθούν να διαχειριστούν την ήττα, να κρύψουν τη γύμνια τους και τον φόβο τους, ακόμα και να την «αξιοποιήσουν» στις νέες πολιτικές εξελίξεις, κάνοντας λόγο για νίκη του κοινοβουλευτισμού, της συνεννόησης και της συναίνεσης, της δημοκρατίας. Λες και νοιάστηκε ο κοινοβουλευτισμός και η δημοκρατία για το δικαίωμα στη μόρφωση και τη ζωή του Ν. Ρωμανού. Όσο νοιάστηκε για το δικαίωμα στη μόρφωση της νεολαίας, όσο νοιάστηκε για τη ζωή του Αλέξη, του Παύλου, του Μιχάλη…
Από κοντά και τα αριστερά δεκανίκια που, διαγράφοντας τον αγώνα, θέλουν να αξιοποιήσουν, να εξαργυρώσουν και να «μαντρώσουν» τη νίκη στο κοινοβουλευτικό μαντρί, μη τυχόν και καταλάβει ο «κόσμος που δεν τραβάει και δεν καταλαβαίνει» τη δύναμή του.

Εμπνέει! Ο αλύγιστος, ανυποχώρητος, ασυμβίβαστος αγώνας, η αποφασιστικότητα του Νίκου Ρωμανού για την υπεράσπιση του δημοκρατικού δικαιώματος στις σπουδές για όλους τους φυλακισμένους. Μια επιλογή χωρίς ταλαντεύσεις και πισωγυρίσματα, προχωρώντας με αυταπάρνηση και σε απεργία δίψας την 31η ημέρα, δίνοντας τη μάχη με κόστος την ίδια του τη ζωή, προκειμένου να μη γίνει η αφορμή για την κατάργηση των εκπαιδευτικών αδειών που σχεδίαζε η κυβέρνηση.
Το δίκιο του αγώνα και η συνεπής στάση του Ν. Ρωμανού ενέπνευσε έναν μαζικό, λαϊκό, πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης που για 31 ημέρες ήταν η τροφή και το νερό για τον ίδιο. Ένα λαϊκό κίνημα αλληλεγγύης που περιφρούρησε με αλυσίδες τον αγώνα και τη ζωή του Νίκου. Γιατί στο πρόσωπο του Νίκου είδε να χάνεται η δική του ζωή, είδε τη συνέχεια της πολιτικής της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, είδε την κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και την φασιστικοποίηση. Είδε τους πραγματικούς εχθρούς, απογυμνώνοντας την αστική προπαγάνδα και απομονώνοντας τους ψεύτικους φίλους, είδε την επίθεση του συστήματος. Γι’ αυτό έκανε τον αγώνα του Νίκου δική του υπόθεση, ανυψώνοντάς τον από προσωπικό σε συλλογικό και κοινωνικό, καθορίζοντας την έκβασή του, οδηγώντας την κυβέρνηση σε υποχώρηση μπροστά στον φόβο της να ξεσπάσει η λαϊκή οργή με ξεσηκωμό, ιδιαίτερα μάλιστα μπροστά στις κυοφορούμενες πολιτικές εξελίξεις που απεργάζονται ξένα κυρίως και ντόπια κέντρα εξουσίας.

Διδάσκει! Πρώτα και κύρια ότι οι αγώνες μπορούν να νικήσουν! Ότι ο αγώνας για να κατακτηθούν δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, ο αγώνας για να κατακτηθεί το δικαίωμα στις σπουδές, τη δουλειά, τη ζωή, αποτελεί τη μοναδική διέξοδο για τον λαό, τους εργαζομένους και τη νεολαία προκειμένου να λύσουν το πρόβλημα της επιβίωσης. Ταυτόχρονα, ότι μόνο η νικηφόρα αντίσταση και διεκδίκηση μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για τη συνολικότερη αναμέτρηση με το σύστημα και τις δυνάμεις του στην κατεύθυνση της ανατροπής.
Διδάσκει! Ότι ο αγώνας είναι λαϊκή υπόθεση. Με αυτή την έννοια, δεν είναι υπόθεση ορισμένων ψαγμένων ομάδων ή πεφωτισμένων καθοδηγητών, που θα δώσουν το ολοκληρωμένο τους σχέδιο στις λαϊκές μάζες (στην καλύτερη περίπτωση) για να το εφαρμόσουν. Μήτρα του αγώνα είναι η ίδια η ζωή, η ίδια η πραγματικότητα, η ανάγκη των λαϊκών μαζών για καλύτερη ζωή.
Διδάσκει! Ότι η νικηφόρα έκβαση του αγώνα κρίνεται κυρίαρχα από την αποφασιστικότητά του και τη μαζικοποίησή του. Σε αυτή την κατεύθυνση, οι στόχοι πάλης που αναδεικνύονται και προβάλλονται κάθε φορά θα πρέπει να αγκαλιάζονται από τις πλατιές λαϊκές μάζες, να συμβάλλουν και να προωθούν την πλατιά κινητοποίησή τους. Να συγκροτούν πολιτικά τις λαϊκές μάζες, να τις τροφοδοτούν μπροστά στην πολιτική σύγκρουση και στην αντιπαράθεση με τη φασιστικοποίηση.
Διδάσκει! Την αναγκαιότητα οικοδόμησης ενός πλατιού, μαζικού, πολύμορφου Μετώπου Αντίστασης πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Ένα τέτοιο Μέτωπο Αντίστασης μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω σε συγκεκριμένους στόχους πάλης και όχι με εκλογικές πλατφόρμες, μεταβατικά προγράμματα, εγκεφαλικά σχέδια, οραματικά προτάγματα.
Διδάσκει! Ότι η περιφρούρηση του αγώνα είναι πρωτίστως αποτέλεσμα της πολιτικής κατεύθυνσης και του προσανατολισμού του ενός τέτοιου Μετώπου.
Αυτά τα χαρακτηριστικά συγκέντρωσε ο αγώνας του Ν. Ρωμανού και του κινήματος αλληλεγγύης που συσπειρώθηκε στο αίτημά του για εκπαιδευτικές άδειες, δηλαδή στον αγώνα για δημοκρατικά δικαιώματα. Επειδή απέκτησε τέτοια χαρακτηριστικά, ξεφεύγοντας από τα στενά όρια του «χώρου», από λογικές αδιέξοδες που εκθειάζουν τη μορφή και αποθεώνουν τη «σύγκρουση», από σεχταρισμούς που θέλουν να κρύψουν την υποτίμηση προς τον λαϊκό παράγοντα, έγινε πραγματικά επικίνδυνο για το σύστημα, δημιουργώντας ρωγμή στο αστικό πολιτικό σκηνικό και οδηγώντας την κυβέρνηση σε υποχώρηση.
Σίγουρα υπάρχουν και οι ούλτρα «επαναστάτες», που μια τέτοια ανάγνωση δεν τους βολεύει γιατί δεν έχει την καθαρότητα των «γραφών». «Ποια νίκη;» θα σκούζουν και θα γράφουν, υπονομεύοντας το προχώρημα συγκρότησης των λαϊκών, εργατικών και νεολαιίστικων μαζών. Το έργο το έχουμε ξαναδεί, αρκεί να θυμηθούμε τις πλατείες και το Σύνταγμα. Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας όσοι αναφερόμαστε στην επαναστατική και κομμουνιστική Αριστερά για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της εποχής, υπηρετώντας τις ανάγκες του λαού και της πάλης του.

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Σκίζει τα ...καλσόν η ΑΔΕΔΥ!

ΑΔΕΔΥ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση επισπεύδει τις διαδικασίες που οδηγούν σε απολύσεις χιλιάδων συναδέλφων μας που βρίσκονται μέχρι τώρα σε καθεστώς διαθεσιμότητας. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., ιεραρχώντας το στόχο ακύρωσης των απολύσεων και αποτροπής νέων απολύσεων ως προτεραιότητα για το Δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα, αποφάσισε να κηρύξει τη 17η Δεκεμβρίου 2014 ημέρα Πανελλαδικής Δράσης για την υπεράσπιση των απολυμένων συναδέλφων μας καθώς και των δομών και υπηρεσιών του Δημοσίου που συρρικνώθηκαν ή καταργήθηκαν. Την Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 1.00 μ.μ., πραγματοποιούμε Συλλαλητήριο στην Πλατεία Κλαυθμώνος και πορεία προς τη Βουλή και το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Για να καταστεί δυνατή η συμμετοχή των συναδέλφων κηρύσσουμε Παναττική Στάση Εργασίας από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι και τη λήξη του ωραρίου λειτουργίας των υπηρεσιών. Καλούμε τα Νομαρχιακά Τμήματα της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. αυτή την ημέρα να προγραμματίσουν Συγκεντρώσεις, Συλλαλητήρια, διαβήματα διαμαρτυρίας κ.λπ. για να αναδείξουν το κορυφαίο για το Δημοσιοϋπαλληλικό κόσμο θέμα των απολύσεων. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. κηρύσσει, παράλληλα, Στάση Εργασίας την Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014 για τους υπαλλήλους των Νομών στους οποίους θα πραγματοποιηθούν δράσεις κατά τη διάρκεια του εργασιακού ωραρίου τους. Όλοι και όλες στα Συλλαλητήρια την Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014 για να διεκδικήσουμε:

Την αποτροπή των απολύσεων και την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων Δημοσίων Υπαλλήλων.

Την κατάργηση του Νόμου της διαθεσιμότητας.

Τη μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Την επαναλειτουργία όλων των δομών και υπηρεσιών που καταργήθηκαν.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

 Σημ. Και ξαφνικά η ΑΔΕΔΥ κινητοποιείται ενάντια στις απολύσεις συναδέλφων αλλά... υπό όρους: Μόνο για τους νομούς εκείνους που θα προαναγγείλουν δράσεις, οι άλλοι...άλλη φορά! Εμείς το καθήκον μας το κάναμε! Τέτοια αγωνιστική κουβαρντοσύνη!

Κείμενο ΑΔΕΥ και σχόλιο από: http://flemig-hospital.blogspot.gr/
Τίτλος και φωτογραφία ανάρτησης δικός μας! 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Καρδίτσα: Πολιτικό μνημόσυνο Ηλία Καμαρέτσου

Πολιτικό μνημόσυνο
για τον ένα χρόνο από τον θάνατο
του Ηλία Καμαρέτσου,
θα γίνει από την
Οργάνωση Καρδίτσας του ΚΚΕ(μ-λ)
την Κυριακή 21 Δεκέμβρη,
11 το πρωί,
στο ξενοδοχείο ΚΙΕΡΙΟ (ημιώροφος)


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Δελτίο τύπου ηθοποιών Κ.Θ.Β.Ε.

Οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ πηγαίνουν, καθημερινά, απλήρωτοι στη δουλειά τους εδώ και 1,5 μήνα, όχι για πρώτη φορά. Με θολό τον ορίζοντα της πληρωμής κάθε μήνα, με την αγωνία αν το ΚΘΒΕ θα καταφέρει να παραμείνει ανοιχτό με βάση τα χρόνια προβλήματα και την περικοπή του 40% της επιχορήγησής του.
Κόντρα στη λάσπη και τα ψέμματα που κυκλοφόρησαν σε δελτία τύπου στο ίντερνετ, οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ, μέσα από μαζικές συνελεύσεις, αποφάσισαν να αγωνιστούν. Να διεκδικήσουν όλα όσα τους στερούν συλλογικά, ενωμένοι, αποφασισμένοι για το δίκιο τους. Δεν τους τρόμαξε η συκοφάντηση όλων όσων βρίσκονται απέναντί τους. Οργάνωσαν τον αγώνα τους και αποφάσισαν να κοινοποιήσουν στην πόλη την αλήθεια έτσι όπως τη βιώνουν καθημερινά.


Δελτίο τύπου ηθοποιών Κ.Θ.Β.Ε.
Οι ηθοποιοί του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος παρακολουθώντας με νηφαλιότητα και ψυχραιμία τις εξελίξεις στον μεγαλύτερο θεατρικό οργανισμό της χώρας, ο οποίος μετράει 54 χρόνια αδιάλειπτης καλλιτεχνικής προσφοράς και δημιουργίας στην Βόρειο Ελλάδα δηλώνουμε τα εξής:
Εδώ και τέσσερα χρόνια ζούμε την ταπεινωτική πραγματικότητα του να μην γνωρίζουμε πότε και αν θα πληρωθούμε, ενώ εργαζόμαστε με συνέπεια – εργασία βάσει 5μηνης ή 8μηνης σύμβασης.
Οι καθυστερήσεις στη μισθοδοσία είναι συχνό και επαναλαμβανόμενο φαινόμενο και αυτό έχει τη ρίζα του στην συνεχόμενη απαξίωση του ιστορικού αυτού θεάτρου από την πολιτεία.
Το θέατρο βαρύνεται από χρέη που δεν του αναλογούν, όπως αυτό της Όπερας Θεσσαλονίκης (1.200.000 ευρώ), καθώς και από τις οικονομικές υποχρεώσεις της πολιτείας απέναντί του (επιστροφή Φ.Π.Α. 1.000.000 ευρώ, Δήμος Θεσσαλονίκης 700.000 ευρώ).
Επίσης, δεν έχουν καταλογιστεί ποτέ ευθύνες για κακοδιαχείριση προηγούμενων διορισμένων διευθύνσεων.
Και όλα αυτά τη στιγμή που η κρατική επιχορήγηση προς το κθβε έχει περικοπεί κατά 40%, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατη την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού.
Στη διάρκεια αυτών των τεσσάρων ετών το θέατρο έχει δεχτεί κατ’ επανάληψιν τις διαβεβαιώσεις της πολιτείας για την επίλυση των χρόνιων αυτών προβλημάτων.
Όπως γίνεται αντιληπτό, τα προβλήματα του θεάτρου δεν οφείλονται στους εργαζόμενους και στους μισθούς τους. Θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους αυτοί που τα δημιούργησαν και τα συντηρούν. Οι ηθοποιοί και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών δεν έχουν να απολογηθούν για κανένα δίκαιο αίτημά τους.
Αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες της καλλιτεχνικής διεύθυνσης για την επίλυση των προβλημάτων του οργανισμού. Στην ίδια κατεύθυνση, το σύνολο των εργαζομένων, ηθοποιοί και Σωματείο Πάσης Φύσεως, ξεκίνησαν κινητοποιήσεις με τη στήριξη του ΣΕΗ και την συμπαράσταση της καλλιτεχνικής διεύθυνσης. Αφορμή των κινητοποιήσεων ήταν η όχι ενός μήνα καθυστέρηση στη μισθοδοσία, αλλά τριών δεκαπενθημέρων και εξαιρεσίμων ενός ολόκληρου χρόνου, καθώς και η δηλωμένη αβεβαιότητα σε σχέση με την απουσία ορίζοντα ως προς τα οικονομικά του οργανισμού.
Με τις συντονισμένες προσπάθειες της καλλιτεχνικής διεύθυνσης και του σώματος των ηθοποιών επετεύχθη η εκταμίευση έκτακτης επιχορήγησης ύψους 650.000 ευρώ από το υπουργείο οικονομικών, ποσό το οποίο καλύπτει μέρος των οφειλόμενων δεδουλευμένων αλλά δεν λύνει το πρόβλημα παρά το μετακυλύει στο άμεσο μέλλον. Την ίδια στιγμή το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, αδιαφορεί στις εκκλήσεις μας για συνάντηση με τον Υπουργό.
Το Δ.Σ του Σ.Ε.Η. σε έκτακτη συνεδρίαση του με μοναδικό θέμα την κρίσιμη κατάσταση στο ΚΘΒΕ και συνεκτιμώντας τις αγωνίες των ηθοποιών του θεάτρου, αποφάσισε ομόφωνα 2ωρες στάσεις εργασίας το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου με τα ακόλουθα αιτήματα:

1) Οριστική λύση των χρόνιων προβλημάτων του Κ.Θ.Β.Ε.
2) Επαναφορά της επιχορήγησης σε προηγούμενα επίπεδα
3) Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων
4) Συνάντηση με τον υπουργό ΥΠ.ΠΟ.Τ.

Οι ηθοποιοί δεν έχουμε καμία σχέση με μικροπολιτικές. Αποδέκτης της τέχνης μας είναι το κοινό και οφείλουμε να το ενημερώσουμε ότι οι κινητοποιήσεις ματώνουν πρώτα απ’ όλους εμάς τους ίδιους. Ο πολιτισμός μιας χώρας έγκειται στο πώς αυτή αντιμετωπίζει τις ασθενέστερες ομάδες. Υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα και του πιο αδύναμου από εμάς. Όσο υπάρχουν συνάδελφοί μας που επιβιώνουν οριακά εμείς θα υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα.

Το σώμα των ηθοποιών του ΚΘΒΕ

http://pnea-thess.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Συζήτηση για την 8η Συνδιάσκεψη στην Σφεντόνα

Εν όψει της πραγματοποίησης της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ), η σπουδάζουσα Θεσσαλονίκης διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση και παρουσίαση των θέσεων του Καθοδηγητικού Οργάνου.

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου, ώρα 19.00

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ-«ΣΚΟΥΠΑ» ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!
ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΡΙΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ!

Αργά μέσα στη νύχτα της 15 Δεκεμβρίου ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και άνδρες των ΜΑΤ συνέλαβαν τους Σύριους πρόσφυγες που βρίσκονταν στη πλατεία Συντάγματος, τους φόρτωσαν σε αστυνομικές κλούβες και τους μετέφεραν βίαια στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής. Μ’ αυτό τον απάνθρωπο τρόπο απάντησε, τελικά, η κυβέρνηση στο αίτημα τους.
Αφού για μέρες τους έδινε ψευτοδιαβεβαιώσεις ότι θα παρείχε άσυλο σε όσους έχουν διαβατήριο και σε όσους θα επιθυμούσαν να ξεκινήσουν σχετικές διαδικασίες…
Αφού προσπάθησε να τους διασπάσει και να τους απομακρύνει με τις υποσχέσεις του δήμαρχου Αθηναίων, ότι θα φιλοξενήσει μερικούς απ’ αυτούς…
Αφού επιχειρήθηκε να συκοφαντηθεί η παρουσία τους στο Σύνταγμα, ως «υποκινούμενη από πολιτικές σκοπιμότητες»…
Αφού η δυστυχία τους με αμέτρητη αναλγησία, κατηγορήθηκε ως «απειλή» για το τζίρο του εμπορικού κέντρου και για τον τουρισμό!....
…Τελικά, η κυβέρνηση Σαμαρά, αδίστακτα έστρεψε την πολιτική της αστυνομικής καταστολής και ενάντια σ’ αυτούς τους κατατρεγμένους, εξαντλημένους συνανθρώπους μας, που εδώ και ένα περίπου μήνα συγκεντρωμένοι στο Σύνταγμα αγωνίζονται κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες, μέσα στο κρύο και τη βροχή, φτάνοντας, ύστερα από την κυβερνητική περιφρόνηση που αντιμετώπισαν, να κάνουν και απεργία πείνας προκειμένου να ικανοποιηθούν στοιχειώδη δικαιώματα τους.
Οι Σύριοι πρόσφυγες, άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά, που συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα απ΄ τις 17 του Νοέμβρη, ζητούν να μπορούν να κατέχουν όλα εκείνα τα «νομιμοποιητικά έγγραφα» για να ταξιδέψουν σε χώρες της Ε.Ε. και να ζήσουν εκεί, εφόσον το επιθυμούν. Ένα «αυτονόητο δίκαιο» που προσκρούει στις οδηγίες και τις αποφάσεις των ιμπεριαλιστών της Ε.Ε.(συνθήκες Σέγκεν και Δουβλίνου 3) που επιθυμούν ν’ ανακόψουν τη μεταναστευτική ροή προς αυτήν. Μια ροή που δημιουργεί η ίδια η πολιτική των ιμπεριαλιστών: Οι επεμβάσεις και πόλεμοι που έχουν εξαπολύσει σε μια σειρά μικρές χώρες για να τις υποτάξουν και τις καταληστεύσουν, που έχουν αιματοκυλήσει τους λαούς τους, έχουν καταστρέψει την οικονομία τους και αναγκάζουν στρατιές ανθρώπων για να επιβιώσουν να φεύγουν σε άλλες χώρες, να γίνονται θύματα κυκλωμάτων δουλεμπορίας, να θαλασσοπνίγονται και όταν κάποιοι φτάνουν σε μια χώρα να καταδιώκονται και εκεί!
Η ελληνική κυβέρνηση ακολουθεί πειθήνια τις οδηγίες των ιμπεριαλιστικών αφεντικών και χαρακτηρίζει ως «ανέφικτα» τα αιτήματα των Σύριων προσφύγων που είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστών -ειδικά των ΗΠΑ- οι οποίες έχουν μετατρέψει τη Συρία και συνολικότερα τη Μέση Ανατολή σε πεδίο καταχτητικών πολέμων και επεμβάσεων τους. Τα καραβάνια των προσφύγων και των μεταναστών γίνονται η «λεία» της πιο άγριας ταξικής εκμετάλλευσης απ’ το κεφάλαιο, στις χώρες-υποδοχείς τους, όπως και στη χώρα μας. Εκτός και αν… περισσεύουν. Οπότε πρέπει να απελαθούν, να στοιβαχθούν σε «στρατόπεδα συγκέντρωσης», να εξοντωθούν…
Η αλληλεγγύη και η συμπαράστασή μας στον αγώνα των προσφύγων από τη Συρία, δεν είναι μόνο ζήτημα ανθρωπιστικό. Είναι και ζήτημα που συνδέεται με την αντιιμπεριαλιστική πάλη ενάντια στο ρήμαγμα χωρών που οδηγεί σε μαζικά κύματα προσφυγιάς των λαών. Είναι ένα αναγκαίο βήμα στο δρόμο για την συγκρότηση μαζικού αντιιμπεριαλιστικού-αντικαπιταλιστικού κινήματος αντίστασης ελληνικού λαού και μεταναστών ενάντια στους κοινούς τους αντιπάλους που τους λεηλατούν και τους καταστρέφουν.
Να ελευθερωθούν οι Σύριοι πρόσφυγες
Όχι στις άθλιες συνθήκες κράτησης τους και στην απέλαση τους
Να τους δοθεί τώρα στέγη και περίθαλψη!
Να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες πολέμου!
Να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους!
Να τους χορηγηθούν τώρα «νομιμοποιητικά» έγγραφα (ταξιδιωτικά έγγραφα για να μπορέσουν να μεταβούν στις χώρες της Ευρώπης ή εφόσον το επιθυμούν, άσυλο).
Να δυναμώσει το κίνημα συμπαράστασης και αλληλεγγύης!
15.12.2014
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πριν τέσσερα χρόνια
Μοχάμεντ Μπουαζίζι
Ο άνθρωπος-δαυλός της αραβικής εξέγερσης.

Πάνε τέσσερα χρόνια από τότε (17/712/2011) που ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι με την αυτοπυρπόλησή του άναψε τη φωτιά που ονομάστηκε "Αραβική Άνοιξη". Τέσσερα χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων ο αραβικός κόσμος έγινε αγνώριστος. Από τη μια οι λαοί σχεδόν όλων των αραβικών χωρών ξεσηκώθηκαν κατά των καταπιεστικών και ξεπουλημένων στους ιμπεριαλιστές καθεστώτων τους και από την άλλη οι άμεσες ή έμμεσες επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών κατέστειλαν τους ξεσηκωμούς αυτούς, άλλαξαν καθεστώτα, διέλυσαν χώρες και φέρνουν την περιοχή και τον κόσμο μερικά βήματα πιο κοντά σε μια γενικότερη ανάφλεξη. Εμείς στη μνήμη του Μοχάμεντ Μπουαζίζι αναδημοσιεύουμε το κείμενο που δημοσιεύσαμε στο blog της στήλης "Αθέατος Κόσμος" της Προλεταριακής Σημαίας.


Την Παρασκευή στις 17 του Δεκέμβρη, γύρω στις ένδεκα το πρωί, οι δρόμοι στην μικρή τυνησιακή πόλη Sidi Bouzid, των σαράντα χιλιάδων κατοίκων είχαν την συνηθισμένη πολύβουη κίνηση ύστερα από την καθιερωμένη προσευχή στα τζαμιά και τίποτε δεν προμήνυε όσα θα ακολουθούσαν. Στην τακτική περιπολία της η δημοτική επιθεωρήτρια Faida Hamdi, φημισμένη για την αυστηρότητα της, μαζί με μια ομάδα αστυνομικών, πλησίασε τον πλανόδιο μανάβη Μοχάμεντ Μπουαζίζι, στο κέντρο της πόλης, που εκείνη την ώρα πουλούσε μανταρίνια, μήλα και αχλάδια μέσα από τα τελάρα του. Ο νεαρός που είχε και παλιότερα κυνηγηθεί από την δημοτική αστυνομία δεν το έβαλε στα πόδια. Χρεωμένος από το προηγούμενο βράδυ για να αγοράσει το εμπόρευμα, έμεινε στην θέση του ενώ δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να δώσει μπαξίσι για να τον αφήσουν ήσυχο. Όταν η σκληρή Hamdi διαπίστωσε πως δεν είχε άδεια πλανόδιου μικροπωλητή του ανακοίνωσε πως θα του βάλει πρόστιμο δέκα δηνάρια και θα κατάσχει το εμπόρευμα και την ζυγαριά του. Από εκείνη την στιγμή και μετά υπάρχει η συνηθισμένη σύγχυση για τα όσα διαδραματίστηκαν. Αρκετοί επιμένουν με πειστικότητα πως στην αντίδραση του Μοχάμεντ η επιθεωρήτρια απάντησε με ένα χαστούκι ενώ άλλοι ισχυρίζονται πως ο οργισμένος νέος διώχτηκε με σκαιότητα όταν πήγε στο αστυνομικό τμήμα για να πάρει πίσω το εμπόρευμα του. Την ίδια σκληρή στάση αντιμετώπισε και στο γραφείο του τοπικού κυβερνήτη που προσέφυγε. Η προσβολή ήταν διπλή και πολύ βαριά και όχι μόνο γιατί έτυχε το χαστούκι να το δώσει γυναίκα. Από εκεί και μετά –όπως είναι φυσικό σε τέτοια γεγονότα που από μικρά γίνονται γρήγορα πολύ μεγάλα- οι φήμες και η πραγματικότητα μπλέκονται αξεδιάλυτα. Ο 26χρονος Μοχάμεντ σέρνοντας το ξύλινο καρότσι του ξαναβρέθηκε μπροστά στο κυβερνείο και λίγο μετά οι περαστικοί τον είδαν να τυλίγεται στις φλόγες. Όλα συνέβησαν μέσα σε μιάμιση ώρα και οι υπάλληλοι με το ασθενοφόρο που έφτασαν είδαν ένα αποκρουστικό θέαμα ενός ανθρώπου με βαριά εγκαύματα σε όλο το σώμα του.

Γεννημένος σε ένα χωριό, δώδεκα μίλια μακριά από την Sidi Bouzid, τον Μάρτη του 1984, ο Tarek al-Tayyib Muhammad Bouazizi, γνωστός στην αγορά με το παρατσούκλι Basboosa, ήταν άτυχος από μικρός. Ορφάνεψε σε ηλικία τριών χρόνων, όταν ο οικοδόμος πατέρας του που δούλευε στην Λιβύη πέθανε από καρδιακή προσβολή. Στα δέκα του αναγκάστηκε να βγει στην βιοπάλη μιας και ο θείος του, που παντρεύτηκε, εν τω μεταξύ, την μητέρα του αρρώστησε σοβαρά. Ο μικρός βοηθούσε στην συντήρηση της πολυμελούς οικογένειας και τα έξι αδέρφια του περίμεναν από αυτόν κάθε ημέρα να φέρει χρήματα για να ζήσουν. Νεανικός και δυνατός οργανισμός ο Μοχάμεντ πάλεψε με τα εγκαύματα για δεκαοκτώ ημέρες αρχικά στο νοσοκομείο στην Σφαξ και μετά στο ειδικευμένο κέντρο τραυμάτων στην Μπεν Αρους μπαταρισμένος ολόσωμα με επιδέσμους. Ο πανικόβλητος Τυνήσιος ( πρώην) πρόεδρος Μπεν Αλί που έτρεξε να τον επισκεφτεί τις ημέρες που η χώρα φλέγονταν από την λαϊκή εξέγερση, υποσχέθηκε πως θα τον στείλει στην Γαλλία για περίθαλψη. Ο Μοχάμεντ όμως δεν άντεξε. Το απόγευμα της Τρίτης στις 4 του Γενάρη, στις 5:30 τοπική ώρα όπως έγραψαν οι γιατροί ο Basboosa, άφησε την τελευταία ανάσα του στον θάλαμο θεραπείας. Δεν έμαθε ποτέ πως το νεαρό σώμα του έγινε δαυλός που έβαλε φωτιά όχι μόνο στην κοινωνία της Τυνησίας αλλά σε όλο τον αραβικό κόσμο.

Διακόσια χιλιόμετρα νότια της Τύνιδας, στην ενδοχώρα, η Sidi Bouzid, των σαράντα χιλιάδων ψυχών, ζούσε για χρόνια στην φτώχεια και στην αφάνεια με κύρια πηγή εισοδήματος τα αγροτικά προϊόντα που καλλιεργούνται σε ένα ξηρό και άγονο έδαφος. Ένας στους τέσσερις νέους είναι άνεργος και πολλοί αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Αυτή η πόλη έγινε η κοιτίδα της μεγάλης εξέγερσης με τουλάχιστον είκοσι νεκρούς, συνεισφορά στον αγώνα. Στο νεκροταφείο σε μια ξεχωριστή σειρά ένας τάφος που γράφει «Μάρτυρας Μοχάμεντ Μπουαζίζι. Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1984 και πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 2011» αποτελεί πλέον ένα σημείο πανεθνικού προσκυνήματος, όπως επίσης και το πρόχειρο μνημείο στο κέντρο της πόλης. Η κεντρική λεωφόρος της Sidi Bouzid, ήδη από τις πρώτες ημέρες της εξέγερσης είχε μετονομαστεί από τους εξεγερμένους σε λεωφόρο Μπουαζίζι, και το όνομα του Basboosa, έχει γίνει θρύλος στους δρόμους των αραβικών πόλεων.

* ΔΙΑΒΑΣΤΕ ένα αφιέρωμα από στο Σπήγκελ http://www.spiegel.de/international/world/0,1518,751278,00.html

ΔΕΙΤΕ στιγμιότυπα από την κηδεία του Μπουαζίζι
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>